First Time Mom Quotes Novels & Stories

pang-aalo pa rin ni Mama sa akin habang hinahaplos ang aking likod gaya ng palagi niyang ginagawa mula pa noong bata ako sa tuwing ako ay umiiyak. “Alam kong mahirap ang sitwasyon mo ngayon. Mahirap magbuntis nang mag-isa, alam ko iyon dahil solo lang rin ako noong pinagbubuntis kita. Pero anak, nandito si Mama. Kung hindi ka pa handa na sabihin sa akin ang tungkol sa ama ng dinadala mo, ay hindi na kita pipilitin pa. Ang maging maayos ka lang at ang maging ligtas kayo ng apo ko ay sapat na,” mahabang pahayag pa nito na lubos namang dumurog sa aking puso.

Alam kong hindi sangayon si Trev sa desisyon ko na itago ito sa lahat. Tama din naman ang sinabi niya. It's my first time. Unang baby ko 'to at wala akong masyadong alam tungkol sa pagbubuntis. Kailangan ko ng gabay ng matanda, ni mom okaya ni ate. Pero hindi na muna ngayon. Pag-iisipan ko muna.

wala silang nagawa ni Finn kundi umupo, inalalyan siya nito. "Anak... kamusta naman nung nasa London ka? Hindi ka ba nahirapan sa pinagbubuntis mo?" tanong ng mommy nya na hindi pa din lubos maisip na nagawa nyang maging mag isa sa London. Hindi naman mawawala sa mga magulang nya ang mag aalala. "Mahirap din, Mom. First time ko mabuntis kaya wala ako alam. Pero hindi naman ako pinabayaan ni Andrew."

--- Isang Bagong Simula Habang unti-unti nilang inaayos ang kanilang buhay, dumating ang balita mula sa mga abogado. "Ang kasong isinampa laban sa inyo ay malinis na. Wala nang makakasira sa inyo mula rito," sabi ng abogado ni Alexa. Napangiti si Alexa, ngunit alam niyang hindi pa tapos ang laban. Ang mga nangyari ay nagbigay ng aral sa kanya na maging mas matatag at mas maingat sa mga taong nasa paligid niya.

I calmed my self "Think positive, think positive. You know it is hard to be a first time mom but you get over it, please calm down" I said while practicing my breathing and thank goodness I calmed down tinapos ko ang pagligo ko at nagbihis na rin ako ng preskong damit saka lumabas na ako. Nakita ko si Cassy na nagbubuhat nang mga pina laundry namin na mga damit

“But, mommy, you need to be very careful. Don’t move too much and don’t carry heavy things. Masyadong maselan ang pagbubuntis mo lalo na kapag first time,” Iyon ang paalala ng doctor sa amin ni Ninong. Kaya ang ending nito, wala na akong ginagawa sa bahay. Hindi na nila ako hinahayaang magtrabaho. Hindi ako sanay na walang ginagawa buong maghapon. Kaya ‘yong pagdidilig lang ang binigay nila. Bawat umaga ay nagdidilig ako, para na rin may exercise ang aking katawan.

Tumango naman ako at lumawak ang ngiti. "I thought na kamukha ko siya pero sabi ni Mama hindi daw"nakangiting sabi ko. "How's the feeling for being a mom?"sunod na tanong niya. "Syempre, masaya. Sobrang excited akong gumising sa umaga to kiss her at kargahin siya. Sobrang namimiss ko 'din siya sa gabi kaya halos hindi na ako matulog kakatitig sakanya. Siguro ganon talaga kapag first time maging Nanay. Alam mo, hindi ko talaga inimagine na makikita ko ang sarili ko isang araw na karga-karga ang baby ko. It was a great feeling, Well"

Hindi ko namalayan ang pagtakbo ng oras, mabuti na lamang at kumatok si Mama sa pinto. "Ang buntis ay hindi dapat nalilipasan ng gutom," rinig kong sabi nya. Agad kong pinunasan ang aking mga luha bago buksan ang pinto, binigyan ko ng mapait na ngiti ang aking ina bago tuluyang lumabas ng kwarto. "Alam kong masakit at mahirap, pero sana anak alalahanin mo ang anak mo." Paalala ni Mama.

I could only hope that my mom and dad would have more free time soon so we could bond again. I couldn't help but smile at my small baby bump as I gently caressing it. "We still have a lot of months ahead, baby. Please don't make it too hard for Mommy. This is my first time," I said to the baby as if it could hear and understand me.

She was showering on her own sweat, her breaths are heavy, and halatang hindi nga madali ang manganak. "Come on, Ire." seryoso kong saad. "Come on, come on, you can do it! come on, ire." I don't even know if I'm doing it correctly kasi I don't know what my dad say while supporting my mom on giving birth to me. Damn! If only I know this would happen, I should've asked him! "Push, ire, come on, sige pa." The nurses and the doctor are laughing silently, am I doing it wrong?