Gin Blossoms As Long As It Matters Novels & Stories

Ano na namang pakulo ‘to? Tumayo ako at lumapit kay Rina. Pagtingin ko sa bouquet, hindi ito ang usual na bulaklak na pinapadala ng mga lalaking nagpapakabait sa kanilang asawa. Wala itong rosas o lilies—puro white orchids at blue hydrangeas lang. May maliit na note sa gilid: "Don’t let your emotions ruin everything." Basa ko pa lang, gusto ko nang punitin ang papel.

’’ agarang tanong ni Alisha nang makalapit na kami kay Ate Easter. ‘‘Hindi pa kasi kami tapos, ate.’’ Dagdag niya. ‘‘Pati na rin ako, Ate.’’ Pagsang-ayon ko dahil may natitira pang walang dilig na bulaklak. ‘‘Bukas niyo na lang iyon tapusin, ang importante ay mapalitan niyo na ang laman ng flower vase.’’ ‘‘Dahil pauwi na sila madam, kaya dalian niyo na.’’

Nakasuot din siya ng mahaba at magandang belo na umaabot hanggang sa likod ng kanyang gown. Hawak ni Emery ang bouquet na gawa sa puting rosas, orchids, at lily of the valley. Ngunit higit sa lahat, ang kanyang ngiti ang tunay na nagpahanga sa mga bisita. Hindi na iyon ngiti ng isang babaeng puno ng sakit. Ngayon, ngiti na iyon ng isang babaeng tunay na masaya. Nang makita siya ni Zion, parang nawala ang lahat ng tao sa paligid. Hindi niya maialis ang tingin kay Emery habang dahan-dahan itong naglalakad papunta sa kanya.

“And now, nandito na kami, Mama.” “Yes,” Cassandra smiled, her eyes misty. “Pero tandaan ninyo—this garden is more than beauty. It’s a lesson. Kapag inalagaan, it blooms. Kapag pinabayaan, it withers. Ganoon din ang kaharian.” Alaric crouched beside a rose, hinaplos ang petals nito. “So parang tao din. Kapag minahal, lumalago. Kapag pinabayaan, nasisira.”

“Why sad?” “Because it doesn’t last long. It only blooms for a moment, then it’s gone.” Lewis watched her closely. “Maybe that’s what makes it special.” Nagtagpo ang mga mata nila, at para bang may gustong ipahiwatig si Lewis sa sinabi niya. Pero bago pa siya makapag-isip ng sagot, tumikhim ito at naglakad papunta sa kabilang bahagi ng greenhouse. “I think I saw a bonsai section over there,” anito. “You like bonsai?”

Nakatayo ito sa tabi ng mga halamang rosas, may mahinang ngiti sa mukha, tila nasa magandang mood. "Kailan ka pa dumating?" tanong ni Cosmo nang makita siya. "Mga ten minutes ago," sagot ni Eloise habang nakatingin sa mga rosas. "Ang dami mong tinanim na rosas!" Mabango ang hangin na tila may halong bango ng bulaklak. Hindi sumagot si Cosmo at sa halip, tinignan siya nang diretso. "Hindi ka umuwi para kumain, tapos hindi mo pa sinabi?" May bahagyang inis sa tono nito.

Nang makita niyang sinisiyasat niya ang pader na bato, ang lahat ay nanatiling tahimik at humihingal na naghihintay para sa kanyang opinyon. Lumipas ang isang araw at isa pang araw din. Sa kalaunan, tatlong araw ang lumipas sa isang kisap-mata. Huminga ng malalim ang Martial Reverend at sinabi, “Tama siya. Isa itong palaisipan na may kaugnayan sa Sacred Blossom." Nagulat ang lahat nang marinig nila ang pahayag ng Martial Reverend.

“Nagmamakaawa kami, Doc. Gawin niyo po ang lahat.” “Save her, please.” Iba't iba ngunit pamilyar na boses ang narinig ko. Naramdaman ko ang pag-usad ng hinihigaan ko hanggang sa nawala ang mga boses na iyon. What's happening? “Lumaban ka, love! Hindi ako magpapakasal kung hindi ikaw ang maid of honor ko. Tandaan mo 'yan!” My heart skips a beat by hearing that voice.

"Nag-order ka ba?" Umiling ako, kinakabahan. "Hindi. At hindi rin 'yan galing sa listahan ng mga customers natin para sa opening." Lumapit si Mark sa gate, kinuha ang bouquet, at matapos suriin ng kaniyang gadget para sa anumang pampasabog, ay dinala ito sa amin. Hindi ito magandang tignan. Ang bouquet ay binubuo ng mga Black Dahlias at Dried Eucalyptus, mga bulaklak na sa sining ng plorya ay sumisimbolo sa pagtataksil, babala, at sa nalalapit na pagtatapos.

Ramdam kong uminit ang mga pisngi ko. Kahit ilang taon na kaming magkasama. Kahit ilang beses ko nang narinig ang mga papuri niya. May kakaibang epekto pa rin ang boses niya sa akin. Napakaganda ng garden wedding. Napapalibutan kami ng sari-saring bulaklak. Humahalo sa malamig na hangin ang mabangong samyo ng rosas at lilies.