Novel & Cerita Funny Filipino Quotes

Pagkagulohan pa ang ka gwapo-han ko mahirap na baka 'di na ako makabalik ng buo. ["Yeah, yeah. I'm on my way, naging busy lang ako dahil may dapat pa akong asikasohin,"] "Busy ka lang sa shota mo! Makakatikim ka talaga sa akin kapag hindi ka pa dumating sa loob ng limang minuto." ["Pabalikin na lang kaya kita sa Manila?"] "Subukan mo! Baka gusto mong makatikim ng upper cut?" ["Haha, mainit ka na diyan bud ah?"]

sabi ko "Pag aalis ako bilang sekretarya mo malulungkot kaba?" sabi ko "No." mabilis niyang sabi "Ay sakit mo naman boss." sabi ko "Because I will not let you leave as secretary." seryosong sabi ni boss "Who knows you the best?" tanong ni boss "Sarili ko, walang nakakaintindi sakin." sabi ko at ngumiti "What makes you laugh the most?" sabi ko, taray english ah

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Fuck this shit! Pumunta na lang ako sa kusina at nagtimpla ng kape. Tahimik naman akong umupo at uminom ng kape habang inaalala ang nangyari kagabi. Kinakalma ko na rin ang sarili ko para makapag-isip ng maayos. "I mean... What do you want to eat or drink?" "Shit! You want my lips?" "Why?" "It's delicious. I want that."

What the fuck? Napasapo ako ng aking noo na pinagpapawisan sa halu-halong emosyon na nararamdaman ko sa nalaman ko. Shit. Wala akong ibang naka-sex nito kagabi kundi si Arianne lang naman. Naalala ko kaagad ang best friend ko na daddy niya. I made a mistake I don't want to happen. I felt that I betrayed her because of what happened last night. I didn't know that she's the woman I fucked last night. I thought it was my girlfriend but it wasn't. I also remember that I spurted my load inside her. Oh, shit. Paano ito kapag nabuntis ko siya? What should I do? Natataranta ako sa totoo lang. Hindi ko alam ang gagawin ko. Nagkamali na nga ako nang pinasukan na kuwarto ay nagkamali pa ako ng p*** na

“Bumalik na ang iyong trabaho, pakshet!” Mayroong isang sandali ng katahimikan. Wala akong sinabi, wala siyang sinabi mula sa kanyang dulo, mga nakaiinis lang na paghinga. “Nangangahulugan ba ito na hindi ako nakakakuha ng isang verbal na paumanhin? Nakalulungkot, talaga,” Sabi niya nang sarkastiko. Kung narito lang siya sa harap ko.

Insultong saad nito sa akin. Ngumisi naman ako. "Cheap country? Aren't you aware that your country's massive producer of Gold is Philippines? And also pearls? Just because our language is not english you will already insult our country. Why? Do you really feel too high because you're american? Aren't you being racist? For a person who works with Government, you are a fool and filthy and narrow minded being that can't think what's right and wrong. You have no difference from Homo Sapiens." Sagot ko rito. "You better quit your job and just work with all english people, or better be, a cavewoman. Dun ka naman magaling eh."

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.