First Time Mom Quotes Novels & Stories

Nakakasama raw kasi sa kanyang buntis na mapagod at baka raw magkaroon pa ng komplikasyon ang panganganak niya sa huli. Dahil first time naman niyang mabuntis at magiging mommy ay natakot rin siya doon kaya sinunod nalang niya ang sinabi ni Sage na magpahinga at kumain raw siya ng marami para sa kalusugan nila ni baby.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

"Hindi pa talaga ako handa." Ngumiti naman ito. "Wala talagang nagiging handa sa unang beses na magkakaroon ng anak. Syempre maraming bumabagabag sa isip mo dahil unang beses, pero ganun naman talaga ang buhay, kailangan mo munang dumaan sa first time para sa susunod ay handa ka na." Bumuntong-hininga siya. "Paano?"

Araw-araw, gabi-gabi lagi akong malungkot at umiiyak pero kapag naiisip ko ang anak ko, pinipilit kong maging matatag at malakas para sa kaniya, all I want is to deliver my baby safe and healthy lalo na't naging masilan ang pagbubuntis ko. It's so challenging to me because it's my first time, first time to have a baby still I can't believe that I am going to be a mother but yeah. I accept it with full of my heart that I am the one who will take good care of my baby without a help of my husband. Their father. In five years I stay here in Italy is not easy but worthy. I know how to leave without my Lolo, I know to live without his care and love. For five years I live independently.

Naisip nyang siguro’y dahil sa presensya ng kanyang Mamá kaya magiliw na naman ito sa kanya ngayon. “Pabago-bago talaga ng mood ang buntis. Dapat matuto kang maging pasencioso, Mijo, pregnant women can be a bit tricky to handle,” akbay ng kanyang Mamá sa kanilang dalawa ni Abby pinapayuhan sila nito. “If you fight with your wife always, magiging bugnutin ang anak ninyo… Ikaw rin. Magsisisi ka kapag hindi ka patulugin ng iyong anak sa pag-a-alboroto.” “Wala namang ibang pagmamanahan, Mamá, kung pareho namang bugnutin,” sabay pisil nya sa tungki ng ilong ni Abby.

“You must have had time raising them alone.” Umiling siya, “I have Austin, Archer, and Dad. Hindi nila ako sinukuan. They were with me through thick and thin. Sa panahong hindi ako makatulog dahil sabay-sabay silang umiiyak, na minsan naiiyak na rin ako. They would help me calm down and help me with kids. It was my first time being a mom, hindi ko alam ang gagawin. Doctor ako, I read stuff from the books. Pero iba talaga kapag na-experience mo na. Masasabi kong hindi ako masyadong naghirap kasi may katuwang ako.”

“Hurt me, if that’s what makes you feel like a mother.” “Sabi nila, pag mahal ka ng nanay mo, sasaktan ka raw nila.” Natatawa ako, parang baliw. “Salamat ha… sa unang pagkakataon, naramdaman kong mahal mo ’ko.” Durog na durog kong sabi. Kita ko ang paninigas ng mukha ni Mommy. Nanginginig, kuyom ang kamao.

Hawak niya ang kamay ko habang seryoso niya akong tinitingnan. "Vanessa, healthy ka. Healthy rin ang baby mo. Normal ang blood pressure mo. Maganda ang heartbeat ng baby. Wala akong nakikitang dahilan para mag-alala ka." "I know, Doc," sagot ko noon. "Pero hindi ko mapigilan." "Natural lang iyan. Lahat halos ng first-time mothers dumadaan diyan. Kailangan mo lang magtiwala sa sarili mo." Gusto kong maniwala. Gusto kong magtiwala. Pero hindi ganoon kadali ñalo na pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan namin.

Hinagod ni Trisha ang likod ko habang sinisigurado ako na kakayanin ko ang pagiging isang ina. “Natatakot ako, Trisha.” Sambit ko. “Normal at natural lang na maramdaman mo lahat ng 'yan. This is your first time as a mother. Just do your best. Kakayanin mo.” “Paano kung hindi?” Bakas sa boses ko ang pagkabahala. “Mamaya na natin poproblemahin 'yan. Magfocus muna tayo sa kasalukuyan.” “Ang ganda niya talaga...” I mumbled while softly touching her soft and delicate cheeks.

Kinuha ko ang bag niya at ako na ang nagbitbit no'n. "My first day is awesome, momma! Bigla pong nawala 'yong kaba ko ko after namin mag introduce ng self namin. Tsaka momma, ako lang po 'yong hindi umiyak kanina sa classroom!" proud na proud niyang sabi na nagdulot ng labis-labis na tuwa sa akin. I can't imagine myself without her. She's my everything since I gave birth to her. She's my life. "Dahil very good ang baby ko...sa labas tayo magla-lunch!"