Goku Stare Mga Nobela at Kwento

, utos nito at bahagyang yumuko para maiipit nya ang apple sa mukha nito. Nilibot nya muna ang paningin sa mga kapwa nila participants.Tama nga ito, huli na sila sa mga kasama. Kaya agad na syang kumilos at inipit ang apple sa mukha ni Javi. Ay este, sa baba pala nito dahil may katangkaran ang lalaki. At kinagat iyon ngunit hindi sya makakafucos dahil hindi hinihiwalay ng lalaki ang paningin sa mga mata nya na parang inaarok ang kaibuturan ng kaluluwa niya. "Will you stop staring at me like that, I can't focus", puna nya sa paningin nito.

Ngunit tumili naman si Aiden at biglang nag-iiiyak ng mas malala. "Daddy! Daddy!" He's crying and screaming kaya mabilis akong napalingon sa aking likuran habang niyayakap si Aiden. Namutla naman ako sa aking nasaksihan ngayon. A man with ghostly blonde hair wearing a black and red kimono is holding a sword that seems to be made of obsidian stone and it's fighting Elijah. Agamemnon and Elijah are exchanging blows and they wanted to kill each other. They both release powerful blows that shook the ground and even it gives a whistling sound with the wind.

pabulong kong tanong. Naglalakbay ang kamay niya ng mahaplos doon at bahagyang ngumuso pa. "He is staring at you with different look. I don't like it," mababa niyang bulong. Bumalik ang tingin ko kay William Gomez at tipid na ngumiti. "Excuse me for awhile." Tumango siya at sumimsim sa kanyang kape. "Sure..."

But when I turned, agad na nanlaki ang mga mata ko dahil sa nakita ko. He's in front of me. Storm is in front of me. He's looking at me, with his eyes widened and his lips parted. Hinahangin palayo sa kanyang mukha ang buhok nya habang nakatitig saakin. His eyes are sparkling like the stars on the night sky. "Geneviève..."

I know he's just doing that para wala ng maraming tanong pa. The room is filled with defeaning silence but I can feel that Kuya Gustavo is staring at me intently. Alam kong madami siyang gustong itanong sa akin pero pinili niyang tumahimik at respetuhin kung ano ang nararamdaman ko ngayon.

Napapangiti naman ako habang pinagmamasdan ko ang pagkain na maayos na naka-platting. "Ano naman ang nginingiti mo?" Napaayos naman ako ng tayo ng makita ko si Kobe na pumasok ng pinto, naka-suot siya ng itim na boxer at walang pang-itaas. Nakasampay lang ang tuwalya sa balikat niya kaya naman malaya kong napagmasdan ang kanyang kabuan. Ngunit agad akong nag-iwas ng tingin dahil salubong ang kilay na nakatingin rin siya sa akin. Wala naman itong sinabi kaya muli kong napagmasdan ang katawan niya.

Dapat ay kagabi pa siya pumunta pero mismo ang kanyang ina ang may ayaw dahil nais nitong magpahinga na muna siya. Matapos niyang makapagbihis ng simpleng damit ay lumabas na siya ng silid. Naabutan niya si Venom na kumakain na sa kumedor. Nayayamot pa siya dahil sinusundan talaga siya nito ng tingin hanggang sa makaupo siya sa harapan ng mesa. "Can you quit staring at me and eat your food in peace?" Naiinis niyang sambit. "Why? What's wrong with staring at you? Bawal ba?"

Dumagundong ang boses ko sa kinaroroonan namin na nagimg dahilan magliparan ang mga ibong nakakubli sa mga gutter at trusses ng bubong nitong hindi kalakihang dome. Ichiro stays motionless and rooted to his spot. Parang hindi niya ako narinig kaya lalong sumidhi ang inis ko sa kanya. Dala ng emosyon ay hinawakan ko ang espada ng dalawang kamay na nakatutok sa itaas with my arms extended fully, getting ready to attack. When I thought that I perfectly did the stone stance, I did several quick steps and attacked Ichiro but as great as he is in swordsmanship, he managed to defend even not turning to face me.

My gaze immediately raised up to him. Binaba ko ang kutsarang hawak ko at muling sinuot ang maliit na ngiti. Walang nagbago sa ekspresyon niya. His bland eyes are still directly looking at me. He looks mad, but I guess that's just how he stares to other people. Kabaligtaran ang reaksyon niya ngayon sa huling pagkikita namin.

wika ko. Markus stared at me for a couple of minutes. No talk. No emotions. Just a pure stare at me, that sent shiver all over my body. Para 'bang may tumatakbo sa utak nya, ngunit wala siyang balak na ilabas o sabihin yaon. Okay lang. Wala din naman akong balak na alamin kung ano ang iniisip nya ngayon.