Gamot Sa Almuranas の小説・ストーリー

"At sira ulong nilalang...Hoy..! lintek na buhay na buhay naman ito.Ilang ulit ba siyang dapat sumagip ng tanga" sabi ni Almira saka nagma madaling hinubad ang kanyang combat shoes at iniwan sa bangka ang kanyang service gun at mabilis na tinakbo ang nasa tubig na hondi pa rin umaahon. Pa dive na lumangoy si Almira at pailalim na sumisid dahil hindi pa umaahon ang subject niya.

Gano’n din si Angela, lumapit din siya kay Amir. Tinulungan naming makatayo si Amir dahil halatang hindi niya kayang tumayo. Dahil sa aming tatlo, si Amir ang may pinakamalalang natamo. Hindi lang ulo nito ang may benda kundi pati ang binti nito na tumama sa matigas na bagay dahil sa impact ng explosion ng granada. Dahan-dahan namin siyang pinaupo sa higaan niya. I sighed afterward.

Sean’s POV “Bienamar defeated Alarcon in 45 seconds,” anunsyo ng isang Blood Army. Pumunta naman ang ilang Blood Army na may dalang panlinis at pinunasan ang mga dugong kumawala sa sahig mula sa lalaki kanina. Nang matapos malinisan ay muling nagsalita ang armado “Next na kakalabanin ni Bienmar… Grey Collins”

Masama talaga ang imahe niya noon sa akin ngunit halos makalimutan ko lahat ng hindi magandang bagay na iyon at napalitan lang ng pagmamahal ko sa kanya. And true to his word. Wala nga itong sinayang na oras na hindi kami kasama. Nalibot yata namin ang buong Guimaras at pinansyalan din ang jewellery store ni Gueco. Kami na nga lang ni Arkan ang sumuko at mas piniling sa resort na lang. "Mama! Let's watch the sunset!" sigaw ni Arkan na nakasakay sa balikat ni Aldo at naka-akap sa ulo ng Daddy niya.

"Kumilos kayo!" Si Lt. Almario ay pasimpleng nag-text sa kaibigan niya. Subalit dahil abala si Andrei at Tamara kaya hindi iyon agad nabasa ni Andrei. Parang bombang ibinigay ni Gen. Gomez ang utos na patayin si Tamara. Paraan iyon ang magiting na sundalo para pagtakpan ang kaniyang mga ginawang desisyon sa nakaraan na pwedeng magpahamak sa kan'ya sa kasalukuyan.

Zaitan Gulliermo POV Alas-singko na ng madaling araw nang matapos ang jamming namin ni Eros. Ang sikat ng araw ay nagsisimulang sumilip sa abot-tanaw, kulay ube at kahel, na nagbibigay ng pekeng pakiramdam ng kapayapaan sa Balwarte. "Una na ako, Kuya. Kailangan ko pang dumaan sa flower shop bago umuwi—dalawin ko muna si Mommy sa puntod niya" saad nito while wearing his jacket.

Giit pa ni Alamo. Namilog din ang mga mata ni Aragon na mukhang naalala nga ang tinutukoy ni Alamo. “Ay hala! Oo nga, Alamo. Siya ‘yong lalaki sa notebook ni Ma'am Carmina na hinahalikan palagi ni Ma'am. Nahuli natin ‘yon ‘di ba?”