Filipino Story Novels & Stories

Ang mga Pilipino ay hinahamak at tinuturing na mababang uri sa ibang Bansa. Walang nagawa si Rohesia kundi ang lumuha habang tinatanggap ang bawat ulos ng salbahe niyang amo. Bente-tres anyos pa lang siya at may dalawa ng anak na kambal. Nasa Pilipinas ang asawa niyang si Efren at nag aalaga sa mga bata.

Nang maipunta niya sa paborito niyang news channel, ay naupo siya ng maayos sa couch at nanood. "Isang pinaghihinalaang miyembro grupo ng mga New People's Army ang pinaghahanap ng Arm Forces of the Philippines sa bayan ng Sta. Filomena, Algeria sa probinsya ng Cebu. Sinasabing ang naturang grupo ay may sanhi ng kaguluhan sa isang barangay na hindi umano, kinukuha ang mga pananim na gulay at prutas na paninda ng mga taong-baryo. Maging ang mga alagang hayop ng mga ito ay kinukuha rin ng nasabing tulisan. Samantala, ang mga taong lumalaban sa mga ito, ay dinadala ng grupo at ginagamit na hostage laban sa ating kasundaluhan."

"Oh please, hijo! You can call me dad starting today. Kailangan ay masanay ka na dahil hindi matatapos ang taon na ito'y magiging lehitimong anak na kita." Apat lamang silang naroon subalit napuno ng tawanan ang buong private room ng Thai restaurant, kung saan sila kasalukuyang naghahapunan. Tanging siya nga lang yata ang hindi nasisiyahan sa mga nangyayari.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Mimi ay may appointments pa itong dinaanan. "You are also beautiful, Ms. Mimi," ganting-puri din niya sa may edad na babae subalit tinawanan lang siya nito. "But not as young as you," sagot nito habang sinasalansan ang mga folder sa kanyang harapan. "Alam mo kasi Calley, na-promote na bilang bank manager ang asawa ko sa US, at eksakto namang na-grant ang petisyon para makasunod ako. Ako nalang kasi ang nag-iisa rito Pilipinas, nasa US na ang anak at asawa ko. Nagpaiwan lang ako noon dahil nakiusap si Sir Zayne, besides kailangan ko rin ng pera dahil nag-aaral sa law school ang anak ko sa US. But since magtatapos na sya at may stable job na ang asawa ko, so I decided to follow them. Mahirap a

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

Kita ang kakaibang kislap sa mga mata nito. "Beatiful Marieta Guazon, she is a Filipino," patuloy nito at nagbalik-tanaw sa nakaraan. "We met in one of my business affairs in her country. We suddenly fell in love and in few months of living together while doing my business there, she got pregnant," mahabang kuwento nito.

Pumasok na rin ako sa clinic at nakita ko ang isang babae na may malaking salamin sa mukha. Mukha itong seryoso pero ang cute nito habang naka-pout at parang may iniisip. Medyo tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. ”Ay kalabaw!” gulat na sigaw niya sabay takip sa bibig. ”Pilipina ka rin? I’m from the Philippines. I’m Fily, kamusta ka,” pagpapakilala ko sa tila gulat pa rin na doctor.

Muntik ko nang makalimutan ang bagay na iyon. “Sa sobrang yaman niya ay kaya na niyang bilhin ang Pilipinas.” Paunang kwento ni Stacey with action pa. “You know what? I don’t know what’s with his family, but I’m pretty sure there is something wrong with it.” “Bakit?” hindi ko maiwasang magtanong.