Novel & Cerita Funny Post In Facebook Tagalog

kasi kung lalaki sana daw ba gwapo Kahit gwapo yun kontento na ako kay hubby,wala akong paki kung sino man iyong owner na iyon " May instinct kaba hubby? ". mahinang bulong ko kay Hash " I don't have instinct ". english niya Grabe talaga toh,nasa Pilipinas tayo tapos nag-ienglish, nakaka-nosebleed " Akala ko meron,baka kasi may instinct ka..mind reader haha ". mahinang tawa ko " Psh.. ". tanging anas niya " Good Morning class! ". bati ni Ma'am saamin lahat

Gaano niya ba ako kagusto makasayaw para magalit siya ng ganito? "Ayaw mo bang sumayaw o ayaw mo lang akong makasayaw?" Kung may kinakain o iniinom lang ako ngayon, malamang ay nasamid na ako dahil sa kaniyang sinabi. Tagalog iyon at isang buong pangungusap. He's really serious and now I can tell that he's really losing his patience with me. At hindi ko alam kung nahihibang na ba ako pero nahimigan ko ng pait ang kaniyang tuno na tila ba nasasaktan siya. Kung totoo man, bakit?

Huhu' 'Congratulations, both! I cannot help but to smile dahil sa nakikitang comments sa post ng nag interview sa amin. The comments, makes my heart flutter. Aliw na aliw ako habang nagsscroll sa internet nang maagaw ko ng pansin ang isang comment. 'You deserve all the happiness and love in the world, Marisse' komento ng isang netizen named Vanessa Dela Fuente. I made a fake laugh nang mabasa ang comment nito. Whatever.

Alangan namang sabihin ko ang totoo. ShIt! nakakahiya!

“Malakas.” Nag-init ang mukha ko sa hiya. “Sorry, baby. Hindi ko sinasadya.” “Okay lang po,” sagot niya agad, tapos hinawakan niya ang pisngi ko gamit ang maliliit niyang daliri. “You can cry, Mama.” Kinagat ko ang labi ko. Hindi ako dapat umiiyak ulit. Hindi na ngayong hawak niya ako. “Sabi ni Tito Harold,” patuloy niya, “crying is like rain para tumubo ulit ang plants.”

Dugtong nito. Elegante itong naglakad papunta sa akin saka b****o. Nagtawanan pa ang mga tao sa paligid namin dahil maarte nitong pinunasan ang kaniyang pisngi na alam namang naming lahat na joke ito. "Gabbi anak, ang laki-laki mo na. Noon, umiiyak ka pa kapag wala ako sa tabi mo, tapos ngayon pakiramdam ko kaya mo nang wala ako..."

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

' 'Nag-aral pa siya, hindi naman pinapagana ang utak. Subrang dami pang comment sinasabing pokpok ako, malandi, gold digger, hipokreta at kung anu-ano pang masasakit na salita ngunit hindi ko na kinayang basahin iyon lahat dahil nag-umpisa na akong maluha kasabay ng panginginig ng kamay ko. Para alamin kong ano ba ang post sa likod ng masasamang comments tungkol sa akin ay tiningnan ko ang mismong post na iyon at makikita na ang picture na iyon ay iyong picture nu'ng gabing hinalikan ko si prof.

Pagkatapos ay muli niyang isinara iyon gamit ang paa. "Hoy Halls! Ano na namang pinagpopost mo sa IG at Twitter mo, hindi ba ang sabi ko iwasan mong magshare ng litrato na labas ang dila, maski ang mga babaeng pinupuntahan mo sa night club ay pinalandakan mo pa talaga!" Panenermun nito sa kabilang linya. Imbes na mairita ay aliw na aliw siya rito. Napahalakhak siya lalo ng sunod-sunod ang ginawang pagmumura nito sa kanya.