Novel & Cerita Short Quotes About Life Tagalog

Caelum Marasigan Sa pagtudla, huwag mabahala. Hindi ka maaaring maawa sapagkat siya ay madaya. Buhay ay giginhawa kapag misyon ay naisagawa na. Kaya huwag magpabaya, kalaba'y taningan na.

Hindi 'to sakit, sumpa 'to. "Hindi nga ako taga-rito sa Manila, dinala lang ako ng pinsan kong babae do'n sa bar kasi sabi niya may opening daw ng trabaho do'n." Sabay silang apat na napatampal ng noo dahil sa sinabi ko. Maliban sa isang lalaki na halos lamunin na ako ng buhay. Ganiyan ba 'ko kasarap, Attorney? Yes, naalala ko pa ang nangyari no'ng araw na 'yon bago ako tuluyang nawalan ng malay. Naalala ko pa ang katarantaduhang sinabi ko—bagay na siyang ikinahihiya ko.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Nalulungkot siya sa mga nangyari sa buhay nito. "That's it! Sometimes, we think we can't believe these impossible things will happen, but they really do. In life, there's a gamble; either you win or lose. Basta ituloy mo pa rin ang buhay. We should remember that there will be a rainbow after the storm. The storm won't stay; there is a time for it to go." madamdaming mga pahayag ng kaibigan sa kanya. "Tama ka, at bilib na ako sayo. Hindi ko akalain na ganon ka pala katapang. Samantalang dati ay---"

RENATA DECEMBER 2023, GERMANY Sabi nila; You only live once. Pero para sa akin, pangalawang buhay ko na ito. Masaya na malungkot. Masaya; dahil nabigyan ulit ako nang pagkakataon na mabuhay pagkatapos kong mamatay. Malungkot; dahil ilang beses din tinangkang bawiin ang pangalawa kong buhay.

Mukhang mabait naman pala? "Pasensya ka na maliit lng tong nirerentahan ko, mukhang sanay ka pa naman sa buhay mayaman." Sa totoo lng nahihiya ako amoy palang at tindog obvious na talaga ang katayuan sa buhay ehh. "It's okay, not a big deal at all." nakahinga ako kahit konti sa sinabi niya. "Initan muna kita ng tubig para maka ligo ka, may extra ka bang damit? Baka kasi magkasakit ka." mahirap nang magka utang na loob pa ako sa lalaking toh noh.

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

"You're a fighter, baby. Look at everything you've overcome. Lahat na iyan nalampasan mo." Hindi ko naman mapigilan ang luha ko. Ang dami na dumaan sa buhay ko. Ngayon lang lumuwag ang pakiramdam ko. Gusto ko lang ilabas ng lahat na emosoy na nararamdaman ko. Tama nga ang kasabihan. Life is short. Break the rules. Love truly. And never regret anything, ang lahat na nangyari sa buhay ko ay isang ala-ala kung bakit patuloy pa rin ako lumalaban.

"It won't hurt if we'll do it right. Nagtitiwala ka naman sa 'kin, 'di ba?" Bumagsak ang panga ni Luke. Nag-init ang kaniyang tainga. Mahina siyang tumango. Para siyang hihimatayin sa hiya subalit alam niyang hindi na bago ito kay Logan. Madalas siyang magkaroon ng kahangalan sa buhay na hindi mapigilan. "Oo naman. Pasensya ka na! Na-e-excite lang ako."