Novel & Cerita Fire And Blood Book

"Dodge! Clear the road, knights!" Para kaming mga bolang lumigid at tumalon papunta sa gilid at lahat kami ay dumapa. Tumingin ako sa kung ano ang nangyayari. Nakita ko kung paanong dumaan ang puting apoy at agad na naging abo ang mga orcs. "Damn, this is Fyro's." I still remember how he wiped out those orcs with his white fire. I know this fire is extremely dangerous at wala itong pinipili. Kalaban man o kasama.

Pagkatapos, nilinis niya ang lalamunan niya at nagsimula, "Nasabi ko na sa'yo ang kwento kung paano ko nakuha ang Apocalyptic Book, pati na rin ang mga karanasan sa buhay na sumunod. Dahil nagbukas tayo ng puso sa isa't isa, maraming pangyayari ang naranasan at naibahagi natin nang magkasama, kaya alam mo na ang mga ito nang mabuti. Bukod pa rito, sa aking kamakailang paglalakbay sa America, nakumpirma ko ang ating naunang hinuha—ang Apocalyptic Book ay hindi basta-bastang natagpuan ko lang nang aksidente. Sa halip, bahagi ito ng serye ng mga plano na ginawa ng aking ama matapos niyang ilipat ang kanyang kapalaran sa akin." Sa puntong ito, nagpatuloy siya, "Tingnan mo kung paano konektado an

Para bang kasama ni Sky na umakyat ang lahat ng liwanag sa bahay. At ang naiwan Ako. At si Fire. Tahimik. Mabigat. Mapanganib. Dahan-dahan kong ibinaba ang cards sa mesa. Wala na ang biro sa mukha ko. Wala na rin ang inis. Tanging seryosong ekspresyon na lang ang natira. Sa kabilang sofa naman ay tahimik lang na nakaupo si Fire. Ngunit bumalik na rin ang malamig niyang aura. Ang aura ng isang taong maraming dugo nang nakita sa buhay niya.

Walang patumpik-tumpik na tanong ni Dirus. “Fire is rage. It killed millions of Jews and other people by the Nazis during world war two. I personally detest fire but I’m not afraid of hell,” malumanay na salaysay nito. Sandali pa’y itiniklop na nito ang binabasang libro at lumantad sa paningin ni Dirus ang mukha nito. Mukhang may nakatakip ring maskara na purong itim. Luna raised into her full length. Her natural aura is roaring sophistication and deadly exposé. Maalindog pa rin ito kahit pa napaghahalataan ng may edad ang boses nito.

Not just in silk sheets… But in fire, blood, and loyalty.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

Tinanggap naman ni Andrea ang panyo nito at pinunasan ang kanyang luha, marahan din niyang isininga ang sipon na dala nang pag iyak niya. Huminga muna nang malalalim si Andrea at mapait na ngumiti. “I was fired,” umpisa niya na tila pinipigilan ang mga luha na gustong pumatak. “Alam mo ang nakakainis? Nangopya raw ako ng designs?” maktol niya bago ininom ang pangatlong baso sa tapat niya. Nanatili naman na nakatingin si Matthew kay Andrea at tumatango hudyat na magpatuloy siya sa pagkukwento.

Hindi nya mawari ngunit bahagyang bumilis ang tibok ng puso nya ng mahuli itong nakatingin sa kanya. Iwinaksi nya na lang sa isip nya ang nararamdamang iyon. At pinagpatuloy ang pagkamangha sa lugar. Napakatahimik sa parteng ito, mga huni lang ng ibon at lagaslas ng tubig ang naririnig sa paligid. "Gusto mong lumangoy?", wika ni Damon sa tabi nya.

ZACKERIEL POV I need to move now. According to my private investigator that the fire started outside the kitchen. Nakakapagtaka naman ata iyon. Why would a fire start outside? "You sure about your decision lil brother. Sa pagkakaalala ko ay ayaw na ayaw mo sa kompanyang iyon. Seems like the wind is changing hmm." Kuya Arsus stated while puffing his cigars. "Just like you kuya. I need to have power in order to control everything," sagot ko sa kanya at kinuha ang selpon na kanina pa nag-iingay.

Nakaramdam ako ng mga pakiramdam na hindi ko pa kailanman nararamdaman. That's why I let myself burn. Hinayaan ko ang sarili kong matupok ng apoy. Because I am craving for that. I cried my heart out inside my car. At nang bahagya akong kumalma ay doon lang ako nagmaneho paalis. I drove my way back to my penthouse. I am tired to feel this pain for almost everyday. I am so tired to be a robot. I am fine alone.