Novel & Cerita Funny Pinoy Jokes

"Ano?" "Eh 'di, pointless." Natawa siya sa corny na jokes nito. Pwede na rin. "Again may isa pa." "Sige, ano naman 'yon?" "Kapag 'di mo mahulaan ang sagot, hahalikan mo 'ko sa lips pagdating natin ng bahay." "Ano!" Ang lakas ng halakhak nito. "It's a deal." "Basta hindi mahirap, ah?"

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

wika nito at marahas na mapabuntong hininga. Masyado namang seryoso 'tong unggoy na 'to. Nagbibiro lang naman ako eh. Medyo nakakaoffend 'yung way ng pagbuntong hininga niya ha, para bang ang labas eh ang shunga-shunga ko, paepal. Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon?

Nagbyahe na sila papuntang Pampanga. Nagkwentuhan lang sila sa byahe ng kung ano-ano. Masarap kausap si Jonie, masayahin ito... lahat ng joke nya ay tinatawanan ng dalaga. Hindi nya tuloy alam kung totoong nakakatawa cya o pinagbibigyan lang cya nito para hindi cya mapahiya.

Aniya na mas lalong ikinatawa ng lahat. I know that its just joke but it so damn awkward to talk about. Gusto kong maglaho ng parang bula sa 'king kinauupuan. "We're just joking hija." Muli niyang sinabi nang tiningnan n'ya ko. Napilitan akong ngumiti sa kaniya saka uminom na lang ng juice. "But jokes are half meant." Muli niyang dagdag.

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

nag-jokes din ako kahit Hindi ako Yung tipo ng tao na mahilig magbiro. "knock knock!" "oh, Sige, who's there?" "uod." "uod who?" Hindi ko pa man din nauumpisahan Ang jokes ko pero natatawa na ako sa sarili ko. "paa, UOD, balikat, ulo." "ahh, okay. yun pala 'yon." natatawa nyang Sabi. Hindi ko alam kung saan ba sya natatawa, kung sa jokes ba o sa akin. anyway,I'm glad she smile kaya humirit pa ako ng Isa.

Tunog puring-puring perpekto. Humiga ako sa aking kama, ang mga kamay ay nasa likod ng aking mga tainga, nakatitig nang pakshet na walang pag-iisip sa kisame, kahit papaano ay nag-e-enjoy sa panonood ng pag-ikot ng bentilador. Isang kaisipan ang nasa isip, *“Paano ko sasabihin kay Jackson?”*

tanong niya ulit. “Eh ano pa gusto mong sabihin ko?” pinilit kong maging deadpan. “Have fun with your pine trees and strawberries?” Narinig ko yung tawa niya, mababa at amused. “Uy, nagseselos ka sa Baguio?” “Hindi noh,” mabilis kong sagot, kahit ramdam kong ang defensive ng tunog ko. “Ang sinabi ko lang, good luck sa traffic.”

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.