Generosity In A Sentence Novels & Stories

Kung iba siguro maaasar ako, pero hindi ko din maintindihan kung bakit natutuwa pa ako sa ginagawa niyang iyon. Natutuwa ako sa pagiging generous niya kahit na minsan parang hindi na ako komportable. But I know she's genuine. She's being her true self. Iyong pagiging malapit niya sa kapatid ko. Iyong pagbibigay niya ng kung ano-ano dito. At ang pagpapahiram niya ng gown para maka-attend ito ng prom, lahat ng iyon ay na-appreciate ko.

"Ahm...nothing Tito, nababaitan kasi ako sa batang yun. Nililibre ko pa yun kapag pumunta sa resto. Alam mo naman ako, generous." "Generousssssss?" sabay sabay na protesta ng mga kaibigan niya. "Anong generous? Ni isang sentimo nga ayaw mo nga kami tigilan eh, kala mo naman kung malulugi ka." si William ang unang kumontra kay Calyx.

“Pag hindi ka masaya, sabihin mo. Hindi ako mind reader, tapos expect mong siya pa?” Mga ganong linya. Simple pero tumatama talaga. Kahit hindi siya ma-kwento about sa sarili niya, kabaliktaran kapag para sa amin. He shows up. He checks on us. And in his own quiet way, he makes sure na hindi kami magkakagulo dahil lang sa mga tampuhan o miscommunication. Minsan nga naiisip ko… bakit kaya hindi niya kayang ibigay sa sarili niya yung generosity na binibigay niya sa amin?

Ngunit humagalpak ng tawa si Ram, "Napaka-generous ni Miss Hilario kapag kumakain." Ginamit nito talaga ang salitang "generous" para ilarawan siya? Natigilan si Era at tiningnan ang lalaki, "Hindi ba ito magaspang na pagbuugali para sayo? Paano ako magiging mapagbigay kung kahit pag aalok hindi ko ginagawa?" "Yan ang totoo mong ugali, nagpapakatotoo ka lang. Mas gusto ko ang mga taong hindi mapagkunwari,” nakangiting sagot ng lalaki, saka ito tuluyang nagpakilala.

Kinausap ko si Senator tungkol doon pero wala siyang alam doon at pera lang ang ibinigay niya. “I'll send you back the money, Senator.” I told him on the other line. [“No need, it's a gift for my grandson.”] “He's still a baby, he don't accept gift to anyone except to mine. I'm not bragging and not my intention to offend you, my son would accept gift when he know how to speak.” [“Alright. I want it double.”] Sounds sarcastic. “I make it triple.” I'm just doing my job as a great dad.

imporma nito sa kaniya. “Bakit, sinong may birthday?” usisa ni Hunter habang nagkakape sila. “Haha, no one’s birthday today. This is just our routine — Alona and I do this every time the boutique makes good profit. We cook or order food and give it to the elderly homeless people on the streets. Any remaining money goes straight to charity!” nakangiting paliwanag nito. Hindi naman niya inaasahan ang sinabi ng kaniyang nobya. Ngayon niya napatunayan na may mabuti talaga itong puso at may malasakit sa kapwa.

"Okay naman love, gets ko. Nainis ka sa harot na yun, at infairness sayo napangiti mo ako sa aksyon mo. Pero alam mo namang hindi ako mag-aaksaya ng pera ng dahil lang sa mga ganyang bagay. Mas mainam pang i donate ko yung perang iyan sa charity. Okay na ako sa tianggian parehas lang naman ng design. Kaya love, wag ng matigas ang ulo mo. Yung pera natin dapat gamitin natin ng wasto. At huwag magpa-bigla-bigla ng desisyon."

sabi niya, bahagya itong inirapan. Humalakhak na ito, planting a soft kiss on her forehead. “Of course, I was just kidding, love,” umpisa nito. Kapagkuwan’y sumeryoso. “We can give the houses away to people in need pati na rin sa mga deserving na empleyado ng Crown Bank at SSL. What do you think?” The thought gifting those houses to people really in need of them warmed her heart. Napangiti na siya at yumakap sa asawa. “That’s a great idea, Gael! Remind me about it when we get home. I have a few people in mind at SSL."

“Pasensya na kayo, Mrs. Sear. Alam ko naman na pinag uusapan niyo ako at ilang beses ko na kayong hinayaan pero sumusobra na kayo eh. Wag kayong mag alala, hindi rin naman ako interesadong sumama sa grupo niyo. “Alam ko! Mayayaman kayong lahat at baka nga mas mahal pa yang mga bag niyo kaysa sa isang taon kong sahod, pero taas noo kong sasabihin sainyo na wala kaming inaapakang kahit sino ng anak ko kaya hindi namin kailangan ng charity niyo.

"Turuan mo siyang magtrabaho. Wawaldasin lang niyan ang kayamanan mo sa hinaharap. Matuto siyang magbanat ng buto at hindi nakaasa sa gaya mong basta siya palalamunin. Buti sana kung pangkain lang hindi ba? pati panluho niya, kinukuha sayo." Ito naman ang napabuntunghininga. saka siya hinarap ng maayos. "Bakit ba kita napapayag sa ganito?" malungkot ang mata nito. "Para sa dati nating pagkakaibigan, at magiging pagkakaibigan natin ngayon. Kesa idonate ang kayamanan sa charity, tutulungan kitang makuha ito para sa future mo."