Ghosting Quotes Mga Nobela at Kwento

“Sabi ko naman sa’yo kapag wala na si Gaizer, tumingin ka lang sa langit at kumaway lagi dahil nandoon lang ako eh.” “Alam mo bang nasasaktan ako kapag umiiyak ka? Nasasaktan din ako kapag malungkot ang Yana ko. Nasasaktan din ako kapag ang atensyon mo ay para hindi sa akin. Pero ang mas masakit alam mo ba? Nang malaman kong mahal mo ako pero iiwanan din kita. Gustuhin ko man pero wala na magagawa si Gaizer… basta, Yana, ipangako mong ‘wag kang malulungkot ah? Lagi naman akong nakatingin sa’yo kahit hindi mo na ako nakikita…”

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

Professional. But cold. Distant. Unmoved. Her phone buzzed. She glanced at the screen. It was Chase, one of the male models she met in Milan a few months ago. FilAm din ito katulad niya. She rolled her eyes, but answered anyway. “Hey,” she said, voice flat. “Hey, babe,” came the smooth voice on the other end. “You ghosted me last week. Drinks tonight?” She hesitated. She didn’t want to.

Agad akong umiwas ng tingin nang ilapit pa niya ang mukha niya sa akin, tila sinusuri. Sinasabi ko na nga bang mapapansin nila. Kahit naman na ilihim ko sa kanila at itanggi, malalaman at malalaman pa rin nila. Hindi rin sila maniniwala sa akin kasi ewan ko ba, nahahalata nila agad na nagsisinungaling ako. I acted like nothing happened, pero sa ilang araw na pag-iwas ko sa kanya, hindi ako makatulog nang maayos. I felt like I ghosted him, even though I didn’t mean to.

Parehas pa silang nakatutok ang mga mata sa akin habang ang kanya - kanyang kamay ay nasa isang lalagyanan ng chicharon. “Mamayang party ay mala-late tayo. Aabot tayo sa engrandeng speech ko at pagtapos nun ay magpapanggap akong masakit ang tiyan at nahihilo. O kaya naman ay may meeting basta kahit anong pag-arte. Yun na ang hudyat para dumating kayong dalawa at iuwi niyo na ko,” mahabang hininga ko. Ang haba ng sinabi ko feeling napagod ang buong sistema ko.

"Ah? Paano? May ka-chat ka?" "Sa dating app. Siya iyong nanl*ndi pero siya rin iyong nang-ghost. Pinakilig lang ako ng walanghiya pero iniwan din sa ere!" ngawa nito. "Tsk, i-move on mo na lang kaibigan." Hinagod pa niya ang likod nito ngunit inirapan siya nito. "Che! Ikaw din ni-ghost ako. Ang aga ko rito tapos wala ka pa. Saan ka sumuot ah?" mataray na tanong nito.

“Binaligtad mo ang phone mo na parang elepante sa glass shop.” “Pero wala naman siyang sinabi.” “Kasi gentleman siya. At dahil ‘friends’ kayo,” sabi niya habang gumagawa ng air quotes gamit ang mga daliri. “Remember?” “Friends kami,” pilit kong sabi habang kinuha ulit ang phone ko. “Friends who respect each other’s privacy.” “Sure,” sabi ni Astrid na halatang hindi naniniwala. “Kaya pala namumula ka na parang bell pepper dahil lang nag-wish siya ng good luck.”

hagalpak na naman ito ng tawa na-realise siguro nito ang pagkakamali niyang nasabi. "Haunt throb iyon, a ghost from previous relationship or (fling) that somehow got stuck in your mind. Kaya naman pala ang bitter mo Manong. Sino ang malas na babaeng iyon?" pang-aasar ko rin sa kanya. Sumimangot lang ito kaya napahagikhik naman ako. "Hindi talaga kita maisahan 'no?" natatawang sambit nito. "Mapang-asar ka ba naman, e, papatulan talaga kita with my unique witty brain cells." tumawa naman ito sa sinabi ko.

I freaking don't understand now what is happening. "I don't understand why you are telling me this. I am confused why you are saying goodbye to me love. But if you are dumping this way, do you expect me I will let you go? I am contemplating myself why are telling me all of this. You sounded like I am dead while I am alive and impatiently waiting for you for a week and I have to endure not seeing you because I know you are grieving. I already snapped and lost my patience waiting for you love. But hearing you saying goodbye to me is bot making me happy at all. But if you think you can get away with me, think again. I will never...ever let you go, until my last breath. You'll be with me wether

then slowly opened it and second later I saw a white fabric inside. Ilang segundo akong nakatitig doon bago unti-unting ibinalik sa kanya ang tingin. At bumungad sa akin ang nakangiti mukha nito, animo'y inaasahan na niya ang magiging reaksyon kong iyon. "I've been ghosting you for one and a half days.. Let's just say... this is my way of saying sorry," he explained, and I don't know what exactly would be my reaction to that.