Garden's Heart Novels & Stories

Bungkal dito at doon sa bawat sukat ng gardin nila, kailangan ding tanggalin ang mga patay na halaman at gulay. "Ate, dali na." Aya pa niya. Hindi ko siya pinansin. Kailangan kong tapusin ito, para makakapagpahinga na ako dito." Ate Heart, masama po na pinaghihintay ang grasya." Aniya pa. Grabe lang kasi, alas-dos emedya na. Pero ngayon lang ako naisipan na pakainin. Wow?!

Karugtong lang ng restaurant ang garden sa labas at nauna na akong tumayo at lumabas kay Bronn. Marahil iyon ang dahilan kung bakit hindi ko maipakita ang tunay na damdamin ng pag-ibig o romansa para sa lalaki, kahit na nagkaroon kami ng engagement noon. Pinagkrus ko ang mga braso, nararamdaman ang lamig ng gabi. Huminto ako sa gitnang bahagi ng hardin. Maririnig pa rin ang mahinang ingay mula sa iba't ibang parte ng hotel at party kahit na medyo secluded area ang hardin.

Kahit ang ngiti—maaliwalas, malambing, pero sa ngayon, parang pinandidilatan siya ng katotohanang baka huli na ang lahat. “Tita, Tito… si Ashley po?” “Nasa garden sila ni Hugh. Puntahan mo na lang.” Garden. Siyempre. Mas romantic doon. Mabilis ang kanyang mga hakbang patungo sa hardin. Nasa likod siya ng ilang haligi’t halaman nang marinig niya ang banayad na musika. Pamilyar. It Might Be You. Isang kanta ng pag-asa.

One of the things that irritates me is when people don't tell me explicitly what they want or intend to do. "Kaito!" ************** ***Hortus means garden.

Nandidito pa rin sila sa garden kung saan may mga magaganda bulaklak na nakakadagdag sa ganda ng paligid. At mayroon ding malaking fountain sa gitna ng garden na nakakadagdag ganda sa lugar. At hindi iyon maiiwasan sa paningin ni Felicia. Kung makikilala si Felicia sa buong mundo na ito talaga ang nawawalang apo na si Lucas Moretti ay paniguradong mapapasakanya ang lahat ng nakikita niya ngayon.

Halos magkadikit na ang kanilang mga sarili at wala nang ispasyo sa pagitan nila. Ramdam rin niya ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso. Mabuti na lang abala ang lahat sa panonood sa mga ikinakasal. Kaya wala pang nakakapansin sa kanila. Nakatulong din ang mataas at malagong halaman sa gilid na bahagi ng garden. Kung saan sila nakatayo ngayon at walang ginawa kun'di ang magtitigan.

wika nila at hinila ako patakbo papunta sa garden. May daan doon papunta sa dalampasigan kung nasaan ang yacht na pwede naming gamitin. Nauna ang sugatang tauhan, nasa likod niya naman ako, at sa likod ko naman ay ang isa pang kasama namin. Nakarating kami sa may pinto palabas ng garden, at nang isasara na sana iyon ng huling kasama namin, napasigaw ito at natumba—natamaan ang hita nito.

Dito sa puso ko matinding galit at sakit ang ipinaramdam niya at kahit anong gawin ko ay hindi iyon mababago ang katutuhanan. Tumango ako. Naglakad ako papunta sa garden nitong mansion. Narinig ko pang kina-usap niya muna si Kayleigh bago siya sumunod sa akin. Inilibot ko ang buong paningin sa garden, mas gumanda lahi ang landscape dito mukhang aglagang-alaga!

mahina at nanginginig na sabi ko bago tinakbo patungo sa garden. And my heart immediately broke when I saw what's happening. Limang mga tao ang nagtutulong-tulong na baguhin ang ayos ng garden. And I saw my sun flowers in the corner. When I left, they are blooming like a sunshine but now they are dying. My tears fell while watching my favorite flowers being neglected.

Muli na naman akong nag-walkout. Doon ako nagpunta sa garden. Ito lang naman ang lugar na tahimik at makakapag-isip ako nang payapa. Parang nagreregodon ang puso ko sa mga pinaghalo-halong emosyon. Naiinis ako at gusto kong manakit! "Mama, pla... wer!" Tinuro ni Seven ang gumamela na malapit sa amin kaya pumitas ako ng isa at ibinigay sa kaniya.