Novel & Cerita Graduation Speech In Tagalog

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

Dumating ang araw ng graduation namin. Sabay- sabay kaming umakyat sa entablado upang tanggapin ang aming parangal at diploma. Napatingin ako kay Primo habang nagbibigay siya ng valedictrian speech niya. I am proud of him. Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya.

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

Bumaling ako sa salamin na nasa harapan ko. Nandito kami ngayon sa room namin at isang oras na lang ay gaganapin na ang graduation ceremony. "Gaga ka, bakla! Sinabihan mo ba?" Tinaasan pa niya ako ng kilay. "Paano ko sasabihan eh nasa ibang bansa sila... At saka, 'di ka pa nasanay. Recognition ngang hindi rin sila umaattend," wika ko saka inayos ang pagkakatali ng aking buhok.

HER HURTFUL POV "Congratulations dear graduates, soar high and hit your wagon to a star," huling katagang binitawan ng guest speaker bago ito bumaba ng entablado at masigabong palakpakan ang pumaibabaw sa loob ng auditorium kung saan ginaganap ang pagtatapos nila ng hindi baba sa isang daang estudyanteng kumuha ng 2-year courses at isa na nga siya doon.

Imposible. Buong graduation ceremony ay iyon ang nasa isip ko. Ilang beses pa akong lumingon, nagbabakasaling naroon nga siya subalit bigo ako. Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako.

— tumayo si Sir Richard at naglakad papuntang stage, palakpakan naman ang mga studyante. "Good evening to all the faculty and staff of the university, also to the SCO of this university and to all the students. As the school year will end and the students will graduate, there's a lot of memories that you guys build in our university. I witness everyone's weaknesses, happiness and fears. But behind of those emotion you guys stand up in your feet and face the unfairly world of education. You become brave in every possible way, this party is a despidida for all of you who became part of the university and to those who will bead a goodbye. So tonight, let's enjoy and party until it lasts. Thank

Habang tumatawa sila ay napaisip naman ako. Wala silang ipinagkaiba kay inay. Ganitong ganito rin ang sinabi niya kahapon sa akin nang umuwi ako, na kesyo nagmamadali daw akong lumuwas ng Manila. Bakit nga ba ako nagmadali kahit alam kong after three days ay kailangan kong umattend ng graduation walk? Lalo na at ako ang valedictorian ng batch namin kaya hindi pwedeng hindi ako aattend dahil may speech ako.

I burst out. Nagulat silang dalawa sa sinabi ko. Halos isang taon ko rin kinimkim lahat ng alam ko. Today is my graduation, I awarded as a valedictorian in our year level. Hindi ko pinapansin si Papa sa halos taon na lumipas at ang alam nilang dahilan ay dahil wala siya no'ng kailangan siya ni Mama! "Mama! makipaghiwalay kana sa kaniya! Wala siyang kwentang---"

Natatawa na lang ako dahil napaka sungit nito. Nang magsimula na ang seremonya ay nakinig na kami sa nagsasalita at sa mga professors na nagbibigay ng mga mensahe nila para sa mga gagraduate. “Dapat kapag tayo ang nag graduate, pumunta rin sila, a,” sabi ni Keij na nakaupo sa may bandang likuran ko. Nagtawanan naman kami dahil sa sinabi nito. Kahit kailan talaga ang lalaking ito, e!