Novel & Cerita Funny Tagalog Kasabihan

It’s so hard to predict if he’s just making fun of me or what. "Ayoko! Marunong ako bumaba!" Bakit ba ako tatalon, kaya ko naman talaga bumaba eh? May saltik talaga ang utak neto. "Pano kapag sinabi kong may tarantula diyan sa—" . . . Oh no. may—may gagamba! May gagamba!

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

"Wait lang flynn, magkasama ba sila ni Debby ngayon at nag bembangan sila." "Paulit-uli Veronica? Haha i told you i don't know. Kung nag bembangan man sila so what! Matanda na sila at wala naman masama kung magkagustuhan silang dalawa" "Naks naman ang baby ko tuloy-tuloy ang Tagalog haha nakakatuwa." "Shempre ginalingan mo, kaya nagkakaganito ako haha" nagkakaganito ako haha"

"cheers?" nag-choice kaming dalawa at sabay na nilagkok ang alak habang nilalagbog ay hindi ko maiwasang hindi mapai sa sobrang pait ng lasa "mukhang hindi ka sanay sa problem ah"punan ni sir sa akin tumawa naman ako dito bilang pag oo

May sarcasm na sabi niya rito. “Talaga lang ha? Kaya ba nagmumukha kang tanga sa kapapanuod lang sa kaibigan mo kahit na may gusto ka rin naman sa babaeng iyon, ha?” Tila nanghahamong sabi nito sa kanya, “Kuntento ka na bang maging taga masid na lang, ha?” Napailing siya, “If I were you, magpapahinga na ako dahil mukhang wala ka na sa sarili.” Aniya dito.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

casual kong pagkakasabi Huuuh? saan nanaman nang galing iyon? Ano yon?? Napaka kadiring salita! "Baliw!" sabi ni Essay na nakangiti Tsss usto rin "Sayo" nakangiti pa rin siya "Huwag ka ngang ngumiti!" sabi ko sakanya "Bakit naman? masama ba?" "Oo! napakasama!" "Huuh?" "Napakasama kasi baka halikan kita jan" seryoso kong sabi sakanya habang seryosong nakatitig sakanya

Pinipigilan ko lang ang napangiti, magaling mag joke si Diego may mga kabuluhan talaga. "ano pa?" nakangiti ko paring sabi. "May kasabihan na HUWAG MONG HABULIN ANG ISANG TAO, HINDI KA ASO. HIGAD KA, GAPANGIN MO!" " Hahaha... grabi ka talaga Diego! ikaw na the best comedian, galing ng mga jokes mo ah. Saan mo yan natutunan?" Ngumiti ito sakin saka ako ulit inakbayan, hindi ko nalang pinansin dahil alam ko namang wala itong malisya.

“Masyado ka kasi!” “Pinatawad mo na nga binalikan mo pa, tanga ka talaga.” “Gano’n talaga kapag mahal mo ‘yong isang tao.” “Kabobohan tawag do’n!” “NAPAKA-BITTER MO! Bahala ka nga d’yan sa buhay mo!” Umalis sya ng k’warto at saka ako humilata sa kama at hindi na lang inintindi ang sinabi nya.