Novel & Cerita Fulfilled In Tagalog

Kaya naisipan kong humiram. "Eh sorry na. Wala akong medyo pormal na damit diyan eh!" Tinawanan niya lang ako. Umirap ulit ako sa kanya. "HAHAHA oh sya sya! Umalis ka na. Magiingat ka ha!" "Hindi pa ko nagluluto" sabi ko naman. "Ako nang bahala sa sarili ko. Mamaya pa naman ang pasok ko. Sige na, Goodluck!"

"Dalawa." "Ayawwwwww!" Wala akong nagawa nang hatakin niya na ako. Binitawan niya lang ako nang makarating kami sa hagdan. Aba, kapag pinagpatuloy niya ang paghahatak sa akin. Malalaglag kaming dalawa.

biglang dumikit si Mischell sa akin na mas lalong ikinadagdag ng gulat ko ng tawagin ako nitong 'love' pakiramdam ko ay tila ba kiniliti ang puso ko ng marinig kong tawagin niya ako ng ganun. Tinitigan ako nito na tila ba sinasabing sabayan ko ang trip niya kaya naguguluhan man ay pinilit ko nalang sabayan ang tila gustong mangyari ni Mischel kaya ngumiti rin ako rito pabalik.

Ipaglalaban niya ang asawa niya. "Mahal na mahal din kita..." 🎶I'm overwhelmed with gratitude See baby I'm so thankful I found you...🎶 Wakas To God be the Glory

I giggled. "I'm not yet done loving you." I said and pushed his body at my side. Nakita kong excitement sa mga mata niya nang gumapang ako sa ibabaw niya. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Umiiyak na banggit ko sa puntod nya. "At ikaw ate. Alam mo naman pong mahal ko po s'ya. Pero pinaghiwalay n'yo kami. Kayo ni Mama! Dahil yun ang gusto mo hindi ba? Kasi alam ko naman na may gusto ka sa kanya kaya sinunod ko ang gusto mo hindi ba? Sinunod ko dahil mahal ko rin kayo. Pero ate hindi ko s'ya makalimutan eh. Mahal ko pa rin po s'ya Ate. Mahal na mahal." Umiiyak paring sambit ko saka pinunasan ang mga luha ko dahil nanlalabo narin mga mata ko dahil sa luha.

pumiyok ako sa huli. "Shhh...Oo tutulungan kita. Ito ang salamin ng katotohanan, Aloisia. Sigurado ka bang matatanggap mo kung ano malalaman mo sa huli?" Tinitigan niya ako at pinunasan ang mga luhang bumuhos. Tumango lang ako sa sinabi niya.

“Kung anu-anong natutunan mo!” Nang maramdaman kong hindi niya naman ako pinitik sa noo ay agad na rin akong nagmulat. Doo’y nakita ko siyang bumalik sa kaniyang pagbabasa. “O daebak! Jinjja gomawo Goliath!” Awesome! Thank you so much, Goliath! ngiting-ngiti ko namang sabi sa kaniya nang makita kong may sagot na pala iyong assignment ko.

"That I can't resist you. Saying I missed you is not enough. I feel so incomplete; all I need is you to help me get through with this. So please stay with me Sayuri, no matter how hard it is, be with me." I can't help but cry in so much happiness, pero ayokong mag mukhang OA sa harap niya kaya tumayo ako at nagtago sa likod ng puno at doon umiyak. Oo ako na ang epic fail pero sobrang saya ng pakiramdam ko na hindi ko na maisip ang gagawin ko. Tumayo rin siya at nilapitan ako.

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?