Funny Pinoy Jokes Novels & Stories

biglang ngumiti si manang "ah ano yon sir parang amusement park po kaso ang ang perya kasi ay mas maraming kang pwedeng malaro mga karamihan ay pang pinoy na laro katulad po ng mga binggo color game at marami pang iba at libre pa ewan ko na kang po ngayon. may mga rides din po doon sir"

Tumawa naman ito na parang nakakaloko, as if ngayon niya lang narinig ang pinaka nakakatawang joke sa tanang buhay niya– na ikinainis ko naman. “You’re pissing me.” angal ko. Saka lang ito huminto sa pagtawa at tinitigan ako ng matiim. “Hindi ko naman intinsyun na inisin ka, kaso lang nakakatuwa kasi yung reakyun mu. Para kang batang naagawan ng lollipop.” natatawa parin nitong sagot. “Hindi ah.” “Oo nga. You look like a jealous girlfriend.” “Am I?”

asik niya sa pinsan. "Lolokoen ta ka labat." Natatawa na naman nitong saad. "Ano raw?" bulong kong tanong. Nakakatunaw na tingin naman ang ibinigay niya sa akin. "Nagbibiro lang daw siya." Napatango naman ako. "That's a nice joke, actually," dagdag tugon niya sa pinsan at inakbayan ako. Pasimple ko siyang siniko at pinilit na tanggalin ang kamay niya pero hindi siya nagpatinag.

Hindi naman siguro mangyayare ang mga iniisip ko ngayon. "Huy! Besh, baka malunod ka nyan. Sobrang lalim nang iniisip mo, ah. Naku ikaw din, hindi ka pa naman marunong maglangoy. Baka malunod ka. Haha." Kasalukuyan akong nag-iisip nang magsalita itong mahadera kong best friend. Tiningnan ko siya saka inirapan. "Ano 'yon joke? Tatawa na ba ako? Ang korni kasi." Pambabara ko sa kanya.

Napatigil ako sa pag kain dahil sa sinabi niyang iyan. If you know Warren. Im real pregnant and your the father. I said in my mind. Napatahimik nalang ako saka kumain muli. Napansin niya atang natahimik ako sa sinabi niya. “Joke lang yun, na offend ata kita” “Nah, its okay by the way ang sarap nitong piña na nabili mo ang tamis” “Sa may palengke ko lang yan nabili doon sa may gulayan” i nodded as a sign of ‘okay’.

pabiro kong tanong. “It tastes better but I still know my name,” aniya. Tinuptop ko ang aking labi bago ako bahagyang napasampal sa aking noo. Hindi nga pala lahat ng mayayaman nakaka-relate sa mga joke naming mahihirap.

Wala na syang nai sagot at nag simula na syang humakbang papasok ng bahay. Naka sunod pa rin naman ang binata sa kanya. At wala na silang inimikan pa hanggang sa tuluyang maka pasok. Agad namang lumapit ang batang si Vince ng bumungad sila sa pinto. Abala ito sa sala habang na nunuod ng cartoon na tom and jerry. Isa sa mga funny at entertaining na cartoon na paborito nitong palabas.

Pinunasan din ng lalaki ang kanyang mga luha gamit ang kamay nito habang ang isa ay ginagap naman ang kanyang palat at marahang pinisil. "I love it every time you laugh, because you make me laugh too. I love whenever you smile. When you are sad, I feel sad too. Every time you frown, I want to tell you a corny joke to make you laugh. I love whenever you smile, you make my heart skip a beat..."

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

**************** Sa isang mamamahaling apartment sa Zambales, isang limited-edition na handbag ang malakas na inihagis sa pader. Hingal na hingal si Menchie, namumula ang mga mata habang pasigaw siyang humarap kay Azon, na nakaupo sa sofa at hinihimas ang kanyang sumasakit na mga sentido. “Mama! Nakita mo ba kung paano ako ipinahiya ng babaeng iyon?! Isang libo! Talagang may kapal ng mukha siyang humingi ng isang libo! Pinagtatawanan ako ng buong lungsod! Isa na akong national joke of the town!”