Novel & Cerita Lies Hidden In My Garden

Sa isang garden sa Montriego University sila napadpad ngunit bago sila magtungo roon ay bumili muna sila nang makakain. Sila lang ang tao sa garden, naupo sila sa isang sementadong upuan na nasa ilalim ng mataas at malagong puno. Masarap ang simoy ng hangin, maraming naggagandahang bulaklak, may mga paru-paro at mga ibon.

“Ay ate, nasa garden po yata, nakita ko kanina lumabas.” “Sige salamat.” Umikot si Luisa sa backyard garden, ngunit wala naman doon ang asawa. “Nasaan na kaya ‘yon?” nagtatakang tanong niya. “Levi?” tawag niya dito. Nakailang tawag pa siya bago biglang bumukas ang gate ng secret garden. “Mahal, andito ko!” “Kanina pa kita hinahanap eh,” sabi niya.

Mukhang hindi nga alam ni Elaine 'yong secret door sa cafeteria papunta sa office n'ya. Huli naming pinuntahan ang magandang hardin na nasa likod ng main building. Marami at magaganda ang mga bulaklak doon na katulad lang sa garden ni Mommy. Sinabi n'yang malaki raw ang garden na 'yon pero hindi na namin nilibot lahat. Sa unahan nga lang yata ang napuntahan namin. Wala rin daw pumupuntang estudyante ro'n, madalang lang. Hindi ko alam kung bakit kasi maganda naman sa lugar na 'yon. Gusto ko pa sanang manatili sa garden kaso inaya na n'ya kong umalis dahil may ipapakita pa s'ya sa 'kin.

Dahil ang Aesthetic nang vibes, Angganda nang ibat ibang flowers na nakatanim dito, dumagdag pa ang ilang gulay na tanim na mas nagdagdag nang kulay sa Garden. Sa may gitna neto ay may Gazebo din na tulad nang nasa Secret Garden nya dati. Sobrang malapit talaga ni Lucas sa pagtatanim nang mga bulaklak, it becomes his hobby nung bata pa sya simula nung nadiscover nya ang Secret Garden ng lola nya. Napatingin naman sya sa Dalaga nang walang makuhang response sa sinabi nya, natahimik eto.

babala niya rito. Pagdating kasi sa kaniyang mga halaman ay ito lamang ang pinagkakatiwalaan niya. Ang tinutukoy niyang garden ay nasa maluwag na terrace sa bandang likod ng kaniyang unit. Tila isang maliit na hanging garden iyon. 'Don't f*cking touch my garden of Eden kung ayaw mong sumalangit nang wala sa oras' aniya pero hindi na niya iyon na-isatinig pa.

I think she must be busy, or simply ignoring me. Lumipas ang isang linggo at pinipilit kong ilibang ang sarili ko. Madalas akong pumupunta sa garden ng mansyon kung saan maraming rosas at iba pang bulaklak, it's the exact place where I told Dexon that I'm finally ready to marry him. I witnessed how happy he was that time. Pero ngayon, nagbago na.

Hindi dahil sa aircon — pero dahil parang may mga matang nakatingin. The security cameras along the walls blink red. Blinking. But not in sync. Someone is messing with them. I walk fast, checking room after room. “Liza?” Wala. But I see the side door to the balcony slightly open. Paglapit ko, narinig ko ang tunog ng paghinga — shallow, shaky. She’s there. Nakatalikod, arms wrapped around herself, staring into the dark garden. “Liza,” I say quietly.

Chapter Nine Ang bawat hakbang ko patungo sa garden ay tila paglalakad patungo sa sarili kong bitayan. Bitbit ko ang tray ng tsaa, ang mga porselanang tasa ay nagkakalog sa bawat panginginig ng aking mga kamay. Sa ilalim ng tirik na araw, ang garden ng mga Zaviere ay mukhang paraiso, pero para sa akin, isa itong entablado ng kahihiyan.

tanong ko ng may dumaan na katulong ng makababa na ako ng hagdan. “Hindi po ma’am, nasa garden lang po siya. Sabi po niya kapag nagising kayo at nasa garden pa siya, puntahan niyo na lang po siya dun.” Wika niya naman sa akin, napatango na lamang ako sa kaniya. Inamoy ko naman yung sarili ko, hapon na pero hindi pa ako nakakaligo. Nakakahiya naman kung amoy alak pa rin niya akong maaamoy. Bahala na.

“Do you want to go to the garden with me later?” “Sure. Ang tagal na natin hindi pumunta ron.” Napangiti ako at huminga ng malalim pagkarating na pagkarating namin sa garden. Dito talaga ang lugar kung saan marami kaming mga ala-ala ni Nico eh. “So, nahanap niyo na ba si tito?” Natigilan ako mula sa pagtitingin ng mga bulaklak at napalingon sa kanya.