Foot Poetry Novels & Stories

"Ano ang palagay mo sa sapatos na ito?" Ang sandalyas na ipinakita kay Angelo ay isang 3-inch cold blue pointed-toe pump heels. Nang makita ni Angelo ang mga takong ng pump heels, pinalakpakan niya sa isip ang kalmado at mabait na kambal- para sa kanyang normal na istilo ng sandalyas na pinili.

Hindi nya madalas suotin iyon lalo at ang 4 inches dahil matangkad naman din sya pero dala na rin siguro ng kaba at pagdadalawang-isip kanina ay iyon ang naisuot niya. The stilleto should be painful on her feet. The hamstrings attach to the pelvis and low back, can make her back ache along with her feet. But she can't feel it. All she can feel is nervousness. Ni hindi nya alam kung para saan. But it's really not true. She knows. Hindi iyon sa kaba dahil ngayon lang sya lumabas at baka makita nya si Rajiv, ang kaba nya ay dahil sa baka hindi nya pa rin ito makita ngayong lumabas na sya.

Paulit ulit niyang ani at tumingala siya na parang mamamatay na Tinigil ko sandali Ang pagtaas baba ng ulo at sinuka Ang footlong niya,Ang mga ugat sa footlong niya ay nagpapakita pero mas kuryuso ako sa taas Kulay pink iyon at may konting likido na puti Ang lumalabas doon,hinawakan ko ang ibaba ng footlong niya at nilabas ang dila para dilaan Ang taas ng footlong niya

Yan ang nilagay ko sa search box ng G****e when I remember the day I came here. 'To walk silently, place the heels of your feet down first when you walk and then slowly roll your feet forward to bring your toes to the ground. Also, try to walk on the outer edges of your feet or shoes as much as possible, which will make your steps quieter.' Huminga ako ng malalim bago nag simula muling mag lakad. This time, no whipped. I smirked, no Marivic, I will never give you a satisfaction. I finished walking to the edge without making a single noise.

I bit my lower lip when my right foot hurt because of the pressure I am giving on the gas step. Nagkaroon ng barilan sa linya na nasisiguro kong nagmumula kay Sophia. Agad akong kinabahan dahil alam kong lasing na lasing siya sa mga oras na ito kaya naman mas lalo ko pang binilisan ang pagmamaneho ko. Not caring about my foot situation anymore. "Sophia, are you still there?" pigil hininga kong tanong nang natapos ang barilan sa linya.

Bulong ko. Para itong nasa fairy tale, muli nitong inihakbang ang kaniyang mga paa sa hagdanan. Maraming mga nagkikislapang mga bato, perlas sa bawat paligid ng dinadaanan nitong baitang ng hagdanan. Napakatayog ng hagdan... Hindi ito ang napag-usapan nila. Hindi nito alintana ang sakit ng kaniyang sakong sa tuwing iaapak nito ang 5inches nitong suot na stilleto heels. Basta ninanamnam nito ang bawat sandali ng kaniyang paglalakad.