Going To Work Dress To Impress 소설 & 이야기

Nagbago man siya ng apelyido, siya pa rin ang Jemima na matapang at malakas na humaharap sa mga hamon ng buhay. Natagpuan niya ang sarili sa isang mall, particularly sa pregnant section ng mga damit. Abala siya sa pamimili ng mga damit na bibilhin. Gusto niya ay isang maternal dress na bagay isuot sa opisina. Balak niya kasing mag-resign sa kumpanya at maghanap ng ibang papasukan. Kinuha niya ang isang blue dress na kumportable at pormal tingnan. Sinipat niya itong maigi.

Tailored midi dress na kulay itim ang napili kong suotin para magmukha naman akong pormal lalo na't launching bilang bagong CEO ng kanilang family business ang okasiyon na dadalohan ko. Tiningnan ko ang sarili ko sa malaking salamin. Maganda naman ang dress. Simple but elegant tingnan. Hindi gaanong maiksi, katamtaman lang. Kumportable rin akong suotin ito. Patapos na ako sa pag-aayos nang biglang sumagi sa isipan ko si Raheel. Hindi niya ako sinabihan tungkol sa gaganaping launching ngayong araw. Baka magagalit na naman ang lalaking 'yon sa akin dahil pumunta ako. Napabuntong-hininga na lang ako sa naisip ko. Pero baka pag-iisipan ako ng masama sa mga kasusyo at mga kasama niya sa trabaho n

Sa wakas, ito na ang simula ng bago niyang trabaho—at bagong chapter ng kanyang adulting life. Naka-dark mocha high-waisted slacks siya, crisp white blouse, at pale gold flats na nabili pa niya on sale. Pinilit niyang magmukhang composed kahit na buong magdamag siyang di makatulog sa kaba. Kailangan presentable. Kailangan maangas. Kailangan mukhang legit. Pagdating niya sa reception area, agad siyang sinalubong ng receptionist na naka-stylish black dress at may fierce cat-eye glasses.

Mas gusto ko ang nasa likod ng eksena, hindi ang nasa harapan ng maraming tao. Pero wala akong choice. "Okay, fine! Pero… anong isusuot ko? Hindi ako pwedeng humarap sa audience na ganito lang!" tinuro ko ang simpleng office attire ko—hindi sapat para sa isang corporate event. Parang kidlat na kumilos ang mga babae sa paligid ko. Agad nilang hinila ako papunta sa backstage, at sa loob ng ilang minuto, pinahiram nila ako ng isang eleganteng cocktail dress. Maganda ang pagkakatabing ng tela sa katawan ko, hindi masyadong sexy pero sapat para maging presentable.

After that, nagpaalam na rin ang magkapatid dahil may kaniya-kaniya pa itong lakad. *** Maaga akong gumising kinabukasan dahil kinailangan kong pumunta sa main branch. Pansamantala ay roon muna ako magtatrabaho. Kailangan ko lang magpakita bago ako tumungo sa meeting. Wearing a dark blue maxi dress under knee length with a cute black belt paired with my black platform heels ay kaagad na akong umalis. “Miss Katherine Reiss?” “Yes, Ma’am?” Kaagad akong tumayo mula sa cubicle, temporary work space, kung saan ako nilagay kanina.

Pakiramdam ko hindi nababagay ang kasuotan ko sa lugar nila. May mga empleyado nang nagsidatingan. Pati ang mga ito desente at sosyal tingnan. Lahat magaganda at presentable ang mga kasuotan. Naka coat and tie ang mga lalaki at ang mga babae ay naka-dress yung iba naka palda at maganda ang suot na blouse. Sobrang layo ng ayos ng mga 'to kumpara sa mga taong nakikita ko araw-araw sa palengke.

Sabi ko sa sarili ko. "Ipapakita mo na ba?" Nakangising tanong nito. "Hindi! Asawa ko lang makakakita nito.." sabi ko at pinagsarhan s'ya ng pinto. "Oo, ako lang talaga dapat makakita n'yan!" Sigaw nito sa labas ng pinto. Sinasabi no'n?! Bahala nga siya! Makaligo na nga lang.. Mabuti na lamang at sakto nga ang damit na binili ni boss. Dress ito na kulay beige, halter dress ito kaya parang nahiya ako bigla.

Wala pa doon ang magiging boss ko, nasa business travel daw ito at babalik sa katapusan ng linggo. Maganda ang opisina, napaka-moderno at napaka-professional looking ngunit welcoming din. Napaka-elegante at nagustuhan ko talaga. Angkop ang suot kong itim na suit, may dark green na satin blouse sa ilalim, at itim na heels. Dapat eleganteng-elegante na ako araw-araw ngayon, dahil magtatrabaho na ako nang direkta sa CEO ng kumpanya.

“May damit ka bang susuotin for work today?” Napatawa ako, naiilang. “Um…mga damit ko lang sa dating trabaho no’ng internship ko.” “Jacket and heels?” tanong niya. Umiling ako. “Black dress at closed shoes. Gano’n lang.” Tumango siya. “I’ll have someone from styling send a few options. You’ll need to look the part.” “Okay,” tipid kong sagot. Tumayo na rin ako. “Salamat sa almusal.”

Sila ay nakasuot ng plain t-shirt at pants na asul lamang, malayong-malayo sa damit na binigay nila sa akin. Binuklat ko ang dress at agad na sumama ang timpla ng aking mukha. Iyon ang maid dress na madalas napapanood sa TV, subalit sa totoong buhay ay walang katulong sa pilipinas ang nagsusuot ng ganito. Paano mo naman magagampanan ng maayos ang trabaho mo kung naka-dress ka? “Goodluck!” Muling natawa ang mga babae.