Novel & Cerita Achilles Heel

"Naka ngiti ka nanaman! Baliw ka ba?" "Tch. Ang ingay mo, relax ka lang, ok?" "E saan nga tayo pupunta?" "Secret nga! May surprise bang sinasabi?" Doon ako natahimik. "Kaya mo bang tumakbo?" "Kita mo ito?" Pinakita ko sakaniya ang heels ko. "This is a four inch heels! Kahit hindi ito kasing taas ng ibang heels ay mahirap ding tumakbo nito no."

apela nito sa sinabi nya, akala ata ni Alexandros ay hindi nya nakita kung paano nito hagurin ng tingin ang legs nya. “Sige na, wala ka ginawa. Tulungan mona ako, please? Kanina pa kasi sumasakit ang paa ko.” Agad naman itong lumuhod. Inilagay pa nito ang isa nyang kamay sa matigas na balikat nito para hindi sya matumba habang inaalis nito ang heels nya.

Habang tumatakbo ay halos hindi ko mapigil ang sariling katawan ma bumangga sa mataas na bulto na nasa harapan ko dahil sa bilis ko at madulas ang heels. “Oh my god! I’m sorry!” mabilis na sabi ko at lumayo, nang tingalain ko ito ay halos manlaki ng bahagya ang mata ko dahil nakilala ko kaagad ang may ari ng asul na pares na mga mata. ‘Damn, wrong timing?!’ “Watch where you’re going, and running in heels are not a good idea, Ms. Delgado.” Umawang ang labi ko sa masungit niyang habilin.

Hangang sa pinilipit niya kamay ko. “A-arrrayyyyy!” “Tss.” at patapon nitong binitiwan. Aray ko po. Gwapo na nga at parang ang lakas pa ng pangangatawan. Papa God, ano po ba ang weakness niya? Di naman po ata siya si Achilles na heel yung weakness. Haist! Kaya napadistansya na ako sa kanya. “Miss Monina. Wag kayong masyadong mag-alala sa iniwan niyong pamilya.”

Hindi naman ito mukhang napakalakas, kaya paano ito nagkaroon ng ganitong puwersa? Ang ginawa ni William ay walang anumang espesyal na galaw. Eksakto lamang niyang tinamaan ang bahagi ng fibula sa sumusuporta nitong binti at doon niya ibinuhos ang lahat ng puwersa. “Bali ang leeg ng fibula at may pinsala sa common peroneal nerve.” Sa sobrang sakit, nanginginig na ang buong katawan ni Bunso at hindi niya maintindihan ang sinasabi nito.

I know that voice. Hindi ako pwedeng magkamali. Shit! Napatakbo ako palapit sa pinanggalingan kahit ang taas ng heels ko for today's content char. Walang video, heels ko lang meron. Nakita ko ang medyo may taas na flat form sa may dulong sulok, gitna nitong quadrangle. Bakit di ko napansin ang isang to? Oh baka naman ngayong last day lang sinet-up? Pero asan na ang nagsalita? Wala na kong dinatnan ng makarating.

Hindi man lang ako tulungan, aish! Pumasok naman kami sa bilihan ng mga heels. Habang ini-explain sakin nung sales clerk yung pagkakaiba at mga pangalan nang mga heels ay sumakit bigla ang ulo ko. Ang daming arte! Nung bata ako akala ko iisa lang ang tawag don at 'heels' lang tapos ngayon may mules, chunky, pumps, stilettos at platform heels pa! At sa totoo lang hindi ko alam kung para saan 'tong mga 'to-- well, para sa paa pero-- janitress ang inapplayan ko! Paano ako mag ma-mop ng floor kung naka heels ako ng ganito kataas? Napapailing nalang talaga ako sa pag-iisip nitong si Warren.

"Thank God, it's finally over! I can finally throw my high heeled shoes away, those things are giving me a hard time!" Na tawa si Kitana na ka artehan ni Percy, hindi na niya tinutulan ang sinabi nito, tama naman ang kaibigan, ilang beses nilang lahat ininda ang sakit ng paa sa mag hapong pag susuot ng mga high heels na iyon, makakapal na damit na kahit hindi naman na aayon sa mga tastes nila ay wala silang choice kundi isuot para irampa, kung hindi kasi sobrang kakapal ng mga tela ay nasosobrahan naman sa nipis ang ilan.

Mabilis kong sinuot ang dress na suot ko kagabi at basta ko na lamang dinampot ang aking purse, kasunod nito ang aking three inches Stiletto heels na basta ko na lamang binitbit palabas ng pinto kwarto. Hirap man maglakad dahil sa sakit ng aking katawan partikular sa gitnang bahagi ng pagitan ng aking dalawang hita ay hindi ko na alintana dahil ang tanging nais ko na lamang ay makaalis rito sa lugar na 'to.