Novel & Cerita Why Gojo Cover His Eyes

he said devilishly. "A-Aya..." nanginig ang boses ni Jiro. Nanatili ang kapit ko sa kanyang pulso para panatagin ang kanyang kalooban. Nothing will happen to you, Jiro. I'll make sure of it. Unti-unti silang nawala sa paningin ko. Tila naglaho at naging isa sa hangin. Hmm. So their magus is the inability to be seen, huh? I don't see it as a problem though. I didn't panic. I closed my eyes and feel the surroundings more. Mas naging malinaw sa akin ang mga tunog sa paligid.

"I know what you are thinking. Don't dare run. The guys who's looking for you are just behind us. Cover your eyes with your hands and lower your head." Cover my eyes? Like what the? Seryoso ba to? Ang expensive naman nitong holdaper na 'to. Maypa-english pang nalalaman. Kung maka cover your eyes and lower your head naman akala mo... Pero bago paman ako nagkapagsalita mabilis niya ng naibaon ang mukha ko sa kanyang dibdib. Sisigaw sana ako pero mabilis niyang natakpan ang aking bibig. Mahigpit na nakayakap ang braso niya sa akin dahilan para di ako makawala sa kanya. Tuloy napayakap pa ako sa kanyang dibidb.

At biglang napatili ako kaya nangibababaw ang takot kong sigaw napahawak ako sa magkabila kong tainga hindi ko kinaya ang actual kong nakita na sumabog ang bungo nito. Rektang tinamaan ng bala si Raj sa pagitan ng mga mata nito. Gio easily shot him between his eyes kaya siyang sabog bigla ng dugo sa likod ng ulo nito sabay tumalsik sa may malapit na dingding kaya hindi ko kinaya ang nakita ko. Nanginig ang buo kong katawan kasabay ng pamumutla hindi rin ako makagalaw at nang ibaba ni Gio ang baril walang mababakas na konsensya sa mukha niya at tiningnan ako.

Dahil doon ay muli siyang nagyuko ng ulo. "Hindi mo ba gustong ipakita sa akin kung gaano ka kaganda?" sa tono ng pananalita nito alam niyang gusto ni Joaquin na alisin niya ang suot niyang maquerade eye mask kung saan kalahati ng mukha niya ang natatakpan.

“But I won’t allow anyone to see that face you’re making right now. I may end up hurting you today but I’ll try to hold back.” [What the fuck is he saying? There’s so much going on I can’t think straight. My heat was clouding up my mind and everything that was happening around me made no sense.] I held on Okuda’s collar before saying, “Please don’t throw me away.” And after that, everything went black. —END OF 6TH EGO—

His baritone voice echoed inside the four corners of the wall. My breath hitched when his rough hand went on my chin. Mariin akong pumikit nang igiya niya paangat ang mukha ko. "What's with your eyes. Open them, darling. Open your eyes b*tch and see your nightmare" I slowly open my eyes and there...I saw him. Kitang kita ko ang bulto ni Joaz sa aking harapan. Kumurap ako ng ilang beses. Is this true?

just one glance. They instantly looked away, not daring to meet his eyes again. Hindi na ulit pa na nangahas na salubungin ng dalawang binatilyo ang kanyang tingin matapos ng tagpong ito. Walang ipinakitang reaksyon si Shiro Fulvuente dito, he didn’t seem bothered by that at wala rin naman siyang intensyon na makipag-usap sa mga ito, kalmado niyang inilayo ang tingin matapos ay nagfocus sa ibang bagay.

nang-aasar na angil ni Raiko dito. Hindi sumagot si Kiko, pumorma siya nang tayong ninja at sininyasan ang katunggali na sumugod muli. Kumpyansa na humanda si Raiko sa muling pagsugod. Hindi inihiwalay ang titig sa mga mata ni Kiko na mapupungay ngunit tila isang lobo ang talas ng mga mata nito.

"Don't give me to him..." I caressed his hair. "I won't, okay? Mommy will never do that. I'll cover your ears, is that okay?" He nodded his head. I covered his ears gently. Hinayaan ko si Zeirode na nakayapos sa aking baywang, then I shifted my gaze on Tredore who was watching us. I couldn't even see any emotions on his face. The nerve of this guy! I gave him a sharp glare when our eyes locked. "Why are you here, Tredore? Umalis ka na rito."

Agad na nagtama ang mga tingin namin ni Jiro ngunit ang mga mata niya ay bumaba sa dibdib ko, huli na ng malaman kong nalaglag pala ang panyong nakacover sa akin. “Leave!” Napapikit ako dahil sa malakas na sigaw ni Jiro, kita ko ang takot sa mga mata nong lalaki bago ito nagmamadaling umalis. Agad kong hinarap si Jiro upang magpaliwanag, hindi ko palalagpasin ang ginawa niya. Kahit pa amo namin siya wala syang karapatang manigaw na lang basta. “Ano bang problema mo? Bakit pinagsalitaan mo ng ganon si--