Friendship Letters Mga Nobela at Kwento

tanong ko. Pinilit kong kalmahin ang sarili ko, pero sa loob-loob ko nadudurog ang puso ko ng banggitin ko ang salitang Ex-boy-friend. Pero umaasa ako, na hindi niya Ex-boyfriend ang lalaki sana kaibigan nalang— "Matalik na kaibigan slash Ex-boyfriend noong nasa Kolehiyo ako." aniya na ikinagulantang ko. Sh*t!

Ngumiti ito sa 'kin at humilig sa kaniyang inuupuan. "Are you undervaluing our friendship?" Napakunot noo ako sa kaseryosohan ng kaniyang tanong. "We're both businessman kaya mas importante sa atin ang profit at sa tingin ko ay walang kinalaman ang friendship sa bagay na 'to." sagot ko at hindi ako sigurado kung nakuha niya ang gusto kong ipahiwatig. "We are friends and colleagues and I guess masyado tayong malapit sa isa't isa kaya huwag ka munang mag-alala sa trabaho."

“Sorry, wala lang ako sa mood. Gusto ko lang mapag-isa muna. Nag alala ka ba?” Tumango ako, hindi naman ako galit. Hindi naman kasi dahil halos magkapatid na ang turingan namin eh kailangan lagi kam naguusap. Ang friendship ay hindi lang tungkol sa pag-uusap at parating available sa isa’t isa. May kanya-kanya naman tayong personal space, that space must be respected. “Your complexion does not look good. Mukha kang bilasa bruha, hindi ba dapat fresh ka since nakapag bakasyon ka?”

Nag madali ako sa pag aayos ng sarili dahil doon. Gusto kong kumpirmahin kung dito ba siya natulog at para makapag pasalamat na rin para sa kagabi. I know we barely talk to each other but I think this is the start of being friends with him.... like real friends. Hindi na yung mag uusap lang kung may kailangan or what. Friends na makakapag usap na ng normal kagaya nila Jasper at Wesley

RMS & ALC "I don't think so… " patuloy niya. Hindi ko na pinansin pa ang mga sinabi niya dahil kinuha ko ang black pen para siya naman ang sulatan ko sa kamay, same kung saan niya ako sinulatan at same din ang letra na nilagay ko, binaliktad ko lang. "Ayan…friend-enemy forever… " masayang sabi ko at pinakita sa ere ang kamay namin na may nakasulat.

Malakas na halakhak lamang ang nagagawa namin ni Lucas sa mumunting bardagulan ng dalawa. Sana ganito palagi kasaya ang gabi ko, hindi 'yong kung ano-ano iniisip ko. Tama nga si Hubert Humphrey no'ng sinabi niyang; 'The greatest gift of life is friendship.' sana lang tumagal ang samahan namin na ito. *** TBC.

💖 Love, Mimi

Unang post niya ay picture na may apat na paperbag with the caption of, " I'm so thankful for having a generous and thoughtful friend. #thanksforthepasalubong #realfriends #yourthebest #sistersforlife Second post naman niya ng picture ay apat rin na basong nakataas with the caption of. "Cheers to our unbreakable friendship. #victoryisourcompanion #sweetestdownfall At ang third post naman niya ay picture ng limang pambahay na slippers. "My travel buddies. #moretravelgoalstocome. #loveyousissies. Dahil sa naging post ni Bea ay bigla akong napaisip. 'Hindi kaya nagcelebrate na sila ng birthday ni Sheena na hindi ako inimbita? '

"I know my words hurt your feelings most of the time and I know I was rude to you back then, and I've never apologized to you, but now let me. I'm sorry, sorry Cherry. I want to build new friendship with you na hindi natin nagawa noon." I am touched by by his words na humihingi siya ng tawad sa hindi niya magandang trato sa akin noon pero... Friendship? Friendship lang kaya mo i-offer sa akin? Talagang naninindigang sister niya lang ako. Pwes, ayaw ko ng friendship mo! "Ayoko, doon ka na nga sa girlfriend mong..." tumigil ako sandali at hinanap si Caroline na bigla-bigla na lang nawala! "Girlfriend mong ewan!"

Ang weird lang talaga niya minsan. Nabuo ang friendship naming apat noong Christmas Eve fifteen years ago. Nagkataong walang-wala kami noon ni Papa. Sobra kaming sinubok ng tadhana, natanggal ba naman sa trabaho si Papa tapos pinaalis pa kami sa nirerentahan naming bahay. Wala naman kaming choice kundi ang umalis na lang dahil wala naman talaga kaming pangbayad. Dala-dala namin ang mga kagamitan namin habang paalis sa tinitirhan naming bahay.