Gojo Satoru Sketch Novels & Stories

Tumahimik silang lahat habang titig na titig pa rin sa akin. “Now, I just got rid of your ugly insult. Give me a new sketch. I’ll decide.” Umupo ako ulit at ibinuka ang palad ko sa harap nila. Nakita ko kung paano nag iiba-iba ang mga itsura nila sa loob lamang ng isang minuto. Hindi na sila kumibo at binigyan na lang ako ng mga sketches. Inisa-isa ko iyon at napaasim ng mukha. Geeez! What is this?!

“Stop that, you Stupid Fool.” Parehong nawala ang atensyon nila ni Hordan sa isa’t isa sa baritonong boses na iyon. Isang lalaking matangkad na mukhang Japanese ang pumasok sa lugar na kinaroroonan nila. Maangas ang dating nito at ang mga bodyguard na nasa likod nito ay nagsasabing hindi ito basta-basta. “I’ll kill this girl woman, Sato. I’ll kill this b-tch!”

Taas noong pagtatanggol ng half-brother ni Adam na 10 years old saka nakipag-apir kay Trina. "Anong hindi interesting?" Nanlalaki ang mga mata ni Jester, mukang napikon kaya pinigilan ito ni Kesler na hiyang-hiya na sa pag-iisip bata nito. "Yang SpongeBob mo, panghugas ko lang ng plato yan." "Yang Saitama mo, kalbo." Pag-iinisan ng dalawa at inaawat na ng mga kasama kaso hindi nagpapigil.

Bitbit ang sarili niyang pagkain, mabilis siyang tumungo sa pinakamalayong mesa sa studio. Takot yatang pagtulungan namin siya sa kagat. Sumulyap ako kay Zadrick. Nakatutok pa rin siya sa sketch ko, pero wala naman siyang komento. "Nag-abala pa kayo. Hindi pa ako gutom." Sinara niya ang sketchbook at saka tumingin sa relo niya. "It's already nine." Nagsalubong na naman ang mga kilay niya.

halika na beshy jiro's here sinusundo tayo" wika ni pat agad naman akong nag madali sa pag tirintas ng buhok ko dinampot ko na ang sumbrero ko na kapareho ng kay pat . nabili nya ito sa naglalakong bata kaninang umaga habang nagjojogging sila ni jessa. "Napakaganda niyo naman dalawa , " magiliw na puri ni jiro "maliit na bagay jirs ' Lets Go" yabang ni pat na nauna ng lumakad

Napalunok siya at muli na lamang ibinalik ang sarili sa pag guguhit. Mayamaya’y tumayo si Satsuto at inilapag ang sketchpad sa kinauupuan, tila ba nagmamadali ito at ihing ihi na base sa lakad niya. Nang tuluyan ng makalabas ng club room si Satsuto ay napatingin si Snow sa sketchpad na nasa upuang abot ng kamay niya. Inaamin nitong magaling ang class president nila sa sports pero hindi niya akalain na president din pala ito sa arts club. Bigla tuloy siyang na-curious sa mga iginuguhit nito.

"Isa sa tauhan ko ang gumagawa ngayon ng sketch tungkol sa visual ng babae, h'wag kang mag-alala isesend ko sa'yo through email." "Salamat ulit!" at muling lumapit si Shun sa rehas ng kulungan ng nagsipasok na ang ibang awtoridad upang ilabas ang bangkay. Na curious pa siya ng dumaan ito sa harapan niya. "Teka sandali!" awat pa niya at tumigil ang mga nagbubuhat. "Gusto kong makita ang hitsura niya." tumango naman si agent J, at sumenyas sa mga kasamahan.

"Pero hindi pa naman gano'n ka ganda ang mga sketch ko noon." "Ganito na lang, ipapakita ko sa 'yo ang mga luma kong artwork at ipapakita mo rin sa 'kin 'yong sa 'yo. Deal?" Nag-thumbs-up siya. Marahan akong tumango. "D-deal." "Yay!" Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay. I giggled. Mayamaya pa, natigilan ako nang makita si Zaito na nakatayo sa labas ng gate. Bakit nandito pa siya?

Itinaas ni Hiraya ang sketchbook at ngumiti nang masaya habang tinititigan ang kanyang obra. Ang lalaking iginuhit niya ay matangkad at may magandang pangagatawan, may matalas na mga tampok ng mukha, malamig at makapangyarihang ekspresyon, at mga matang tila nakatingin sa buong mundo mula sa itaas. May suot itong korona at may hawak na setro. Oo, perpekto niyang nailarawan si Miguel sa kanyang isipan.

Namula naman ang pisngi ni Sato at dumikit sa aking binti. Sinusubukan niyang magtago matapos mahiya sa papering natanggap. “He saw it on TV,” sagot ni Lezzie para sa kaniyang kapatid. “Gusto po kasi ni Sato na manood ng Japanese cartoons, it’s called anime right Sato?” Tumango si Sato sa tanong ni ng kakambal ngunit hindi na siya muling nagsalita pa. “No need to be shy little guy, come here, you can hold my hand,” saad ni Juancho at inilahad ang kaniyang kamay kay Sato.