Half-lidded Eyes Novels & Stories

Ngayon ko lang talaga ito nabuksan at hindi na nakakagulat ang napakaraming notifications doon. I took a picture of Luke hugging my waist. Half of his face was covered, since patagilid siyang nakahiga. The other half is exposed at klarong-klaro ang napakaamo nitong mukha. His pointed nose, long eyelashes, and his thick eyebrows made him looked more mature.

May namumuo na namang luha sa mga mata. Malungkot na ngumiti si Lian saka ito nilapitan. Marahang hinaplos ang buhok nito. “Ayos lang naman ako.” May tumulong luha sa gilid ng mata ng bata kaya niyakap niya ito. Naluluha siya at sumisikip ang dibdib ngunit ayaw mag-break down kaya tumingala sa kisame. Sa gilid ng mga mata ay napansin niya si Jared na nakatingin kaya nilingon niya ito. Nang magtagpo ang tingin nilang dalawa ay nakita niya ang pag-aalala sa mukha nito.

Habang dahan-dahan akong bumababa ng hagdan ay nakatingin ako sa kanila. Natigilan ang mga mata ko sa isang lalaki na ngayon ay nakatitig din sa akin. His pointed nose, downward-turned lips, has angled eyebrow, and his cold monolid eyes... I hate to admit it but he looks h*lla fine!

Kaagad akong napaiwas ng tingin at tinuon nalang ang atensyon sa cellphone ko, but Thaddeus made his way towards me. I stared at his sharp, dagger-like pitch-black eyes, framed by long and thick eyelashes. His thick, messy eyebrows furrowed slightly, adding intensity to his gaze. His pointed nose added to the perfection of his face. My eyes dropped to his lips—rosy and thin, looking so inviting. His jaw was chiseled perfectly, giving him an undeniably striking appearance. Every feature of his face seemed to be sculpted with precision, and I couldn't help but marvel at how captivating he looked. Thaddeus noticed my stare and raised an eyebrow, a small smirk playing on his lips.

May ilang hibla na maingat na inilagay sa likod ng aking tainga upang mas makita ang aking mukha. Ang makeup ko ay elegante at sopistikado. May manipis na eyeliner na nagbigay-diin sa hugis ng aking mga mata habang ang mahahabang pilikmata ay lalong nagpatingkad sa mga ito. Ang kulay sa aking pisngi ay banayad lamang, sapat para magmukhang mas buhay at masigla. Ang mapulang lipstick naman ay hindi matapang tingnan ngunit sapat upang magbigay ng kakaibang kumpiyansa.

Ang warm-toned dim lighting ay nagbigay ng banayad na ningning sa kanyang mukha. Ipinatong ni Calista ang kanyang baba sa kanyang kamay, ikiling ang kanyang ulo, at tumingin sa hagdanan. Ang kanyang mga mata ay half-closed, and there was a dreamy look in her eyes.

Palaasar! I went through my morning routine as usual and took a selfie in front of the mirror, admiring my look. My reflection showed off my green eyes, a trait I inherited from my father. Unlike my sisters, who share our mother's chestnut brown eyes, my green eyes stand out prominently. My eyebrows are impeccably groomed, framing my face perfectly. My eyelashes are long, thick, and naturally curled, adding to the striking look of my eyes.

Tinitigan ni Hendrick ang mukha ni Venice. Dahan-dahan niyang hinaplos ang gilid ng mata nito gamit ang kanyang hinlalaki, maingat na pinupunasan ang natitirang bakas ng luha. Bahagyang nanginig ang mga pilikmata ng dalaga, tila may magandang panaginip na pinapanood. Saglit na nagsalubong ang mga kilay nito bago muling lumuwag.

Sa mas malapitan, may isang bagay na biglang tumama sa isip ni Lucas, Kamukhang-kamukha niya ang anak nito. Lalo na ang mga mata. Mahahabang pilikmata na parang pamaypay. Maitim na iris. Bahagyang nakaangat ang dulo, na tila likas na may eyeliner. Parehong-pareho. Sa tuwing titingin sa kanya si Lucas, may kung anong hindi maipaliwanag na kilabot ang gumagapang sa likod niya.

LOSING. "Done? Kami naman?" Lumingon naman kami sa mga taong nasa harapan namin kanina. They're smiling widely on us. And they look so weird. One of them, he's full of stitches. Ang lalim ng eyebags niya at palinga-linga siya sa paligid. His eyes were as big as an owl. And he's creepy.