Novel & Cerita Dead Eyes Look

Para itong isang babasagin na porselana, na isang maling hawak mo lang dito ay masasaktan at mapipingas na ang katawan nito. Her eyes were empty and lifeless. Na para bang ang dami na nitong pinandaanan sa buhay. Mababanaag sa mata nito ang kalungkutan. Parang marami itong iniisip habang nakaupo sa gitna ng tulay.

Adam asked her. Bigla rin siyang nanlamig nang maramdaman niya ang makalyo at mainit na palad ni Adam na humawak sa kanyang baba. Maingat nitong itinaas ang kanyang baba at nagtama ang kanilang mga mata ng lalaki. He has a beautiful set of eyes, they're emotionless, but he seems to see the deep sadness in those eyes. She tried not to look at it because some illusion was forming in her mind as she stared into Adam's eyes.

Na kahit sa pagtulog ko ay hinahabol ako nito. Akmang aatras na ako ngunit huli na ang lahat dahil nag-angat na siya sa aking ng paningin. Pinigilan kong tumulo ang luha ko nang makuta ko ang itsura niya. Malaki ang eyebags niya, magulo ang buhok niya at medyo nangayayat din siya. He looks tired and weary. Mukha siyang zombie. Gwapong zombie.

Syempre gaganti din ako! Sisirain ko na nga yung doorbell nang biglang nanghina ang katawan ko. As in prang drain yung katawan ko. Nabitiwan ko yung bato. At dumuble paningin ko. Na siyang ikinaduwag ng talukap ng mata ko para masarhan na ikinatumba ko rin na parang papel. Black out ang paningin ko. Parang yung TV station na walang nagawa kundi mag-sign off. @Death Wish

With his presence and intense stare ay ramdam niya na naman ang pagkabuhay ng puso niya. Nagpatuloy lang siyang sa pagtitipa ng key ng musika pero hindi siya makatiis. Bumaling siya rito. Nagtagpo ang tingin nila. Hindi ito nakangiti. Seryoso ang ekspresyon nito habang nakatingin sa kanya pero hindi naman ito galit o naiirita. His dark eyes are holding too much emotions that made it more intense and mysterious. Para itong nawawala habang deretsong nakatingin sa mga mata niya.

Hirap na gumalaw ang labi ng lalaking iyon para sa isang ngiti. “S-Ste…ph,” walang lakas ang boses nito ngunit tila sinundot niyon ang sistema niya. “S-S…t-teph.” Ang mga mata nitong kulay asul na walang buhay kanina ay biglang kumislap nang makita siya. There is a clear of longing on his eyes. Kung hindi pa siya nilapitan ni Alejandro, ay hindi pa niya maiaalis ang tingin kay Nexus.

Ang ekspresyon ng mukha nito ay blanko, at wala kang makikita na anumang emosyon mula sa mga mata nito maliban sa determinasyon na mapatay ang tao na nasa kanyang harapan. Maya-maya, umangat sa ere ang kamay nitong may hawak na baril. Habang si Cedric ay nanatiling kalmado, hindi alintana ang panganib na dala ng babaeng ito. “Mianhajiman neon jug-eoya hae. (Patawad, pero kailangan mong mamatay.) Nag-angat ng kanyang mukha si Cedric at matapang na sinalubong ang dulo ng baril ni Song-I. Nagpanagpo ang kanilang mga mata at sandaling nagkatitigan sa isa’t-isa.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin. My body run cold when my eyes met those cold and menacing emerald eyes. I'm so dead.

It's worst. Noong una niya itong nakita, his green eyes were still a bit alive, as if he was only hanging on a thread. Kahit na hindi na gaano ka buhay ang mga mata nito, everytime there's light, she can always saw a ray of life in his eyes. But right now, it's nothing more like a dead eyes who lost its color forever.