روايات وقصص ضمن Half-heartedness

Pero hindi nito ginawa. Ibig lang sabihin, half-hearted lang talaga ang intensyon nitong makausap siya. Hindi ito ganoon kadeterminado kaya kay dali nitong sumuko. Patunay lang talaga na balewala lang dito ang nangyari sa kanila. Tipong iniisip nito na naggawa na nito ang parte nito sa pagtatangkang makausap siya sa telepono at sa pagpapadala ng mga bulaklak sa kanya. At dahil hindi niya iyon tinanggap, tapos na rin ang pag-i-effort nito.

Walang pag-aalinlangan na pinanggigigilan niya ang mga ngipin niya. Iyong mga hindi gaano attentive ay hindi ito masasabi. Bukod sa walang hanggang na galit, mayroon din kalungkutan at kawalan ng pag-asa sa loob ng limang salita na iyon na sinabi niya nang siya ay nanggigigil sa mga ngipin niya. Oo, kawalan ng pag-asa! Dahan-dahan at mahinanon, ang manipis na labi ng lalaki ay naging hugis arko. Sobrang liit na arko.

“So sa mundo mo, okay lang ang half lang ang totoo basta’t makuha mo lang ang gusto mo?” Napakagat siya ng labi, hindi agad nakasagot. Kita ko ang struggle sa mukha niya, pride versus honesty. “Alam mo, Chansen, hindi ako gamit na basta pwede mong sabihing ‘akin na’ lang tapos solved na lahat,” dagdag ko, mas may diin. “Kung gusto mo ng buo, huwag kang magbigay ng half.”

Naramdaman niya ang paghagod ni Margarith sa kanyang likod-tila tinatahan siya upang hindi maapektuhan ang bata. "Haydyn your being judgemental now. Hindi ko kayo pinalaki ng ganyan na hinuhusgahan kung ano ang makikita o malalaman niyo. At, hindi naman bobo itong asawa mo na kahit kasal na ay gagawa pa rin ng milagro." Malumanay na sabi ni Margarith habang hinahagod pa rin ang likod niya.

Alam niya na hindi pa siya ready ipagkaloob ang sarili sa asawa pero hindi naman niya kayang pigilan dahil kahit ang katawan niya ay tinatraidor siya. "Love, there is no turning back. Nandito na tayo. Promise, half lang." Half? Hindi pa man siya nakakahuma sa kinahihigaan. Pinaglandas nito ang pagkalalaki sa hiwa niya. Taas-baba ang ginawa nitong paghagod ng pagkalalaki nito sa kaselanan niya. Napapikit siya.

Stuck in love yung napili kong panuorin. Ewan ko ba pero parang may mali ata akong nararamdaman. Parang ang tamlay ng katawan ko at parang wala ako sa mood. Maya-maya pa naramdaman ko na lang na bumaba na siya. Wala ng ingay. Tumabi siya sa akin pero nagpanggap lang akong di ko siya napansin.

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 7 KAPANSIN-PANSIN ANG PAGIGING uncomfortable ni Matthieus sa hapunan. Every dish his mother offered, lahat iyon ay tinatanggihan nito sa pamamagitan ng malamig na ‘no’ o kung ‘di man ay walang kabuhay-buhay na iling. Nahiya ang bagyo sa mood nito.

“Ayos lang, Fourth. Aminado naman akong hindi magaling doon kasi sa ibang bagay ako mas mahusay at alam mo kung saan iyon. Ang weird naman kung nasalo ko ang lahat ng talent dahil wala namang taong nabubuhay ng perfect.” Maybe because Haya ang Hunter birth took too much time for her these years, and she didn’t have the energy to worry about those things anymore. Naisip pa niya na kahit kumain sa labas si Atticus balang araw, maipapaalala pa rin niya rito na mag-ingat ito nang hindi binabago ang ekspresyon ng mukha niya. Kumbaga natutunan niya na rin tanggapin na ang lahat ng bagay ay hindi niya kontrol. May mga bagay o pangyayari na kaya niyang pigilan at ang kadalasan ay hindi. Ganun yata t

Huminto siya sa harap ko. “And this situation…” dagdag niya, “we handle it properly.” “Properly?” mahina kong ulit. “I’ll take responsibility.” Diretso niyang saad habang nakatingin sa akin. “And I don’t do things halfway.” Napahinto ako. Halfway? “What does that mean?” mahina kong tanong. Natatakot akong marinig ang sagot niya. Tinitigan niya lang ako. Walang pag-aalinlangan sa mga mata niya.

Mas tinuonan na lamang niya ng atensyon ang kaniyang pamilya, gayung siya lang din ang inaasahan ng mga magulang niya at panganay pa siya sa tatlong magkakapatid. Kaya nagsasariling sikap na lamang siya at paunti-unting pinag-aaralan ang bawat elemento sa pagiging isang propesyal na photographer. Kung minsan ay parang napaghihinaan na rin siya ng loob dahil hindi madali yung gusto niyang mangyari at marating sa buhay, pero hindi kailanman sumagi sa isipan niya ang sumuko na lang. Lalo na't nakahanap siya ng inspirasyon na magiging tulay sa pag-abot ng kaniyang mga pangarap at ang babaeng gusto niyang makasama hanggang sa kaniyang pagtanda.