Novel & Cerita Garden Of Memory

Bahagya kong hinaplos ang kwintas na binigay niya sa akin. Nang maikalma ko ang sarili ako ay napag desisyunan kong mag punta ng garden, na sana hindi ko na ginawa. Pinagmasdan ko ang imahe ng dalawang taong iniiwasan kong makita ngayong araw. “This garden is so pretty, I remember my twin sister telling me that you didn’t want her to even step foot on this place Lorenzo,” Ivy smiled. “And I wonder why you let Carmella even take care of this garden,”

Sapat na ang hindi umalis. Isang hapon, habang tinutulungan ng bata si Melissa magdilig ng halaman sa balkonahe, napansin ni Robbie ang isang bagay na matagal niyang hindi naramdaman ang pagiging tahanan. Hindi dahil perpekto ang lahat, kundi dahil may mga taong umaasa sa kanya hindi bilang bayani, kundi bilang presensya. At sa unang pagkakataon, hindi siya natakot doon.

Tahimik ko na silang sinundan sa pagkakataong ito. Pinili kong gayahin ang nakayukong si Mama habang naglalakad pero hindi ko magawang hindi mapatingala at mailibot ang aking tingin sa napakalaking hardin ng mga Visser. The immense beauty of their garden compliment every single flower planted on it. Isama mo na ang mga naglalakihang sculpted statues na talaga namang nagpapagarbo pa dito.

Tumakbo ako sa kanya. “Jasmine!” Hinawakan ko siya. May dugo sa damit niya. “I'm okay.” “Hindi ka okay!” “Just listen.” Hinawakan niya ang kamay ko. “May basement.” “Saan?” “Sa ilalim ng chapel.” “Anong meron?” “Memory chamber.” “Para saan?” “Doon naka-store ang original memories ni Maria.” Napatingin ako kay Victor. “Then pupunta tayo doon.”

But we discovered something unexpected. --- Lumabas ang mga lumang data. --- «ECLIPSE PHENOMENON ABILITY: MEMORY CONNECTION ACROSS TIME» --- Nanlaki ang mata ni Professor Gabriel. --- "Across time..." Mahina niyang ulit. --- Tumango si EVE. --- "The first discovery." --- Nagpatuloy ang recording. --- «"Memories are not only stored in the brain."» «"They are connected to possibilities."» --- Napatingin si Liyuna kay Aiden.

Eksaktong pagkasabi ni Cassie noon, bumukas ang french doors ng veranda. Lumabas si Gabby. Naka-suit pa rin siya, kakarating lang galing opisina. Hawak niya ang isang folder. Huminto siya nang makita ang hardin niya. Ang kanyang award-winning garden... ay may butas na ngayon sa gitna. At ang "nurse" at ang "heir" ay mukhang mga baboy-ramo na naglalaro sa putikan.

Sinabi na lang ng mommy niya na wala na raw silang hardinero kaya tiyak na papangit ang landscape ng garden nila. Mukhang wala nang balak ang mommy niya na maghanap ng bagong hardinero. Lalo itong nagumon sa pagsusugal ng mahjong kasama ang mga kaibigan nitong mahilig rin sa mga larong sugal. Mas lalong lumala ang mommy niya magmula nang mawala ang kanyang Daddy. "Gusto ko siyang makausap, Carmi," mariing sabi niya.

Hinila siya ni Bernard payakap. Wala ng mga tao doon sa pagkaka-alam niya. "Maybe this is goodbye for now," paalam ni Bernard at tumayo na at humakbang paalis. Malaki ang pasasalamat ni Arzelle kay Bernard pero sabig pa ang utak niya. Bumukas ang mga ilaw sa garden at tumugtog ang kantang On This Day by David Pomeranz. Biglang hinila siya ni Gabion papunta sa gitna ng green house na pinalibutan ng mababangong mga orchids at dahan dahang isinayaw sa gitna ng napakalawak na lugar.

Oo nga at hindi niya alam kung paano makitungo si Zephyra kay Lucien pero hindi 'yon problema dahil sa mata ni Lucien ay may amnesia siya. Sa nabasa niya tungkol kay Lucien Clive Harrison, isa itong mnemonist. Lucien has an extraordinary inborn ability to recall or remember any long lists of numbers, data, book entries, names, etc, etc. Kahit yung isang buong libro ay kaya nitong i-memorize, educational man o entertainment books. Napakasensitibo din nito sa mga detalye.

CHAPTER 59: GAMOT Halos hindi ako nakatulog kagabi kaya nang gisingin na ako ni Dessa para magbunot na naman ng damo sa malawak na Garden ay sobrang sakit ang ulo ko. Damang dama ko ang pintig ng ugat sa sensitido ko!