Grudge In Tagalog Novels & Stories

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

hindi magiging "Ano ang tagumpay kung wala ka?" Napakunot ang noo ko. "I know I blamed you all these years. I still can't understand why you had to let me go so you can please your family. Hindi pa rin valid ang mga rason mo para sa akin, pero matagal ko nang tinanggap ang katotohanang tapos na tayo. We can't have another chance, Kreed." Inangat niya ang mukha niya at tinitigan ako ng may hood na mata. "Alam ko."

“Stefanie… nakikita ko ang sarili ko sa’yo.” Napakurap ako, hindi makapaniwala. “Ako? Pero—” “Tahimik ka minsan, pero lumalaban ka kapag kinakailangan. Hindi ka nagpapatalo kahit mas malalakas pa ang kalaban mo. Hindi ka perfect, pero may tapang ka na hindi mo pa alam.” Medyo nag-init ang mata ko. Hindi ko alam kung tears of gratitude ba o guilt. Kasi kung alam lang niya ang grudge ko laban sa Zubiri empire… siguro hindi niya ako hahawakan ng ganito.

Taos Ang dalawa naman todo kilig pa. "And then? Ginawa niyo na yong jugjugan kayo?" Anong jugjugan pinagsasabi mo?" Takang tanong ko. Napakamot naman Siya nga ulo. "Gaga! Napaka inosenteng mo Naman. Jugjugan means yong ginagawa ng mag Asawa kapag Gabi. Itong making kiss tapos maghuhubad taposag--" pitunol ko na ang sasabihin niya. Ang daming alam netong baklang to

nagulat ako sa mabilisan niyang pagpayag. "Really? Wala ba 'yang halong biro? Hindi mo ba ako binaback stab sa isip mo, master?" napabangon tuloy ako ng wala sa oras. "Backstabbing is not in my vocabulary, bad girl. I say what I want to say. I do what I want to do. I fuck when I want to fuck. I cursed when I wanted to curse. I don't do that shit if I can say it right in front of anyone's face." Okay, sabi ko nga, hindi siya gano'n. He's Traze, after all. The high and mighty Traze Sullivan.

Kahit ano ang gawin niya, mukhang hindi na talaga niya mababago pa ang isip nito. "Grudge is the perfect weapon to create a great crime," sagot ni Marcell na biglang nagpa-realized ng kung ano kay Alex. "This gun I'm holding is just a tool, but this grudge I feel is my weapon that empowers me," aniya. "Holding a grudge is like caging an animal, you can tame it to control it, but sometimes you just have to let it go!" dugtong niya. Lahat ng narinig ni Alex mula sa bibig ni Marcell ay may katotohanan din naman. At may punto ito, at naniniwala siyang may karapatan itong magalit sa kaniya.

Sobrang sakit na ang nararamdaman ko na parang mahihilo na ako. "Enough! Wag mong sasaktan si Leah!" Sigaw ni Nica sabay tulak kay Mia. "Ang kapal nang mukha nang kaibigan mo ha! 'Sing kapal nang encyclopedia kung makalandi sa boyfriend ko! Putangina! Malandi! Ba't mo hinalikan si Brendon nong nasa Samal tayo ha?! Ang landi landi mo!" Sumugod ito uli saka ako pinaghahampas.

Parang may kung ano’ng humampas sa dibdib ko dahil sa lakas ng kabog nito. Pati nararamdaman ko ay nakikisabay sa gulong dala ng bagyo. Naguguluhan ako. “I was jealous, midget.” J-jealous?

Turo nito sa bangkay. Napabuntong hininga siya. Why does he need to deal with this stupid woman who frequently asked a lot of questions. "Alangan namang dalhin ko pa yan..." Masungit niyang wika saka ito tinalikuran pero nakailang hakbang pa lang siya ay muli niya itong nilingon. "At kung gusto mong sumama sakin, tumigil ka sa kakatanong, Nahara. Naririndi na ako sayo. I hate talking too much pero simula ng dumating ka sa buhay ko lagi na lang akong nagsasalita. You make me so fùcking talkative and this is bullshit!" Because of his annoyance, he kicked the wheel of the car pero bigla na pumutok ang gulong ng putanginang sasakyan! "Tangina talaga! Carajo!"(Spanish word*fuck)

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.