Novel & Cerita Friendship Letters

"There's a letter inside, Lei.. You have to read it..." Kinuha ko ang pinaikot na maliit na papel. (You know that I'll always love you no matter what at yun ang hindi kahit kailan magbabago, Lei. This feeling I have for you might be wrong and will fade one day but one thing for sure that might stay is my love for you as a sister. We are connected by blood and flesh that's forever.. Happy birthday my dearest sister.. I love you with all my heart.)

Sigaw ni Vladimir. “Hanggang friendship na lang ang kaya kong ibigay sayo alang-alang sa pinagsamahan natin. Bukod pa dyan ay wala na. Please accept the fact that we are long over.”

Nang buksan ko ito at binasa ang nakasulat dito. "Dear Gemma, Gusto ko Lang malaman mo na Ikaw Ang gusto ko. Noong una palang na Araw NG klase at nakasama ko kayo. May gusto na ako saiyo. Pero ayaw Kong saktan Ang damdamin Ni Ammie. Ephraim, " Ano love letter ni Ephraim saiyo Saad Naman ni Abigail. Abe... Huwag Kang maingay baka may makarinig sa iyo at sabihin nila Kay Ammie.

, sabi nito at sinugod siya ng yakap. "Ang alin mars?" "Ito oh!", ipinakita sa kanya ni Faye ang email. "Mars, sobrang touch naman ako nito. Isang milyon talaga?", gumagaralgal ang boses ng kanyang kaibigan. Naintindihan niya ang ibig sabihin nito. Nagtransfer kasi siya ng pera sa bank account ni Faye worth one million pesos. Gaya ng kanyang ipinangako sa kanyang kaibigan, tutulungan niya ang pamilya nito upang magkaroon ng sapat na kabuhayan. Ito na rin ang paraan niya ng pasasalamat sa pagiging mabuting kaibigan sa kanya. Hindi siya kailanman nito pinabayaan at iniwanan at naging karamay niya ito sa lahat ng pagkakataon. Nararamdaman niyang higit pa sa isang kaibigan ang turing nito sa kan

Limmuel stands up and makes a call. I opened the envelope and saw the same invitation but it had a letter. Handwritten. “What's that?” they asked. “It's Sydney.” I answered and read what's on the letter. “Hi Limmuel… Do you remember me? As far as I know you have forgotten the love of your life. I wanted to say that we should meet and catch up. Yes in this event. Don't worry. It'll be just you and me.” I didn't finish the letter as I felt my body heat up with anger.

"Good morning Aricella, kilala mo pa ba ako?" "This is Jefferson, your high school friend. I got your contact from your sister, Jennica. Kumusta ka na?" "If you are free can we meet?" "Hey! You're reading it, how are you?" "You're not replying, I'm sorry. I will just wait for your reply. Have a nice day! Please contact me."

Pero syempre hindi lang kung ano-ano ang mga isusulat niyo dyan. So eto, sa white na sticky notes, that is for sorry letter. Yung mga kaklase niyong gusto niyong hingan ng sorry ay sa white sticky notes niyo isusulat. Ang blue naman is for thank you letter kung saan kung may kaklase kayong gustong pasalamatan, gawan niyo sila ng thank you letter gamit ang blue na sticky notes. At ang huli ay ang red sticky notes kung saan ito na ang pagkakataon niyo upang makaamin sa mga crush niyo.

Binasa ko ang letter na binigay niya sa akin at syempre, may mga kasamahan akong mga chismisa rin dito, sabay-sabay naman silang lumapit sa akin upang basahin din 'yon. "You've done great and performed well, you have proven a lot to not only yourself but to other people around you. It's nice to know you're good now, I'll be meeting you soon. Take good care of yourself more from now on. Love lots. Love, Jem," sabay-sabay naming sambit ng mga kasamahan ko rito at saka kami napa-aw sa message niya sa akin.

"Isumbong kita sa girlfriend mo, e! Nilalandi mo ako diyan!" ​"What? That's not really good," depensa niya, clearly smiling on the other end. "I'm just being a pogi and caring for you as your best friend." ​As your best friend. ​Awts naman. Nakakailan na 'tong mokóng na 'to, ah. Parang binabagok ang puso ko sa pader sa tuwing binabanggit niya 'yang salitang 'yan. He's always breaking my heart without even knowing it. But it's not his fault though that I'm falling in love with him secretly. Tangá ko lang talaga na nagpa-fall ako sa sarili ko habang siya, chill lang na nagpapakapogi.

Malakas na halakhak lamang ang nagagawa namin ni Lucas sa mumunting bardagulan ng dalawa. Sana ganito palagi kasaya ang gabi ko, hindi 'yong kung ano-ano iniisip ko. Tama nga si Hubert Humphrey no'ng sinabi niyang; 'The greatest gift of life is friendship.' sana lang tumagal ang samahan namin na ito. *** TBC.