Fugitive In Tagalog Novels & Stories

isa. Walang ginawa si Gobernador Gregorio kung hindi maglaro ng liam-po at magsabong nang walang puknat at saka nagsimula na humitit ng apyan. Sakaling kayo ay napadaan kung mag-darapithapon sa daan ng Santo Cristo ay makikita ninyo ang isang taong nakaupo sa tindahan ng isang Intsik. Siya'y isang lalaking maliit, naninilaw, payat, hukot, malalim at namumungay ang mga mata. Ang mga labi at kuko ay nangingitim. Kung gumagabi ay makikita na ay mapupunang siya'y titindig na hirap na hirap at nakatungkod na tutuloy sa isang makipot na panulukan at papasok sa isang maruming dampa. Sa ibabaw ng pinto ito ay may isang karatulang malalaki ang titik na kinababasahan ng ganito: Fumadero Publico de Anf

may bahid panunuya sa boses na sabi nito habang ang mga mata nito'y klaro na sinusukat ang kanyang reaksyon. Hindi na siya nakapagtiis kaya napatawa siya ng pagak. "Kindly broaden your vocabulary and know the difference between naghahalikan at hinalikan." With a smirk on her lips, she master up the courage to rub the truth right on Xyrille's face. "I'll set you a perfect example, Xyrille. Ikaw, hinalikan mo lang s'ya. Gusto mo bang makita ang tunay na depinisyon ng naghahalikan? Ipapakita ko sa'yo."

Lukas "Bagyo?" ako "Delubyo?" Lukas "Ayuda?" ako. Napasampal na lang si Caleb sa noo dahil sa pinagsasabi namin ni Lukas. Eh ano bang paparating? Magbigay kaya siya ng clue para hindi kami pahirapan dito aber!

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Agad naman akong napalayo sa kaniya saka ko hinimas ang aking kanang tainga. “Crazy! I still don’t have a guy, to be honest. As in, wala akong jowa,” nakanguso niyang sabi dahilan para matawa ako. Her Tagalog accent made it funnier. Maya-maya’y naglakad siya patungong couch saka doon naupo habang may yakap-yakap na unan. “No one can make me happy again,” aniya saka niya inabot iyong cucumber smoothie niya roon sa mesa at saka s******p doon.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Madiin kong sambit. "I can even bet my whole fuckin' life on it! Ikaw ang may atraso sa akin ngayon kaya huwag mo akong subukang ilihis dahil hindi ako basta basta naniniwala sa mga pinagsasabi ng isang kaaway," nagpumiglas ako sakanya kaya binitawan na niya ako.