Nandito Lang Ako Novels & Stories

Napangisi ako dahil nakabusangot pa rin siya pero agad napawi 'yon dahil naalala kong umaarte lang din naman pala ako. Seloso. _________________________________________ Song Used : Ikaw lang by Nobita

“Nandito lang ako. Nandito lang ako.” Pero wala na. Wala na akong lakas. Pagod na ako. Ayoko na. Ayoko na. Sapat na siguro ang walong taon na pagpapahirap sa akin. Unti-unti kong naramdaman ang paglisan ng sakit sa dibdib ko kasabay ng pagkawala ng lakas ko. Ito na ang katapusan ko. Kahit papaano masaya ako dahil may kasama ako sa pagkawala ko. Sana maging masaya silang lahat. Naramdaman kong humihina na rin ang tibok ng puso ko na para bang sinasabi nito na sang-ayon na siya at karapatan ko ang magpahinga.

Not in my condo unit! Where am I? Bakit nandito ako? Sino ang nagdala sa 'kin dito? I don’t fucking know this place! Anong nangyayari?

Nagkalat ang mga piraso ng katawan ko sa lupa. Sa katunayan, hindi masasabi ng isa kung ano ang itsura ko ngayon. Lumitaw ang aking kaluluwa sa kalagitnaan ng hangin. Nakatitig lang ako sa katawan ko mula sa itaas. Hindi ako nakaramdam ng lungkot lalo na. Para sa akin, ang kamatayan ay isang pagtakas.

Natatawa nalang si Tanya sa akin. " Whoaaahhh... Tanya Medrado,ikaw pa ba iyan,ha? Talagang nasa loob ang kalandian mo, eh, no," natatawang wika ko. Maputi si Tanya,kaya kitang-kits ko ang pamumula ng pisngi niya.

Unti-unting nawawala yong boses na naririnig ko kanina pa at bigla na lamang akong nakaramdam ng antok. "What's that?" "Pampatulog lang to," Yon lang ang tanging narinig ko.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Ganon ang nasa isip ko ngayon, wala ng iba, tanging iyon lamang. “Ah! Ah! Ah! Ah! Ah! ” paulit-ulit kong sinisigaw ang kakaibang sarap na natatamasa ko. Wala naman siyang reklamo kung maingay o malakas ang boses ko. All I want to do now is to moan loud. Iyan ang nais ko lamang gawin ngayon.

Narining ko na lang na sinarado na nila ang pintuan? Tahimik na lamang AKO umiiyak,

Ganoon lang kadali. Parang wala akong halaga. Parang isa lang akong bagay na pwedeng iwanan basta-basta kapag may mas importanteng dumating. Ni hindi man lang siya lumingon. Ni hindi man lang siya nag-abalang takpan ako o sabihing "sandali lang". Basta iniwan niya akong ganyan. Dahil lang sa pangalan ni Andrea.