Francisca Reyes-aquino Famous Works の小説・ストーリー

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

“I’m sorry kung na-misunderstood mo ang mga sinabi ko noon. Hindi ko sinasadya. Okay? At baka binigyan mo rin ng ibig sabihin ang pagbantay kay Mang Andres. Ginawa ko lang ito dahil sa utang na loob sa kanya.” Hindi umimik si Francis. “You're my favourite author, Ismael. And I'm grateful for your novels because they helped me during my darkest times. Really. Yeah. But that's all, Francis. Did you get my point?” dugtong pa niya na ikinakagat nito ng labi. “P-pero hindi mo ba ako pwedeng bigyan nang pagkakataon? Ako naman ang nakauna sa ‘yo.”

Nang lumitaw sa screen ang isang eleganteng babae na nasa animnapung taong gulang, agad na tumahimik ang live room. “Ako si Alexandra Reyes, anak ni Leonardo Reyes,” mahinahon ngunit matatag nitong sinabi. “Una sa lahat, gusto kong malinaw na sabihin na ang ‘Suguang’ series ni Ms. Aera Dela Cruz at ang ‘Light and Shadow Series’ ng aking ama ay dalawang ganap na magkaibang likha. Magkaiba ang design language at magkaiba ang creative philosophy ng mga ito.” Bahagya siyang huminto, at naging mas seryoso ang tono niya.

"Kilala niyo ba si Patricio Rivera? Isa siyang sikat na art collector at author. Isang malaking karangalan kapag na-invite ka sa events niya. Dito niya shi-showcase ang mga obrang talaga namang breathtaking. At doon kasali ang isa sa mga gawa ni Chief Fiyero." Ipinakita nito ang picture ng painting na pinadala mismo ni Freya. "Iyan ang obra niya. It took FIVE YEARS para kumpletuhin 'yan! Hindi dahil malaki o hyper realistic, kundi dahil HINDI NIYA MAALAALA ANG MUKHA NG BABAE noon!" "At nakikita niyo naman... mukha ni Ayla Valdez 'yan! Confirmed rin ang tattoo sa likod!"

Yes Jay, hindi ako magpapatalo sa babaeng ito. "Honestly, wala!" Nakangiting tanong ni Jay. Lumawak ang ngisi sa labi ko. Bago humalukipkip sa harap niya. Mas lalo akong nag eenjoy makita ang pamumula ng mukha niya dahilsa inis. "Paano ba iyan, hindi ka makakapasok dahil wala kang appointment sa kaniya." Pagtataray ko. "Why would I need an appointment? I'm Francisca Reyes!" Sumigaw na siya sa sobrang inis sa'kin.

Biglang lumingon sa akin si “Sino?” “Siya?” Tinuro ko ang portrait. “Si Ma’am Victoria ‘yan.” Ngiti pa lang ni Ma’am Victoria, halatang siya na ‘yan. “Kilala mo siya?” “Oo, siya si Maria Victoria Cervantes-Navarroza, ang first lady ni President Alejandro Lucas Navarroza. Alam mo bang sila ang nagpapaaral sa akin ngayon? Kahit na parehong galing sa pamilya ng mayaman at politiko, tumutulong pa rin sila sa kababayanan nila gamit ang sariling pera. Never silang nagnakaw ng kaban ng bayan.” Huminga ako ng malalim at naisip ko na imposibleng si Ma’am Victoria ito. Magkamukha lang siguro sila pero magkaibang tao. “Sino pala siya? Nobya mo?”

Ang ikalawa namang si ginoong Andres Pablo ay mas kilala bilang Hukom Fetalino ay sinasabing matapobre at hindi makatarungan ngunit dahil sa koneksiyon siya pa rin ang punong hukom dito sa San Pascual. Si ginoong Alonzo Paulo naman ang ikatlo at sa pambiharang rason, siya ay naiiba sa kanila. Siya ang kabaliktaran ng kaniyang pamilya dahil mabait, masunurin at mapagkatiwalaan siya at higit sa lahat siya ay maginoong maginoo. Isa siyang mahusay na pintor at isa na sa kaniyang pininta ay ang tanyag niyang obra na pinangalanang 'La Dama'.

aga. Umupo ang dalawang tribunal na ito sa may harapan ng lahat, sa tila mahabang escrotorio na may tatlong dekotsong silya na ipinatong sa pinaangat na plataporma.Hindi naman malalim kung tutunghan pailalim ang yungib na ito mula sa tisang sahig ng bodega. Ilang mga hakbang pababa lang ang ginawa ni Andracio sa hagdanang gawa sa bato ay narating na niya kaagad ang nakatagong yungib sa ilalim ng bahay ng mga Trias. Madilim ang buong looban ng yungib, batid niya pagkababa. Nagsimula na ang paghahatol ng marating ni Andracio ang silid-hukuman. Di niya alam kung ilang oras na ang dumaan ngunit nadatnan niyang nakatayo sa harapan si Anastacio dela Cruz, ang binabaeng kasamahan niyang kawani sa k

nakabusangot na ani ni Angelo " Joke lang,haha Ms. Fernandez pwede kanang bumalik sa upuan mo ". nakangiting saad ni Ma'am " And Ms. Leones ikaw na ang bubunot ". tawag ni Ma'am kay Francine Pumunta naman si Francine sa harapan at ipinasok ang kamay niya sa box. Hinawakan niya ang papel at binuksan. Kaninong papel kaya ang papel na babasahin niya?

Matapos sabihin iyon, diretsong lumabas ng silid si Francisco. Samantala, nagbuhos ng tsaa si John Rey Corpuz, saka ininom ito nang dahan-dahan. Pagkatapos, ngumisi at bulong sa sarili, "Francisco, Francisco... May hawak akong malaking alas laban sa’yo. Sa tingin mo ba makakatakas pa ang asawa mo? Ikaw mismo ang sumisira sa pamilya Lazaro. Kapag nalaman nila ito, sa tingin mo ba basta ka na lang palalampasin? Pero alam mo, kahit na kumita ako mula rito, hindi ko pa rin hahayaang lumampas ang ganitong pagkakataon. Sino ba naman ang tatanggi sa isang magandang babae?"