Novel & Cerita Go To The South

Kaya lang ay hindi ko makita, at isa pa ay malawak talaga ang parking lot. “Saan ka banda?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko talaga sigurado. Malawak ang parking lot ng company, at kung lilibutin ko pa ang parking lot ay baka abutin ako nang isang oras bago ‘yon makita. “South. Pinakadulo,” sagot naman niya. Kaya naman naglakad kaagad ako sa sinabi niyang direksyon. Ilang minuto pa nga lang ay halos hingalin na ako, dahil nakasuot pa ako ng heels.

Kinaumagahan, nagpunta sina Skylar at Karl sa Department of Justice para sunduin si James. Nang makasakay si James sa kotse ni Skylar, tumakbo sila patungo sa Southernshire. Habang naglalakad sila papuntang Southernshire, bumili rin si Lizbeth ng flight ticket papuntang lungsod! Inabot sila ng isang araw bago sila nakarating sa Southernshire. Napansin ni James na malaki na ang pinagbago ng bayan at Maraming turista.

Tukoy niya sa location manager nila. “Ay…” “O, bakit? Bakit ka napa ay?” “Akala ko kasi sa south kayo eh.” “Ano naman kung if ever ay sa south kami?” “Kasi kung sa south lang kayo ay makakasunod ka sa amin sa bakasyon namin.” “Bakit? Saan ba kayo magbabakasyon?” “Sa Batangas lang. Beach resort daw sabi ni Daddy.”

"Sige, bibili ako ng dalawang ticket. Sabay tayo bukas." Magkasama? Sandaling natigilan si Thomas. “Napakadelikado nito. Mukhang kahanga-hanga ang South City, ngunit mayroon talaga itong lahat ng uri ng tao. Ang babaeng tulad mo ay hindi dapat pumunta doon."

Tumahimik siya at sinabing, "Walang nangyari sa pagitan namin. Ito lang ang naramdaman kong sobrang gulo para sa iyo. Dahil iyon ang kaso, kung saan ang pinakamalayo na sangay? Gusto kong lumipat sa pinakamalayo na tanggapan." Nasimangot ang tag-araw. "Ang pinakamalayo na tanggapan? Kung nais mo ang isang lugar sa lungsod na ito, kailangan itong maging sangay sa Southern Lake District sa South Park. Ito ay isang anim na oras na paglalakbay, papunta at pabalik, at walang trapiko din. Mas matagal pa ito sa trapiko. Maaari mo ring hindi manatili dito ngunit magrenta ng isang lugar doon. Sa palagay ko mayroon kaming ilang mga lugar upang manatili doon. Hayaan akong ayusin ang isang lugar para ma

"Hangga't maaari huwag kayong magpapamalay sa iba. Palihim niyo siyang dalhin sa Southern Plains." "Masusunod."

Agad siyang nabuhayan ng loob sa nakita niya. "Adler, I need a boat here in the south..."

Agad naman niyang tinanggap ang tawag. “So you still haven’t found anything suspicious at all?” tanong ko. “Yes. I’m still following him, though. I don’t know the exact destination yet but he’s traveling south. Will update you again once I see something worth mentioning,” aniya sa matigas na Ingles. “Alright. Keep a good distance,” binaba ko ang tawag at pinatay ang disposable phone ko at itinago ‘yon. Kinuha ko ang laptop ko pati na rin ang phone ko. Lumabas ako sa veranda ng k’warto at umupo sa sofa swing na nasa labas malapit sa glass railings ng veranda.

Bati nito sa akin at sinalubong ako his eyes was evident with admiration and fondness. Nginitian ko naman ito at panandalian ko pang tiningnan ulit ang paligid. There are other guards outside. "Hello Nate. We better should go now." Saad ko rito at umabrisyete na ako sa kanya. The act has started and the night of the auction will come soon. Lumabas na kamo ng hotel at sumakay kami sa isang magarang bently nito. We travel going to South Express way at hindi ko inasahan na hindi pala ito sa metro. We are heading to Laguna.

Masyado kaming busy ni Vladimir sa ibang bagay para maatupag ko iyon! Tumili ulit si Sandy bago niya itinaas ang kamay. "Of course I'm game rin!" Humagikgik pa siya. "What if we travel din? Like let's go to South Korea! It's so ganda there when it's Spring!" excited pang pagki-kwento niya kaya hindi ko maiwasang mainggit. Gusto ko rin no'n pero impossible kung wala ako ng isang bagay.