Gin Blossoms As Long As It Matters Novels & Stories

“Nagmamakaawa kami, Doc. Gawin niyo po ang lahat.” “Save her, please.” Iba't iba ngunit pamilyar na boses ang narinig ko. Naramdaman ko ang pag-usad ng hinihigaan ko hanggang sa nawala ang mga boses na iyon. What's happening? “Lumaban ka, love! Hindi ako magpapakasal kung hindi ikaw ang maid of honor ko. Tandaan mo 'yan!” My heart skips a beat by hearing that voice.

"Nag-order ka ba?" Umiling ako, kinakabahan. "Hindi. At hindi rin 'yan galing sa listahan ng mga customers natin para sa opening." Lumapit si Mark sa gate, kinuha ang bouquet, at matapos suriin ng kaniyang gadget para sa anumang pampasabog, ay dinala ito sa amin. Hindi ito magandang tignan. Ang bouquet ay binubuo ng mga Black Dahlias at Dried Eucalyptus, mga bulaklak na sa sining ng plorya ay sumisimbolo sa pagtataksil, babala, at sa nalalapit na pagtatapos.

Ramdam kong uminit ang mga pisngi ko. Kahit ilang taon na kaming magkasama. Kahit ilang beses ko nang narinig ang mga papuri niya. May kakaibang epekto pa rin ang boses niya sa akin. Napakaganda ng garden wedding. Napapalibutan kami ng sari-saring bulaklak. Humahalo sa malamig na hangin ang mabangong samyo ng rosas at lilies.

Psh! "So, I expect na napapaligiran ng cherry blossoms ang simbahan? Pwede ba 'yon?" Tanong ko, pang-iiba ko na rin ng topic. "I don't know. But I'll make sure that you're the most gorgeous cherry blossoms in the wedding." Aniya. Uminit na naman ang pisngi ko. Kaya nga lang agad na napangiwi. Parang may nalasahan ako sa ice cream na hindi magada sa panlasa ko. Agad akong napabitaw sa spoon saka nilayo sa akin. "Why? There's any problem?" Nangunot nuong tanong ni Pyro. Umiling ako.

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

sabay hagikhik sa sinabi niya. "The rose petals are lacy and delicate. Their beauty never lasts it stays hangga't hindi nalalanta but their thorns remain. Mahihirapan ka munang makamtam ang kagandahan ng bukaklak ng rosas hanggang ang mga tinik nito ay naroroon pa rin. You're just like that rose darling. Your thirteen now at lalo ka pang gumaganda anak how I wish I still be there to witness your graduation." ngumiti siya sa sinabi nito.

Ngayon, tulips. Soft pink. Makinis. Elegante. At may kasamang maliit na note: “No pressure. Just admiration. —N” Dati siguro, iritadong titingnan ni Elena ang ganito. O kaya balewalain. Pero ngayon… napigil niya ang sarili sa mabilis na reaksyon. Pinulot niya ito, inamoy—saglit lang—at iniligay sa gilid para isama sa vase.

Naglakad ako palapit sa trash bin at tinapon 'yon. Pagdating ko sa third floor ng mall ay sumalubong na naman sa akin si Elias. Lalagpasan ko na sana siya pero pilit siyang humarang, lalo na't mas matangkad siya sa akin. "Can't you just leave me alone?" "This is our limited edition scent." Inabot niya ang panibagong bulaklak. "Poinsettias are often used during Christmastide, symbolic of the Star of Betlehem."

Natulala siya ng ilang segundo, naputol lang yun nang biglang magsalita si Nikolaj. “Alam mo bang namunga na yung tanim mong cherry blossom noong isang taon,” bulong na sabi ng lalaki sa kanya. “Sobrang ganda, sana nakita mo.” Napalingon si Minna sa bintana, pinipigilan na mapaiyak dahil sa sinabi ng lalaki. “Regalo mo yun sa akin noong birthday ko ‘di ba? Ang sabi mo pa nga nun, simbolo yun ng nararamdaman mo sa akin…”

He continued, “This is my third time coming here, but it never felt complete. Mas na-appreciate ko ngayon kasi nandito ka.” His words hit me deeply. Ang open niya sa nararamdaman niya made our connection feel even more special. We sat in comfortable silence, letting the beauty of the cherry blossoms surround us. The soft rustling of leaves and the distant laughter filled the air, creating a perfect moment that I knew I would cherish forever. *** Last chapter, epilogue ♡