Filipino Story 소설 & 이야기

I think they're more open when it comes to this kind of things. Hindi gaya sa Pilipinas na talagang kung ano-ano nalang na mga salita ang matatanggap mo kahit na hindi pa alam ang buong panig ng istorya. Well, you're not a Filipino if you're not like that, I guess.

anito. “Doon sa katulong namin noon sa Singapore. She’s like my Mom, she taught me how to speak native Filipino language. She told me that life in the Philippines was so hard and everyone doesn't have an equal opportunity to earn enough for the family needs. Kaya sabi niya maraming OFW dahil nagbabakasakali na makapag padala ng malaking halaga pang tustos sa pangangailangan ng pamilya.” She seriously answered him, while chewing her food. Huminto pansamantala sa pag subo ng pagkain si Brielle, saka nagsalitang muli, “Tanda mo ba ang pangalan niya?”

"Habang ang nakaraan ng sarili nating bansang Pilipinas ay nagpag-uusapan lamang dahil kailangan sa paraalan. Pero sa tingin ko ay walang tao ngayong magkukusa na alamin ang kwento ng ating mga ninuno." Matapos uminom ay ibinaba na niya ang baso, at itinikom ang bibig. Habang si Diego ay pormal na pormal sa pagkukwento. "Kung sino ang lumaban para makalaya tayo sa pananakop ng mga Hapon. Kung sino ang matapang na nagwagayway ng ating bandila." Ngumiti si Sylvia nang alanganin. May sense naman ang sinasabi ni Diego pero sa pagkakatanda niya ay date ito.

Para akong nasa klase at bigla na lang nagtawag ng recitation. “We will make it appear that our wines aren't just a product embedded with stories of hardwork. The wine itself creates stories—stories of love,” saad pa nito at muling napangiti. “Filipinos romanticizes love so much. Pagdating sa usapang pag-ibig, ang mga Pilipino ay interesado. Idadaan natin sa kilig at kuwentong pag-ibig.” Napatango lang naman ako.

Kabanata 22 Tahimik ako habang si Sir ay panay ang kuwento tungkol sa mga bagay-bagay. Naiilang ako dahil na rin sa nakatitig si Yohan sa akin. Ni hindi na niya pinapansin ang ka-date niya dahil nasa akin na lang ang tingin niya. “You are not from here?” he asked.

Hindi lang dahil Pinoy siya, kundi dahil sa paraan ng kanyang pagsasalita—tila may bigat na dala ang bawat salitang binibitawan niya, parang may malalim na kwento sa likod ng kanyang presensya. "You know," nagsimula siya, nakatingin sa malayo habang hawak ang baso ng kape niya, "there's someone I'm preparing to face when I return to the Philippines." Napatingin ako sa kanya, halatang curious sa kung ano ang ibig niyang sabihin. "Preparing to face? What do you mean?" Huminga siya nang malalim at saka ngumiti nang pilit. "It's a long story. But since you opened up to me about your life, I think I can share mine, too."

Malalim na ba'ng salita iyon? Siguro nga, mukhang foreigner din kasi ang ama nito nang huli niyang makita pero bihasa sa pagsasalita ng tagalog. Nahagip ng paningin na may kung ano'ng bumabagabag dito. Nag-isip siya ng paraan para kahit papaano'y maibsan iyon. Marahil nalulungkot ito dahil hindi siya magawang tulungan. "Puwede mo ba akong ikuha ng kaserola?" tanong niya.

Dahil doon, mas lalo akong napalapit sakaniya. Marami akong natutunan mula sakaniya na noong una ay hindi ko mapaniwalaan. My mom was an ex-convict. Hindi siya lihim sa Pilipinas dahil dating beauty queen si mommy at nakulong dahil sa salang pagpatay sa mga hindi kilalang tao.

“Talaga? Ano naman ang narinig mo?” “Ayun, ‘yung nakabila nga resort eh anak ng isang mayamang negosyante galing Maynila. Galing ng America at doon naging kilalang chef. Pero dito raw siya sa Pilipinas nagtapos ng Culinary.”

Pero sa mga sandaling ito, parang nawala ako sa 'king sarili. Betrayal. Heartaches. Traumas. And cheated on, are the words that automatically flashed in my mind when I heard The Philippines. Sa bansang 'yon na hindi ako nababagay. Narito na ang buhay ko, dito ko nakikita ang tunay na ako, kaya ano at sino pa ba ang uuwian ko sa bansang 'yon? Si Valentine na lang, at iba ko pang kaibigan. Ganunpaman, ngumiti ako sa nangi-interview sa akin. "No, I don't have plans... yet. I just established my very own brand here, so I'm just going to focus here first before anything else," I answered straightly, then smiled.