Garden's Heart นิยาย & เรื่องราว

Sa dami nang pumupunta rito hindi niya alam kung saang sulok ba naroroon ang dalaga. Ilang minuto rin siyang nagpalinga-linga sa garden pero hindi niya nakita ang dalaga. Pakiramdam niya pagod na siyang maghanap at maglakad-lakad kaya tinungo niya na ang daan patungo sa lugar kung saan lagi siyang nananatili kapag nasa garden siya. Ang pwesto ng garden na nakaharap sa dagat. Siya lang kasi ang nakakaalam nun maliban sa mga empleyado niya, kung titingnan mo rin kasi akala mo dulo na siya ng garden dahil sa mga halaman din na nagmistulang bakod niya.

A girl who gave. A Touch on my Heart.

Habang ang paglilinis sa garden ay may pagkamahirap kasi sagana sa mga bulaklak at ang kailangan diligan kung minsan pa ay dapat palitan ang mga nalantang bulaklak dahil sa init at palitan ng bagong tanim, mahirap pa dahil ang ibang bulaklak hindi umaayon sa araw ng pagtanim namin, kailangan din naming i-trim ang mga bulaklak na kada-buwan o linggo ang bilis sa pagtubo ng dahon. Higit isang oras akong naglinis sa pool kaya nang matapos ay sa garden na ang agad kong nilinisan. Tumagal ako sa garden ng higit dalawang oras sa pagdidilig, may hose naman na gamit ngunit may mga nalanta na mga bulaklak at kailangan na palitan ng panibagong tanim. Pagkatapos kong maglinis, sinalubong agad ako ni At

dagdag pa ni Andrew na parang umaktong referee. Napailing ako. "Ang tanda n’yo na, puro kabataan games pa rin ang gusto." "Ma’am, ’yan nga ang nakaka-miss!" sabay-sabay nilang sagot. Nagsimula ang ikot ng cards, at hindi na nagpatumpik-tumpik ang tawa, sigawan, at asaran. Naunang nabunot ni Daphne ang "hearts." "Aba! Truth!" sigaw nila.

My heart aches literally that I am clutching it. I gasped for air and tried my best to stop myself from being too emotional. It's a battle between my aching heart and determined mind.

Bumalik ang dalawa sa kung saan nagkamabutihan ang dalawang tao. Nagpasya silang pumunta sa garden nila at ito ay ang Garden of Eden. Magaganda at masarap pa rin sa mata tignan ang nakapaligid sa kanila. Limang buwang buntis na si Hazel at hindi pa rin malaki ang umbok ng kanyang tiyan. Mukha pa rin siyang maliit dahil hindi lumalaki ang tiyan nito.

He'll just watch her from afar. Watch her from afar na di lumao'y hindi rin nito natupad matapos siyang matagalan sa garden, sa madilim na parteng hindi gaanong inaabot ng mga ilaw. His heart's booming so loud while he's heading towards the garden, so many negative thoughts were running from the back of his mind which contributed to his nervous.

Parang nawawala ang takot at inis ko sa tuwing may nakapaligid sa akin na mga halaman. I closed my eyes at lumanghap ng sariwang hangin. This garden is my peace. ༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚༊*·˚˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊˚·*༊ Velvet Victoire, the point of view.

But deep inside, alam niyang nalulusaw na ang mga laman loob niya. “Come with me to the heart of the garden at kausapin natin si Kerah.” Automatikong nangunot ang noo niya sa sinabi nito. Maging ang paraan ng pagkakatitig nito sa kaniya kakaiba rin. Pakiramdam ni Etel ay para siyang napapaso sa uri ng mga titig na ’yon. Mahigpit ang hawak nito sa kaniyang palad habang binabaybay nila ang puso ng hardin. Ilang sandali pa ay tumigil na rin sila sa paglalakad.

Imbes na sa kusina siya oumunta ay dumiretso siya sa bukas na pintuan papuntang garden. Kung namangha siya sa loob ng bahay ay mas lalong namangha siya sa hardin nito. Alagang-alaga ang mga bulaklak doon dahil maganda ang mga bunga. Puro Red Roses ang nakatanim sa garden ni Hellios. She wondered if he had made this for his mother. Dahil kung ganoon nga ay may itinatago palang sweetness sa katawan si Hellios. Napangiti siya naisip.