Happiness Ocean Quotes Mga Nobela at Kwento

Banggit ni Loid habang seryosong nakatingin lang sa dagat. "Mhmm," I responded. He sighed and smiled. "How I wish we could just be like this. Y'know? Without a single worry in the world, enjoying every wave that hits the shore..." Wika n'ya. "I couldn't agree more." Tugon ko sakanya.

We continue walking through the direction of the ocean. Sometimes the beach is as hot as the microwave just turned off after heating a big, red, spicy sauce. The beach is as quiet as the library with people doing exams. The sun will smile at them if they smile at it. Maybe animals, such as crabs, dolphins or seagull’s may start talking with him as his best friends talking very constantly about his best sport.

"See the line where the sky meets the sea? It calls me And no one knows how far it goes If the wind in my sail on the sea stays behind me One day I'll know If I go, there's just no telling how far I'll go I know everybody on this island seems so happy on this island Everything is by design I know everybody on this island has a role on this island So maybe I can roll with mine" Her voice was so powerful. Sinabayan niya pa ang pagkanta sa pagsayaw na parang siya si Moana sa pelikula. Mas natuwa ang mga bata at minsan ay natatawa kapag gumagawa siya ng expressions na nakakatawa.

Sa gitna ng napakagandang Blue Ocean Cruise, kung saan ang dagat ay tila walang katapusan at ang liwanag ng araw ay nagbibigay ng kakaibang katahimikan, naisip niyang baka nga panahon na para unahin ang sarili. Habang pinagmamasdan ang abalang mga pasahero at ang maganda nilang destinasyon sa malayo, naramdaman niya ang presensya ng kanyang kaibigang si Marites na tila nagbibigay lakas sa kanya. Sa gitna ng kanyang mga iniisip at emosyon, malinaw na isang bagay ang tumatak sa kanyang puso: hindi siya nag-iisa sa laban ng buhay.

I wish you could forgive me when the time comes, just like how I forgave you for everything you've ever done to me. "Maraming salamat po sa paglalakbay kasama ang Imperial Ocean Travel at muli, maligayang pagdating sa isla ng The Pearl of Imperial!" Pababa pa lamang sa barko, mangha na kaming lahat sa nasisilayan. Malinis ang kulay asul na dagat at kitang-kita ang mga isdang naglalanguyan. Maputi rin ang buhangin, may mga sun lounger, at may mga puno ng buko na nagsisilbing silungan sa bawat sulok.

Labis akong namangha sa natural na kagandahan ng kalikasan, sadyang makapangyarihan ang Diyos sapagkat walang makahihigit sa kanyang mga likha. Labis na kagalakan ang aming mga nararamdaman habang tinatanaw ang mala crystal na tubig ng dagat maging ang dalampasigan nito na kumikislap dahil sa mga puting buhangin. Kung hindi lang ako pagod sa byahe ay baka tinakbo ko na ang dagat.

Ipinikit ni Hara ang kanyang mga mata at dinama ang bawat haplos nito sa payat niyang pangangatawan. Nang nasa Naga siya noon, gustong gusto niya ring pumunta sa dagat kapag gabi lalo na kapag stress siya o may problema na labis niyang ikina-dismaya at hindi siya matapos-tapos roon. Sinubukang tumayo ni Hara ay nararamdaman niya ang malawak na dagat. Habang nagmumuni-muni ay lihim siyang napatanong sa kanyang sarili.

Kung pagbabago ang tawag rito sana hindi na bumalik sa dati. "Happiness is like Love. Our greatest happiness does not depend on the condition of life in which chance has placed us, but is always the result of a good conscience, good health, occupation, and freedom in all just pursuits. " he said again. I silently sighed. Mukhang kahit papano may natutunan na siya. Pero hindi ko parin maiwasan na hindi mag-aalala. Pakiramdam ko wala pa kami sa gitna na kwento.