Generosity In A Sentence Novels & Stories

Bulong ko sa sarili. "Oh, hi! Señorita! Nakikigulo rin pala kayo sa reunion namin? Nice!" Mas tumikwas ang kilay ko sa matinis nitong boses at sa pagmamalaki niyang kasali siya sa reunion. "Of course, a generous amount of something is much larger than is usual or necessary. So, mag-enjoy ka lang, kasi minsan lang 'to sa buhay mo," tamad kong sinagot dito.

Hanggang sa makarating kami sa parking, hindi pa rin siya umiimik. Nang makasakay kami sa kaniyang sasakyan ay panay tingin lang ako sa kaniya. “May sasabihin ka?” Marahan akong tumango. “Dapat ako na ang nagbayad no’n.” Kumunot ang noo niya. “You mean the groceries?” Tumango naman ako. “I want to help, Gab. So, let me.” I didn’t protest, instead, I thanked him for his generosity.

“Huwag na. Tama na ang ganito. Hindi naman ako naghahangad ng ganoong mga bagay.” “Well, wala ka ng magagawa pa kung iyon ang gusto kong gawin natin. It’s one of your privileged being my wife. And. . . a lot more things,” makahulugang wika nito. Napakagat siya sa labi. “Thank you.” Iyon lang ang tanging maitutugon niya sa generosity ng kaniyang asawa. Kaya nga siguro dapat ihanda na niya ang sarili sa mga sorpresang gagawin nito. Mahilig pa naman itong manggulat.

Inuunahan na nito ang mga 'yon so she can prevent herself from extending too much help, effort and kindness – na madalas hindi nasusuklian ni kahit ang salitang, salamat. Ang iniisip kasi lagi ng ibang tao. If a person has enough, helping is no longer compassion but a must. Na okay lang 'yan, 'di naman mababawasan ang yaman nila. Maliit lamang 'yong hiningi kumpara sa ari-arian at net worth ng mga ito. People tend to generalize everything. Hindi naman lahat masama ang ugali at mayayabang. Hindi naman lahat ng tulong ay pakitang-tao. Madami pa ring tulong na buong pusong ginagawa. Whether it's for a show or compassion, one must always learn to say thank you and one should never use other peop

"Thank you, girlfriend." "It's the least I can do, isa pa maraming mga bagay sa bahay ko na hindi ko naman ginagamit kaya imbis na itapon ko, naisip ko na i-donate na lang. Narinig ko na sa ampunan mapupunta ang lahat ng pinagbentahan e." Her commitment to helping others was one of the many reasons I admired her. She had a heart of gold and a fierce determination to create positive change in the world.

The only thing you will do in return for my generosity is to be my exclusive masseuse. Generosity? Utot mo generosity! Doon ko lamang siya nilingon at sinisisid ang tunay nitong intensyon, pagiging masahista kapalit ng kaligtasan ng kapatid ko. Alam kong hindi ito alok ng isang mabuting tulong, gusto nito akong ikulong dito kapalit ng serbisyo ko. "Isang masahista lang ba talaga ang kailangan mo, Don?" mapakla kong tanong at pagak itong tumawa.

“Sobrang bait niyo po at grabe ang pamamalasakit niyo po para sa mahihirap. Many people call you a great philanthropist. Sobrang napahanga niyo po ako.” She clasped her fingers altogether, eyes smiling while looking intently at Mrs. Madrigal. “Bago ako pumunta dito, akala ko ay matatanggap niyo po, since narinig ko na sobrang bait niyo po.” Hindi pa rin nawawala ang ngiting matamis, pero puno ng pangungutya.

Sabi niya sa malambing ma tinig. " Ofcourse you can. What about money? You want some?" Anito "I think you better give it sa mga charity kesa sakin. You know me i am not materialistic and gastador. " Sabi pa niya kunwaring maarteng tinig. Hinaplos ng ama ang kanyang buhok. "Kaya nga proud ako sayo. Hindi kami nagkamali ng pagpapalaki sayo ng iyong ina." Sabi pa nito na maluha-luha.

“Anong masama kung bawiin mo yung sobra? At least practical. Hindi naman kailangang i-all out lahat ng six bundles.” But Thorin was firm. “It’s not right to take back something you already gave away. Besides, maraming nakakita kanina sa pera sa box. It wouldn’t be appropriate na bigla na lang mabawasan at maiwan lang yung isang stack.” His voice grew softer but stubborn. “It’s already a gift, Felicity. We have to save some face.”