Garden Of Memories Mga Nobela at Kwento

I'm scared of what I might feel after hearing her explanation. "She's waiting for you," he said. Upon entering the gate, I saw the huge lot surrounding the house. And it wasn't a pool or a garage, but a garden full of flowers. It looked like a paradise in my eyes, but I can't seem to focus on it for now. Pumasok kami sa loob ng bahay and the smell of newly baked cookies welcomed me. It smells like home. My eyes automatically watered upon remembering it. Masyado pa akong bata para maalala lahat ng memories na meron ako sa kanya. But there were certain memories that stood out and those were the memories I kept.

Tuwang tuwa si Asia habang nakatanaw sa malawak na garden sa Mansion, it was her favourite place so far aside from the huge gaming room and rooftop that she didn't realize till Loki let her do whatever she wants freely. Hindi yata siya mag sasawa sa kakadilig sa mga makukulay na bulaklak sa garden na iyon, what cute is that there is a pond and a well in that garden. Hindi na siya mag rereklamo pa dahil baka mag activate nanaman ang pagiging bipolar ni Loki at ikulong nanaman siya.

Magkasama silang pumasok sa loob ng Garden. Ang Garden ay isang ancient-style na pasyalan na sadyang high-end at luxurious. Hindi ito ang uri ng lugar na basta-basta kayang bayaran ng ordinaryong tao. Sa mga sandaling iyon, si Magnus ay kasalukuyang nagdi-dinner kasama ang isang kausap sa pinakamataas na pavilion ng Garden. Biglang pumasok si Secretary Anton na may seryosong ekspresyon at bumulong sa kanya.

Hindi pa man tuluyang nararating ang garden ay halos lumuwa na sa laki ang mga mata ni Nicole, habang palapit din siya ng palapit doon ay lalong lumaki ang pag tataka sa kanyang sistema, agad na naagaw ang kanyang pansin ng mga nag gagandahan at iba’t ibang kulay ng Christmas lights, naroon rin sa dinaraanan niya ang pinaghalong kulay puti at pulang rosas, maasyos na naka arrange iyon sa mag kabilang gilid habang sa gitna ay nag kalat ang mga petals, ginawa iyong parang pathway kaya doon niya na lamang piniling dumaan. Masarap sa tenga ang malamyos na tugtugin at kulang na lamang ay mapa pikit siya dahil sa masarap sa tenga at nakaka relax na musikang iyon. Sandali niyang inilibot ang tingin

Hindi pa ito ganap na paglabas, pero maliit na tagumpay na ito. Dahan-dahan kong binuksan ang gate at sumilip sa labas. Ang garden beyond the greenhouse ay malawak at puno ng mga lilim. Dito ko unang naramdaman ang adrenaline—parang ang bawat hininga ko ay mas malakas, bawat hakbang ay may bigat. Habang naglalakad ako sa gilid ng hedge, naalala ko nung bata pa kami ni Messiah.

Bigla siyang napalunok, her excitement is rising. David ushered her inside the house and walked past her as the old memories came flashing into her mind. He continues to lead her to the garden area where her father mostly finds the sanctuary he needs. The entire landscape is a reminder of her late mother, her favorite plants are still there and the flowers she grew and cultivated were pretty much anchored in every corner of the space. Her late mother was obsessed with gardening and planting, but her favorite is to collect breathtaking flowers, someone could say that their garden is a prime example of floral diversity. There were massive sunflowers strategically arranged in the corner, and a

Eksaktong pagkasabi ni Cassie noon, bumukas ang french doors ng veranda. Lumabas si Gabby. Naka-suit pa rin siya, kakarating lang galing opisina. Hawak niya ang isang folder. Huminto siya nang makita ang hardin niya. Ang kanyang award-winning garden... ay may butas na ngayon sa gitna. At ang "nurse" at ang "heir" ay mukhang mga baboy-ramo na naglalaro sa putikan.

Gusto kong lumaban, pero hindi ko magawa, muli akong napadilat at tila dinala ako nito sa ibang panahon. Maganda ang lugar ngunit hindi ko gaanong tanaw. Rinig ko ang tawa ng isang familiar na boses. "Sa isang hardin, lunod sa luha ang isang bulaklak ngunit nagawa pa rin nitong maging isang nakakaakit, sa kabila ng pag-iisa nitong lumulutang sa kaniyang sariling luha." Magandang boses at malambing na kwento ng babae.

Si Lola Mathilde lang ang masayang nagkukuwento ng kung anu-ano tungkol sa apo nito. Nang matapos kumain ay niyaya si Lalaine ng matanda na magpunta sa likod ng mansyon kung nasaan ang garden nito na kasing laki ng whole court. Napakalaki at napakalawak ng garden ni Lola Mathilde at halos lahat yata ng uri ng bulaklak ay mayroon ito. Mayroon din itong mga tauhan na personal na nangangalaga sa mga halaman.

Hindi niya mapigilang mapatingala, bakas ang pagkalito. Ngumisi si Hugo: "Bakit, nakalimutan mo na naman? Ang galing mo naman sa selective amnesia." Talagang hindi alam ni Liza kung sino ang lola na tinutukoy nito sa ancestral house. Kahit noong girlfriend pa siya ni Nathan, hindi naman siya dinala nito para makilala ang lola nila. Nang makita ni Hugo ang litong-lito nitong hitsura, palihim na nakuyom ng kanyang mga kamay sa gilid ang kanyang kamao.