Filipino Logic Joke Mga Nobela at Kwento

Tumigil siya sa paglalakad at tuluyang natawa sa sinabi ni Kenji sa kanya. Tumigil din si Kenji sa paglalakad at tinignan siya. She was laughing like crazy. Paano ba naman kasi, isang napaka-creative na joke ang ginawa ni Kenji. “What’s so funny?” takang tanong sa kanya ni Kenji. “Ikaw,” she replied. Sinubukan niyang pigilan ang paghalakhak at tumingin sa bintana. “I didn’t know you were a joker too.”

Tunog puring-puring perpekto. Humiga ako sa aking kama, ang mga kamay ay nasa likod ng aking mga tainga, nakatitig nang pakshet na walang pag-iisip sa kisame, kahit papaano ay nag-e-enjoy sa panonood ng pag-ikot ng bentilador. Isang kaisipan ang nasa isip, *“Paano ko sasabihin kay Jackson?”*

he said and burst out laughing. Siraulo talaga toh. Sarap sipain. "Nakakatawa?" I sarcastically said. "Pikon?" he said in between his laugh. "Sinong pikon?" takang tanong ko. "Ikaw!" he said. "Ako?" "Oo." "Hindi ba pwedeng hindi ako natuwa sa joke mo?" I rudely answered him. "Hindi naman joke yun ah." he replied. "I don't know what to name it pero hindi ako natawa or natuwa."

“From now on, you will be Anastasia and I will be your husband Joe. We are from the Philippines but you are not allowed to talk to anyone anything about who we are and what we are doing when we were in the Philippines.” Maraming tanong agad ang tumakbo sa isip ko matapos ang sinabi niyang ‘yon. Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko nagawang magtanong ng kahit ano. Basta na lang akong tumango na tila na-hipnotismo.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Prettyprincess: Joke lang po mga Kuya. Bye muna may gagawin pa ako! Babooosh! Hindi ko na hinintay na pagalitan nila ako. Dali-dali akong umalis sa gc namin. I was cursing myself, when I realized the foolish joke I made. For sure, mapapaisip ngayon ang mga kapatid ko. Baka lalo nila akong paghigpitan or worst baka awayin nila si Atticus.

Daig pa ang famous philisopher na si Plato sa pagiging logic. “Kayo po ang maysabi niyan Ma’am hindi po ako! At sana po kung may gusto kayong malaman tungkol sa personal na buhay ng Kuya ko, kayo na po ang magtanong sa kanya.” sagot ko dito at hindi ko napaghandaan ang susunod na ginawa niya Umigkas ang kamay niya at sinampal ako kaya naman lumabas ang pagiging palaban ko. Inabot ko ang buhok niya at agad ko siyang sinabunutan.

"Saan mo gustong kumain, Misis ko?” "Sa PLATO!" sagot ko sabay irap. "Talented ka pala Misis ko 'no! Galing mong umirap kuhang kuha mo 'yung nakairap na Zombie sa palabas. Hahahaha!" aniya sabay halakhak. Masaya siguro s'ya sa joke n'yang hindi naman bumenta sa akin. Hindi ko na lang pinansin ang mga pinagsasabi n'ya at inabala ang aking sarili sa kakascroll sa F******k.

sita ko rito. Umayos ito saka nagtaas ng tingin. "Buti nga ang tingin ko lang ang masama, eh ba't sa'yo, ba't 'yang mukha mo yata ang may sira? Hindi ko ma-drawing, grabe...at kung ma-drawing ko nga 'yan, ang dami sigurong bura." Wow!? hello joke? Joke ba 'yon? Inarapan ko siya, ang lakas talaga ng loob ng batugan na 'to.

“Ito kasi si mama, fake news naman pala!” “Kaya nga chismis eh! Naku kang bata ka talaga!” sagot ni mama na ikinatawa namin. Isa isa na silang lumabas ng kusina kaya naka hinga ako nang maluwag. “They are funny,” nata tawang sagot ni Lorenzo. Napa iling nalang ako sa sinabi niya.