Half-lidded Eyes Novels & Stories

Bigla itong tumayo sa kanyang inuupuan at saka naglakad papalapit sa kung nasan kami. Nang makalapit ang lalaking may ginintuang maskara ay saka ko lamang napansin ang kanyang mga mata. A heterochromic person. He has a hazelnut brown eye on the right and a silver bluish eye on the left. A rare eye type of eyes.

It’s just a simple candid shot, yet the emotion in my eyes is impossible to miss—no matter how much I try to cover it up with makeup. “Daming hanash, ei sa magagawa mo doe eyes ako.” Chika ko, kahit hindi ko alam shape ng mata ko. “Duh, you have almond eyes,” he says, leaning in to examine them more closely. He lowers himself to my eye level, studying me intently. All I can smell is his cologne—or maybe it’s just his body wash. Whatever it is, he smells really good. I close my eyes, inhaling his scent.

Half Human, Half Cat Special Abilities: •may matutulis na kuko na kapag kinalmot ka nito ay hindi mo maiiwasan maakit dito •mataas tumalon •kaya niyang pasunurin ang taong tinitigan niya, hypnotize Si Caridad ay katamtaman lang ang laki, maikli ang kaniyang buhok na kulay blonde na hanggang balikat, mayroon siyang asul na mga mata kasing kulay ng karagatan. Mabait na may pagka-moody siya, friendly at kalog din. Ang talagang ikasisiya mo kapag kasama mo siya ay ang kaniyang pagiging maselan kasi isa pala siyang social climber na trying hard pa sa pagsasalita ng ingles.

Mukhang pinaghandaan talaga ng bruha niyang kaibigan ang pag-set-up sa kaniya. She put bright red eyeshadow on her eyelids. The wine lipstick made her lips look full and inviting. The long, silky, straight brown hair that she usually pulled back in a messy bun cascaded down her shoulders. It had been a long time since she used contact lenses, but she was able to put them on without having a hard time.

ramdam ko ang excitement sa atat na boses ni Vladimir nang maipakita ko sa kanya ang picture naming dalawa matapos kong i-screenshot iyong video na ginawa ko kasama siya. Apat na row iyong style ng video. Sa una ay ako lang habang iyong dalawang kilay at nakangiting kulay bughaw na mga mata ko lang ang nakikita. Sunod ay iyong kanya, inaantok ang kulay grey na mga mata niya roon at medyo salubong ang may kakapalang kilay niya. Sa pangatlo ay magkadikit ang ulo namin kaya kalahati ng mukha lang namin ang kita pero ang focus ay iyong bandang itaas na bahagi ng mukha namin. Parehas nang nakangiti ang mga mata namin. At iyong huli, naka-side eye kaming pareho habang mas singkit ang mga mata na p

Ang mata nitong malantik ang pilik na parang naka eye liner ay isa sa asset nito, kung hindi ito nakasalamin. Makipot ang labi ng babae. Ang ilong nito ay cute, matangos na maliit. Hindi ito kaputian, pero ang kulay nito ay gitna ng maputi at morena. Napansin niya ang daliri ni Jillian, hinawakan niya ito, puro kalyo. Malamang, kakapindot sa computer.

Ang tindig nito ay tila puno ng dignidad na mukhang hindi matitinag nino man. Natulala ang lahat habang nakatitig sa hugis puso nitong mukha na may kaliitan. Sunod na kanilang sinipat ng tingin ay ang bilugan nitong mga mata na ginuhitan ng itim na eyeliner at sinadyang dugtungan ng pabuntot sa dulo. Habang ang makapal at mahaba nitong mga pilik mata ay natural ng namimilantik.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

sagot nitong may mapupungay na mga mata. Nakakapit pa rin ito sa kanya, tila natatakot na baka umalis siya. Pinagmasdan ni Hudson ang matigas at balisang tingin nito, hanggang sa sumuko na rin siya. “Sige, dito lang ako. Close your eyes and go to sleep.” Siguro dahil napanatag, o dahil na rin sa tama ng alak, masunurin nitong ipinikit ang kanyang mga mata, dahan-dahan at pantay na ang paghinga.

Sa ganoong kalapit na distansya, biglang napatitig si Pia sa mukha ni Nate. Doon lang niya napagtanto...ang anak niyang si Lily at si Nate ay magkamukhang-magkamukha talaga. Lalo na ang kanilang mga mata—ang mahahabang pilik-mata, ang maiitim na balintataw, at ang dulo ng mga mata na bahagyang nakaangat, na tila ba ipinanganak na may natural na eyeliner. Sa tuwing tumitingin si Nate sa ganoong paraan, nakakapanghilakbot at naghahatid ng kilabot sa gulugod.