Novel & Cerita Quotes About Generosity And Kindness

Kailangan ko ng mga mapagkakatiwalaan na mga tao at tamang-tama na handa si Samuel sa bagong buhay na tatahakin niya. Pinahanda ko rin ang isa sa mga condo ko para pansamantalang tirahan ng mga taong minsan ay naging mabuti sa akin. I love doing things na hindi ginagawa ng mga karaniwang tao. Charity is always beyond obligation lalo na kung ang tutulungan ko rin naman ay ang taong minsan ay naging sandalan ko. I am a type of person na hindi nakakalimot. And I want to leave a legacy wherein people will remember me not because I abandoned my wife but because I am the most generous in the family.

Inuunahan na nito ang mga 'yon so she can prevent herself from extending too much help, effort and kindness – na madalas hindi nasusuklian ni kahit ang salitang, salamat. Ang iniisip kasi lagi ng ibang tao. If a person has enough, helping is no longer compassion but a must. Na okay lang 'yan, 'di naman mababawasan ang yaman nila. Maliit lamang 'yong hiningi kumpara sa ari-arian at net worth ng mga ito. People tend to generalize everything. Hindi naman lahat masama ang ugali at mayayabang. Hindi naman lahat ng tulong ay pakitang-tao. Madami pa ring tulong na buong pusong ginagawa. Whether it's for a show or compassion, one must always learn to say thank you and one should never use other peop

My smile widened. Isa ito sa mga bagay na gustong-gusto ko rito, marunong itong maka-appreciate ng mga simpleng bagay at effort na ibinibigay ng mga tao rito at higit sa lahat ay generous itong magbigay ng papuri sa kapwa. Hindi katulad nung iba riyan sa tabi-tabi. Hmp!

"Destiny has a funny way of working things out, doesn't it? Sometimes, letting go is the only way to truly move forward. And I believe… I believe there's something better waiting for me, something meant just for me. Ikaw na rin 'yung nagsabi, I am too kind for this world. Kaya 'wag kang mag alala, alam kong may reward na naghihintay sa akin.” And then, he winked and smiled. Pero imbis na tumahan ako, lalo lang akong naiyak. He is such a strong man. He had accepted his fate. Kahit alam kong nasasaktan s'ya. "I'll never forget what you did," I said, my voice thick with emotion. "I'll never forget your kindness, your selflessness, your unwavering support. Lagi ka lang nandito.” I pointed at my

I'm very sensitive when it comes to Mama, at ayokong ituloy ang gusto niya pang sabihin. "Remember this, Arielle, death is not meant for people who are kind and generous. But in this world, people are greedy and violent. Eventually, they'll get rid of these good people. Kung sino pa 'yong mga mabubuti, sila pa 'yong pinapahirapan, sila pa 'yong sinasaktan." Mama caressed my face. "Don't let these greedy people get into you. They will do everything para pahirapan ka. Don't give up easily, anak."

"Oh, no. Too old! Mas matanda pa iyan sa daddy ko." "May sugardaddy ka?" Natawa ako sa reaction ng mukha niya. "Tatay ko talaga." Natawa na rin siya. "Ayaw mo kay Matthias? Sabi mo, older men?" "Oo nga, pero older, not old." "Ay, puwede na iyan! Generosity daw iyan at magaling!" "Generosity? Generous!" "Pareho rin iyon." Natawa uli ako. "Saka magaling? Magaling saan?"

Hindi niya inakalang ang simpleng pagtulong sa mga matatanda ay magbibigay sa kanya ng mas malalim na kapayapaan kaysa sa anumang shopping spree o luxury vacation. Ramdam niya ang sobrang saya tuwing nakikita niyang kumakain nang maayos at napapangiti ang mga senior citizens. Dito niya naramdaman na may halaga siya hindi dahil sa kanyang trabaho o sa kanyang kayamanan, kundi dahil sa pagmamahal na kaya niyang ibigay. Wala siyang naramdamang pagod, bagkus ay lalo pang gumagaan ang pakiramdam niya. Bawat pasasalamat mula sa kanila ay isang musika sa kanyang tenga, isang patunay na ang kanyang mga ginagawa ay may tunay na kahulugan.

Hindi siya agad tumingin kaya halos ramdam ko na ang lamig ng presensya niya kahit nakayuko pa ako. “Sit down,” she offered us a sear. Her voice was polite but cold. Dahan-dahan kaming umupo ni Nanay. Parehong tahimik at halos hindi humihinga. “Young people,” she began, her eyes finally landing on me. Hindi na malamig iyon. Hindi rin naman mainit. Pero matalim, tulad ng kutsilyong hindi kailangang idiin para makasugat. “They often mistake kindness for affection. And admiration… it can be dangerous when misunderstood.”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Sa palagay ko kaya ko siya napapanaginipan is to remind me that I owe her my life. "Hindi naman lahat ng tao ay ganoon Axel nagkataon lang napapaligiran ka ng mga ganoong tao. Marami pa rin tao ang may mabuting kalooban at hindi basta nasisilaw ng pera. Mga tao na mas mahalaga ang dignidad at prinsipyo sa buhay. Kailangan mo lang ulit magtiwala," sabi niya. "By the way, how's the charity event?" tanong ko para maiba na ang takbo ng usapan.