Silent Crying Quotes Novels & Stories

At sa huling entry ng araw na ‘yon, sinulat ko: > Maybe this is what it means to love someone in silence — when the world keeps you apart, but your souls remember each other anyway. That night, bago ko patayin ang ilaw, humaplos ang malamig na hangin sa mukha ko. Naramdaman kong parang may pamilyar na presensiya sa paligid. Hindi nakakatakot. Hindi malungkot. Parang yakap na hindi kailangan ng katawan. “Goodnight, Luther,” bulong ko. At sa unang pagkakataon, hindi na masakit banggitin ang pangalan niya.

The moment they'll meet their death. I chuckled I looked around my room it's too silent, too dark. Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko. Hanggang kailan ko mararamdaman 'to?. Pilit kong tinakpan ang mga tenga ko. I want those voices to shut up. Voices that keep whispering words that make me sunk more into a deep hole where I can't find any escape.

Minsan kailangan din nating maisip at ipagpahinga ang ating utak. Pain is the only thing that's telling me im alive. Someday this pain will be useful for me. Diko namalayan na umiiyak na pala ako. every silent cry i been all this years The loud shout that no one can hear. The ears was covered because of fear And the eyes that was blurred because of tears. A facade that you have been wearing Guess you forgot why you're hurting You just smile through the pain But you're having a hard time to keep yourself sane

Napagtanto niyang totoo pala ang kasabihang ‘silent cries hurt the most'. Ayaw man niyang hinahayaan ang sarili na i-comfort ng taong nanakit sa kanya, hindi niya maipagkakailang kailangan niya ng yakap sa mga oras na ito. Nakakabaliw lang isipin pero kahit ayaw ng utak at puso niya, hindi naman sumunod ang kanyang katawan.

Lumipas pa ang ilang sandali at naroon pa rin si Sapphire sa kaniyang bisig, patuloy na humahagulgul na animo'y isang pusang nasugatan at ang mga haplos ni Will ang kailangan nito upang kumalma. "I wish it never happened," he whispered with a broken heart once again. "Ako nalang sana at hindi ikaw." "Pacensya ka na, Mr. Silva." Kalaunan ay ini-angat din nito ang kaniyang ulo at lumayo, nahihiya nitong tinuyo ang mga luha sa kaniyang pisngi. "This is embarrassing," she whispered. "No, not really. Ayos lang iyan, you seem to be filled with so many emotions. There's no embarrassing about crying it out sometimes, we're friends anyway, right?"

' Hindi ko na alam. Ang hirap na naman huminga. Palagi na lang. Bakit kasi gano'n? I cried in silence in the dark. Ang mahinang iyak ko lang maririnig sa buong silid. Masakit sa dibdib, sa ilong, sa lalamunan, sa ulo, at lahat-lahat na.

Tahimik ang pagitan nilang dalawa, tanging tunog lang ng malamig na hangin mula sa bintana ang gumagalaw sa paligid. Nakatitig lang si Silas sa kanya—mataman, mabigat, parang may gustong sabihin na hindi mahanap sa mga salita. Parang nangungusap ang mga mata nito, tila humihingi ng pahintulot na pawiin ang lahat ng distansyang pumapagitan sa kanila. At bago pa siya makasagot, dahan-dahan itong lumapit.

“I don't know what I can do to you if you still stay here,” “Tapos na ang fireworks.” He brushed his hair out of frustrations. “You don't understand, it's not just the noise—the silence.” Sinalubong niya ang mga titig ko. “The silence after the noise is the hardest to bear. Ang katahimikan pagkatapos ng mga ingay na iyon ang mas lalong nagpapabaliw sa akin, Bettina.”

Iisipin n'ya bang ang kapal ng mukha ko dahil iniisip ko ngayon na kakalimutan n'ya ang mahal n'ya para saakin? Hindi ko na alam pa. The silence between us isn't awkward. This is the silence of peacefulness. Kung p'wede lang ay wala nang magsalita. Kahit dito nalang kami habang-buhay kaysa may lumabas pa sa mga labi n'ya na makakasakit saakin. Kung mangyari 'yon ay hindi ko na alam pa ang gagawin.

I sniffed. I am doubting Ate Kim, I am hurt because I know that Rain is hurting as well, I am confused, I am scared of the unknown number who kept on texting me, I am tired with school kahit kakaumpisa pa lang ng semester pakiramdam ko pangfinals na 'yong pagod ko, and all I can do is to cry. I want to share this to Ana but I know that she's facing her own silent battles right now. May buhay rin siya at may buhay rin ako. "Stop crying, love." A soft and familiar voice said.