Generosity In A Sentence Novels & Stories

He looked at me wordlessly before letting out a quiet chuckle. "Why do you keep loving and trusting people just because they showed you kindness?" "It's not called loyalty." "It's stupidity." Tiningnan ko siya nang diretso. Hindi ko na hahayaang may humusga pa sa akin. Alam ko ang ipinaglalaban ko. Hindi ko kasalanan kung bakit ako ganito. "I'm just... grateful." "Grateful?" "Isn't that just foolishness?" "You gave the money to their business instead of using it to save your mom."

“Ang mahalaga ay alam ng puso ko kung bakit ko ito ginagawa. At ang mahalaga ay nakikita ito ni Kael. Ayokong lumaki siyang akala niya ang pera ay para sa pagmamataas. Gusto kong makita niya na ang yaman ay tulay para paglapitin ang mga tao, hindi pader na naghihiwalay sa mayaman at mahirap.” At nakita ko ang epekto nito sa aming anak. Isang araw, nakita ko siyang nag-iipon ng kanyang mga laruan at damit. Nang tanungin ko siya, sabi niya: “Gusto ko pong ibigay ito sa mga batang mag-aaral sa bagong paaralan. Sabi po ni Tatay… kapag may sobra ka, ibahagi mo. Mas masarap po sa pakiramdam kaysa itago mo lang.” Lumapit din siya kay Kenzo at tinanong: “Kapag lumaki po ako at nagkaroon din ako ng m

I miss her so much! "The funds we raise tonight will provide food and medical care for the animals. More importantly, it will give them a second chance at life. Your generosity today will directly impact the lives of countless animals. Remember, every little bit helps. Together, we can make a real difference—one animal at a time. Thank you for being here, and thank you for your support. Enjoy, and let’s make this day one to remember for the animals."

Pareho kaming gutom kaya dapat lang magshare kami sa lahat ng grasya na dumating sa amin. "Ngumiti na lang si Nanay. Kung may magagawa lang sana ako para makaahon kami. Kung may magagawa lang sana ako para maibsan ang paghihirap nito. Kung tinanggap ko na lang sana ang Pera na binigay ni Senyorito, hindi sana kami maghihirap ng ganito. Hindi sana namin danasin ang ganitong buhay. Hayst minsan ang sobrang pride hindi din maganda. Sabagay, hindi ko kasi akalain naabubuntis ako. Kaya ang lakas ng loob kung tanggihan ang binigay nitong pera.

“My wealth. Mga pera ko sa bangko at mga ari-arian ko. May mga charity kayo ‘di ba. Donate it. Prioritize niyo ang mga batang inabandona. Ang mga batang hindi makapag-aral. Mga batang biktima ng karahasan at mga batang kailangan ng tahanan.” “P-Paano ka? Bakit pinamigay mo lahat ang kayamanan mo?” Ngumiti naman ako. “Magsimula ulit ako sa wala. At mayaman naman ang kapatid mo, hindi niya ako pababayaan. Kayo na bahala ni Gaia sa mga ari-arian at pera ko.” Napabuntonghininga naman si Roice. “Billions ang i-donate mo. Huwag ka mag-alala, nasa mabuting kamay ang lahat na ito.”

Hinintay na magsalita siya. "Una sa lahat, gusto kong magpasalamat sa donation mo sa kumbento Mr. Belleza. Bukod sa naisalba ang kumbento sa pagkaremata sa banko ay marami ang natulungan na nangangailangan ng kalinga ang donasyon mong pera. Mas nabigyan namin ng pansin ang mga high at risk na sitwasyon. Mas dumami ang mga natulungan namin."

"Bakit naman?" "Eh basta. Ganito lang yung ireregalo ko samantalang yung iba,car,jet,helicopter. Hay nako." napapout ako sa sinabi ko. How to be a rich kid? "It's not about how expensive the gift is,nasa nagbibigay iyan kung bukal sa puso. Ibigay mo na,I know Nelorie. Kahit ganoon ang ugali nya,naaappreciate nya ang effort ng tao."

Hindi naman daw ikagagalit ni Genis kung tumanggap siya ng regalo kay Tom kaya wala siyang dapat na ipag-alala. Isinuot na lamang niya ang bigay ni Tom na bracelet total ay mukha namang sincere ito sa pagbibigay niyon sa kanya. Ganito nga siguro ang mga mayayaman, parang barya lang kung magbitaw ng pera sa mga kaibigan.

Bulong ko sa sarili. "Oh, hi! Señorita! Nakikigulo rin pala kayo sa reunion namin? Nice!" Mas tumikwas ang kilay ko sa matinis nitong boses at sa pagmamalaki niyang kasali siya sa reunion. "Of course, a generous amount of something is much larger than is usual or necessary. So, mag-enjoy ka lang, kasi minsan lang 'to sa buhay mo," tamad kong sinagot dito.

Hanggang sa makarating kami sa parking, hindi pa rin siya umiimik. Nang makasakay kami sa kaniyang sasakyan ay panay tingin lang ako sa kaniya. “May sasabihin ka?” Marahan akong tumango. “Dapat ako na ang nagbayad no’n.” Kumunot ang noo niya. “You mean the groceries?” Tumango naman ako. “I want to help, Gab. So, let me.” I didn’t protest, instead, I thanked him for his generosity.