Filipino Story Novels & Stories

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

Tinapunan niya ako ng matalim na tingin saka umirap. "It was just a joke," giit ko nang mapansing nainis siya dahil sa sinabi ko. Napakadali talagang pikunin ng baklang 'to. Sarap pakainin ng hotdog ng mga Espanyol. "You're not good at joking, 'te, kaya tigilan mo 'ko sa potanginang mga biro mo." Mas lalo akong napahalakhak. I forgot to tell you, he's a Filipino—Overseas Filipino Worker. Panganay sa anim na magkakapatid kaya kailangan niyang dumayo sa ibang bansa para may mapakain sa mga kapatid niya.

he said with finality on his voice. Muling nanaig ang katahimikan sa pagitan naming dalawa, habang ito ay abala sa pagdadrive, ako naman ay tahimik na nakatingin sa bintana nang kotse, hindi ko alam kung makakabalik pa ako sa Pilipinas o kung gugustuhin ko pa bang bumalik, siguro tapos na talaga ang kabanata naming dalawa ni Ram, ang love story naming dalawa ay hindi katulad nang mga usual na napapanood sa mga movie o sa programa sa tv na nauuwi sa happy ending, ito ang totoong buhay, at ang ending ng love story namin ay hindi happy ending.

sabi ko rito papalapit sa kaldero. "Pano naman ang magiging ipon mo n'yan?" tanong nito sa aking halata sa tono ng pananalita n'ya hindi pa din sa suportado sa aking naging desisyon. "Ayos naman po ang aking ipon, isa Nang magtatrabaho pa din ho ako sa Manila kahit sa maliit na karinderya sa umaga at sa fastfood chain naman sa gabi" sagot ko ditong nakangiti, pinapanatag ang kanyang kalooban dahil alam kong hindi s'ya panatag na makikipagsagupaan ako sa buhay Manila habang nag-aaral.

Sabay iwas nang tingin sa akin. Effective naman. Uminit nga pati pisngi ko. Kagaya kanina, wala kaming imikan. At kung magkakatinginan man, saglit na ngitian tapos ibabalik na ang paningin sa paligid. Ilang minuto pa kaming naglakad-lakad sa plaza bago siya nagyayang sumakay sa kalesa. Sa Calle Crisologo kami bumaba at muling naglakad-lakad. Masuyo lang akong nakinig sa kan’ya nang ikuwento niya ang love story na nabuo sa lugar na iyon sa pagitan ng isang Japanese General at ng isang Filipina. Dati ko pang naririnig ‘yan kapag napapasyal kami dito pero ngayon ko lang na-appreciate nang ikuwento sa akin ni King habang magkahawak ang aming kamay.

"Have you already—" "Sir!" Nagtaas ako ng kamay, gusto kong matawa nang makitang nagulat sya sa pakikisakay ko pero hinalig nya ang sarili saka nakangiting pinatayo ako. "Filipino subject. Tagalog dapat." Nagtawanan ang students saka sumang-ayon. "Sige." Mabilis palang kausap to bilang teacher. "Isa-isa kayo kapag tinawag ko ay magbabasa ng story na nasa libro. Pakisundan nalang ang binabasa ng kaklase nyo."

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

Hindi man kami parte ng nasabing mga bansa subalit maaari naman kaming magpanggap bilang kasapi nila dahil gaganapin ito sa isang masquerade party na kung saan maraming Pilipino ang maaaring maapektuhan. "Prepare yourselves for the upcoming clash that will be happening later. We must save our co-filipinos lives!" sigaw ni Sabino pagkatapos ay sabay sabay naming ginawa ang routine namin sa pagpa-practice. Iba iba ang routine namin, may routine A, routine B at routine C. Mas mabigat at mahirap ang routine C sa lahat dahil nakasalalay dito ang buhay ng ka-partner mo. Kailangan ng ingat at tyaga sa pagpa-practice namin dahil kung wala ka ng mga bagay na 'yon ay hindi ka nararapat maging parte ng