Generosity In A Sentence Novels & Stories

“Anong masama kung bawiin mo yung sobra? At least practical. Hindi naman kailangang i-all out lahat ng six bundles.” But Thorin was firm. “It’s not right to take back something you already gave away. Besides, maraming nakakita kanina sa pera sa box. It wouldn’t be appropriate na bigla na lang mabawasan at maiwan lang yung isang stack.” His voice grew softer but stubborn. “It’s already a gift, Felicity. We have to save some face.”

Napahawak si Axel sa kanyang baba at bahagyang hinimas-himas iyon na para bang nag-iisip ng irarason kay Ysabella. “Let’s just say it’s a charitable gesture on my part.” “That's totally absurd!” “You'd never know unless you were in my shoes. It is difficult to have a lot of money. You had no idea how you were going to spend it, and no matter how much you spent, it was never consumed.”

I expressed my gratitude as we finished eating, the warmth of appreciation lingering in the air. "For what?" he inquired curiously, his eyes reflecting a genuine interest in my response. "For taking care of me everyday and for not getting tired even when I don't have enough time for you," I confessed sincerely. The gratitude extended beyond the surface, acknowledging the depth of his commitment and the unwavering support he provided in the intricate dance of our lives.

sagot niya, tila nanalo sa lotto sa labis na tuwa. Ang totoo, kahit hindi na siya magtrabaho habang-buhay, hindi iyon magiging kawalan sa kanya. Mayaman siya—sapat na upang mamuhay nang hindi kinakailangang magbanat ng buto. Lahat ng sahod niya ay diretso sa charity, lalo na sa mga ampunan at sa mga batang na-rescue mula sa pang-aabuso sa Pilipinas. Malaki rin ang itinutulong niya sa simbahan, at kung minsan, hindi lang sahod ang pinapadala niya—dinadagdagan pa niya ito mula sa sarili niyang pera.

"Oh, no. Too old! Mas matanda pa iyan sa daddy ko." "May sugardaddy ka?" Natawa ako sa reaction ng mukha niya. "Tatay ko talaga." Natawa na rin siya. "Ayaw mo kay Matthias? Sabi mo, older men?" "Oo nga, pero older, not old." "Ay, puwede na iyan! Generosity daw iyan at magaling!" "Generosity? Generous!" "Pareho rin iyon." Natawa uli ako. "Saka magaling? Magaling saan?"

Bumuntong hininga si Allen at sinabi, “Marianne, nag-donate ka ng sampu-sampung milyong dolyar nang ikaw lang. Marami kaming nag-aabala, pero ganito kalaking pera lang ang kaya namin. Nakakahiya talaga…” Sinabi nang nagmamadali ni Marianne, “Allen, huwag mong sabihin ito. Ang charity ay hindi lang sa kung sino ang nag-donate ng mas maraming pera, ngunit para rin ito hayaan ang maraming tao na gawin ang kaya nila. At saka, hindi sa akin ang pera na na-donate ko, at ayon ito sa kagandahang-loob ng ibang tao. Para naman sa sarili ko, katulad ko lang kayo, at kaya ko lang gumawa ng mga maliliit na kontribusyon.”

saad ni Senyor Gaspar, “dahil walang katapat na salapi ang pag-ibig ko sa iyo.” “Practical lang ako,” pangangatwiran ng babae, “Maraming matutulungang tao ang millions of pesos na halaga ng singsing na ito kung ibibigay natin sa charity.” Nagtawa ang Senyor. “Maaari akong magbigay ng millions of pesos na donations sa kahit anong charity na gusto mong bigyan,” paliwanag nito, “pero huwag mong ipagkait sa akin ang kaligayahang ipagkaloob sa iyo ang gaano man kamahal na bagay na gusto kong ibigay sa ‘yo.”