Hannah's Near Me の小説・ストーリー

She murmured her thanks and left. 'Paranoid, Hannah!' Kausap niya sa sarili. 'Nate is in Bali with Olive and Eli... He couldn't be here.' She calmed herself and walked out of the building. Hannah smiled bitterly. Napatunayan niya sa sarili na miss na miss na niya si Nate Sarmiento. It's not normal to see someone when that same person is currently out of the country. 'Nice one, Hannah.' She was about to call a taxi nang biglang may humila sa kanya papunta sa gilid ng ospital.

Hindi na niya hinintay na makasagot ang kanyang ina, agad na niyang ine -end call ang tawag. Hindi pa niya alam kung saan siya pupunta, basta ang gusto niya ay makalayo muna. HINDI naman magkamayaw sa tuwa ang tatlong magkakaibigan ng mapanood nila ang live video ni Hannah. Kasalukuyan na nasa isang cafeteria ang mga ito.

“Pero sana, kapag dumating ulit siya—dahil sa tingin ko, malapit na ‘yon—handa ka.” Hindi pa man sumasagot si Hannah ay biglang nag-vibrate ang kanyang cellphone. Pagtingin niya, may bagong mensahe. Numero lang. Wala sa contact list. “Nandito ako sa baba ng building. Gusto lang kitang makita kahit sandali. – Caleb”

“Para akong masusuka tuwing nakikita ko siya. Buti sana kung wala akong ganang duraan siya.” “Tama ka. Siya ay kumikilos na siya ay higit pa sa isang kolektor ng basura, at pagkatapos ay naglakas:loob siyang tumingin sa amin nang may pagmamataas. I really wanted to slap him for you,” sabi ni Hannah habang pilit na sinusuyo ang kaibigan. “Okay, Hannah, matulog na tayo. Bukas pupunta kami sa Miami para sa internet celebrity party. Hindi tayo dapat magpuyat,” sabi ni Minnie.

Panay ang tawag ng " Hannah" dito dahil panay ang labas nito para sagutin ang phone. Hindi na siya nagulat nang nagpaalam na ito maya-maya. Una nitong nilapitan si Nick at ang asawa nito. Kapagkuwan ay nagpaalam na rin sa kanila. " Guys, I'll go ahead. Babiyahe pa ako pa-Manila dahil may susunduin ako sa airport bukas ng umaga," paalam nito sa kanila.

“Pero sa susunod, ipakikilala na kita nang maayos. Ayokong isipin nilang kung sino ka lang.” Maya-maya ay pumasok ulit si Hannah. “Mayor, may meeting po pala kayo ng 10 a.m.” “Bakit ngayon mo lang sinabi, kung kailan may bisita ako?” “It’s okay, babe. Dito lang ako sa opisina mo, hihintayin lang kita dito.” “Are you sure, babe?” “Ako na po ang bahala kay Mam Paulette, Mayor.”

Simple yet cozy. "Oh! Hi darling," sabi ni Hannah nang makalapit kami sa kaniya sa table. Bahagya siyang lumuhod para pantayan ang tangkad ng anak ko na nakatingin sa tita niya. "Hello po," medyo nahihiya na bati ni Hivo. "Hi Hivo. Do you know me?" tanong ni Hannah. "No po but I saw you last night in our room. I wasn't able to talk to you because I'm sleepy. I'm sorry po.."

Hinabol niya ito pero layo naman nang layo ito sa kaniya. Pinagtitinginan na sila ng mga tao na nasa loob ng Cafe dahil parang bata silang naghahabulan. "I'm going home after my meeting. What do you want for lunch?" Binasa iyon nang malakas ni Hannah. Namumula na ang pisngi niya sa kahihiyan. Napatingin siya sa paligid dahil nahihiya siya na baka narinig iyon ng mga tao na nasa loob ng Cafe. Hindi niya talaga nakukuha ang takbo ng isip ni Hannah. Magkaroon ka ba naman ng may saltik na kaibigan. Ewan ko na lang kung 'di ka mabaliw.

aniya. "Sure ka dito ha. Kakalbuhin talaga kita kapag wala si Harris doon." "Gagang 'to, makakalbo pa ako. Bahala ka kong ayaw mong maniwal, sige na mauuna na ako sayo at may date pa ako. Babooosh!" wika ni Hannah sabay lakad papalayo sa kaniya.

Dinilaan niya ang kanyang mga labi, hindi niya alam kung ano ang susunod niyang gagawin, nang tumunog ang kanyang phone. Maririnig ang nagmamadaling boses ni Zephyr sa kabilang linya. "Neil, kailangan ko ang mga tauhang dinala mo!" “Ano nanamang meron?” “May dumukot kay Hannah.” … Dinala ni Chuck si Hannah sa may gubat sa tabi ng ilog. Napaliligiran ng mga bundok ang lugar at napakatahimik dito. Kahit na mamatay siya doon, walang makakalam.