Graduation Speech In Tagalog の小説・ストーリー

malakas na halakhak ang tumanim sa isip niya. *** Ilang Linggo na lang ay Graduation na ni Mj. Excited ang dalaga sapagkat makakamit na niya ang diploma na ipagmamalaki niya sa kanyang mga magulang pag-uwi niya ng probinsya. Hay! Napabuntong hininga ang dalaga. Naalala na naman niya ang kanyang mga magulang sa mga oras na ito. "Kung sana hindi kayo agad kinuha sa piling naming magkakapatid Ma,Pa miss na po namin kayo" maluha luhang banggit ng dalaga habang naiisip ang kwentuha ng mag-anak noong sila'y nabubuhay pa.

Sinabayan ko ng ngiti ang sinabi ko para hindi na sila mag-alala pa. “Ayla, that’s not okay,” biglang sabi ni Sia. “This is a special day for us. Graduation natin ito sa high school. Araw ng pagtatapos. Minsan lang mangyari sa buhay natin ito. Dapat nandito si Tito Boyet at Tita Helen. Mas maiintindihan ko siguro kung si Tito Boyet lang ang wala, but Tita Helen? Hindi na tama ‘to, Ayla.”

Naging mahaba ang litanya ng mga taong humaharap sa podium—may mga panauhing pandangal, may guest speaker, halos mag-iisang oras din ang speech no'ng outstanding student sa amin. Hanggang sa unti-unti nang tinatawag ang mga pangalan namin. Hanggang sa naubos na ang isang batch, iyong naunang program, hanggang sa kami na at tinawag na rin ang mga kaklase ko. I took a heavy breath as my feet approached the staircase leading to the stage. I lifted my chin high and walked with purpose when I heard my name ring out. "Henniah Cherry B. Hermes, Bachelor of Science in Business Administration Major in Management. Graduate."

“Congrats ulit, Natalie!” “Welcome sa team, Dr. Natividad!” Ngumiti si Natalie at agad na tumayo. Kinuha niya ang basong inabot sa kanya ni Marie kanina. Medyo kabado siya pero kailangan niyang magbigay ng speech. “Salamat po sa inyong lahat—mga mentors, seniors, at mga kasamahan ko. Kakagraduate ko lang at patuloy pa rin akong nag-aaral, kaya umaasa akong patuloy ninyong ituturo at itatama ang mga pagkukulang ko. Cheers po.”

Agad na lamang akong humarap kay mama at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. "Oo nga pala Ma, dapat nandoon ka sa venue kapag graduation ko ha. May medal ako Ma, kasi sabi ng professor ko magtatapos daw ako na cum laude." proud kong sabi sabay ngiti nang pagkatamis-tamis.

Ayoko nang mahulog sa bitag niya, ayoko nang mahulog ulit sa mga mabulaklak na salita at sa mapanukso niyang halik. Mag-iiba na ngayon, ipinapangako ko yan sa sarili ko. “That would be great! Oo naman, Kisses! Basta para sayo magkakaroon ako ng time! Salamat at pinagbigyan mo din ako! Akala ko ay pinapa-asa mo lang ako eh…” “Hindi naman Sir… alam mo, sadyang busy lang talaga ako…” “Naiintindihan ko naman, estudyante ka at graduating. Congrats nga pala sa OJT mo ah, nakatapos ka na! Mukhang tuloy na tuloy na graduation niyo ah!”

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

Niccolo Rodriguez Nuevo My computer screen is brighter than my love life!